Beeld: Kek Mama
Na de kraamtijd je werk weer oppakken, dat gaat niet altijd zo soepeltjes als je gehoopt had. Al zijn er ook moeders die smachtend naar hun baan terugkeren. Vier vrouwen, vier ervaringen. Vandaag het verhaal van Vera. Zij kon niet wachten om weer te beginnen.
De meeste vrouwen keren na een bevalling weer terug naar hun werk, maar de overgang is niet voor iedereen even fijn, sterker nog: 65 procent ervaart een moeilijke terugkeer. Zo’n 39 procent past het aantal werkuren na de geboorte aan, 5 procent stopt helemaal. Maar bij 20 procent van de jonge moeders gaat juist de vlag uit als de werkwekker weer gaat. Vera (36, jurist) valt binnen de laatste categorie. “Ik kon niet wachten om uit mijn babybubbel te stappen, erg hè?
Het was echt wel even een paar weken heerlijk, zo samen thuis en dan wennen aan onze kleine Oliver, maar na het 537e rondje park, de zoveelste kraamvisite, wéér een dag in mijn eentje op de bank Netflixen en wachten tot de baby wakker werd, verlangde ik gewoon naar kantoor. Ik heb waanzinnig leuke collega’s en ik ben gek op mijn werk. Het extra verlof van zes weken had ik achteraf gezien niet op moeten nemen; zestien weken vrij was voor mij meer dan genoeg geweest. Ik ben geen huismus, ik ben geen moeder die haar kind groot gaat zitten kijken. Die laatste weken thuis vloog ik tegen de muren op. Ik heb geen traan gelaten toen ik Oliver voor de eerste keer op de crèche achterliet. Het was toen alleen nog maar om te wennen, maar ik ben met gierende banden naar de zaak gereden om daar alvast even bij te kletsen met collega’s. Een week later begon ik weer, ik werk 32 uur.
Oliver gaat drie dagen naar de crèche en Naut (37) en ik zijn allebei een dag in de week bij hem. Zelfs dan werk ik vaak nog even. Een workaholic, noemt mijn moeder me. Ik voel tussen de regels door dat ze er een oordeel over heeft. Zij heeft wél ruim een jaar borstvoeding gegeven. Zij ging pas weer werken toen mijn broer en ik naar school gingen en toen niet meer dan twee dagen in de week. Helemaal prima, begrijp me goed, maar ze heeft ook nooit carrière gemaakt. Ik doe dat wel. Ik wil me blijven ontwikkelen op professioneel gebied. Oliver komt niets tekort; hij is nu negen maanden en ik geniet voor de volle honderd procent als ik bij hem ben. Ik kan alleen een goede moeder zijn als ik ernaast ook Vera ben.”
Voor Ellen verliep het back-to-work-proces minder soepel. Lees haar verhaal morgen in deel 2.
Dit artikel verscheen eerder in Kek Mama ‘Back to Work’
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Er zijn van die momenten waarop je als moeder serieus aan jezelf begint te twijfelen. Ilse weet dat als geen ander: haar dochter kwam iedere dag in een andere outfit thuis.
In de tweede aflevering van ADHAZES, de podcast van André en Roxeanne Hazes, blikt Roxeanne terug op hoe ze haar zwangerschap van Fender beleefde na een eerdere miskraam.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Lil Kleine praat voor het eerst openhartig over zijn zesjarige zoon Lío en het verwaterde contact tussen hen. De rapper heeft zijn zoon al 2,5 jaar niet gezien. Toch is er volgens Lil Kleine een andere reden waarom zijn zoontje hem niet meer herkent.
