Beeld: Kek Mama
Na de kraamtijd je werk weer oppakken, dat gaat niet altijd zo soepeltjes als je gehoopt had. Al zijn er ook moeders die smachtend naar hun baan terugkeren. Vier vrouwen, vier ervaringen. Vandaag het verhaal van Vera. Zij kon niet wachten om weer te beginnen.
De meeste vrouwen keren na een bevalling weer terug naar hun werk, maar de overgang is niet voor iedereen even fijn, sterker nog: 65 procent ervaart een moeilijke terugkeer. Zo’n 39 procent past het aantal werkuren na de geboorte aan, 5 procent stopt helemaal. Maar bij 20 procent van de jonge moeders gaat juist de vlag uit als de werkwekker weer gaat. Vera (36, jurist) valt binnen de laatste categorie. “Ik kon niet wachten om uit mijn babybubbel te stappen, erg hè?
Het was echt wel even een paar weken heerlijk, zo samen thuis en dan wennen aan onze kleine Oliver, maar na het 537e rondje park, de zoveelste kraamvisite, wéér een dag in mijn eentje op de bank Netflixen en wachten tot de baby wakker werd, verlangde ik gewoon naar kantoor. Ik heb waanzinnig leuke collega’s en ik ben gek op mijn werk. Het extra verlof van zes weken had ik achteraf gezien niet op moeten nemen; zestien weken vrij was voor mij meer dan genoeg geweest. Ik ben geen huismus, ik ben geen moeder die haar kind groot gaat zitten kijken. Die laatste weken thuis vloog ik tegen de muren op. Ik heb geen traan gelaten toen ik Oliver voor de eerste keer op de crèche achterliet. Het was toen alleen nog maar om te wennen, maar ik ben met gierende banden naar de zaak gereden om daar alvast even bij te kletsen met collega’s. Een week later begon ik weer, ik werk 32 uur.
Oliver gaat drie dagen naar de crèche en Naut (37) en ik zijn allebei een dag in de week bij hem. Zelfs dan werk ik vaak nog even. Een workaholic, noemt mijn moeder me. Ik voel tussen de regels door dat ze er een oordeel over heeft. Zij heeft wél ruim een jaar borstvoeding gegeven. Zij ging pas weer werken toen mijn broer en ik naar school gingen en toen niet meer dan twee dagen in de week. Helemaal prima, begrijp me goed, maar ze heeft ook nooit carrière gemaakt. Ik doe dat wel. Ik wil me blijven ontwikkelen op professioneel gebied. Oliver komt niets tekort; hij is nu negen maanden en ik geniet voor de volle honderd procent als ik bij hem ben. Ik kan alleen een goede moeder zijn als ik ernaast ook Vera ben.”
Voor Ellen verliep het back-to-work-proces minder soepel. Lees haar verhaal morgen in deel 2.
Dit artikel verscheen eerder in Kek Mama ‘Back to Work’
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
