Beeld: Shutterstock
Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke week vertelt een lezeres over haar dilemma.
Fouzia (29) is moeder van Adila (4) en Shazma (2): “Mijn man leeft veganistisch. Dat is vanuit een geloofsovertuiging die ik respecteer, maar zelf niet actief aanhang. Dus eten we thuis geen dierlijke producten en E-nummers, maar wanneer ik met vriendinnen op pad ga, zit ik als eerste bij de fastfoodketen.
Mijn man accepteert mijn voedingsstijl, maar wil per se dat onze kinderen ook veganistisch leven. Ik vind het prima om ze geen leren schoenen te geven, maar een beetje vis en ei hebben ze in mijn ogen echt nodig, zo lang ze in de groei zijn. Ik beperk die voedselgroepen tot een minimum en geef aanvullende vitaminepreparaten, maar daar ligt voor mij dan ook meteen de grens.
Natuurlijk hebben we hierover gesproken voordat ik zwanger werd. Maar zodra we het oneens raakten, kapten we het gesprek af met ‘We zien het tegen die tijd wel.’ Wij zijn nu eenmaal geen ruziemakers. Of beter gezegd: wáren. Want steeds vaker lopen de gemoederen hoog op, als het over eten gaat.
Lees ook:
5x lekkere vegetarische recepten voor kinderen >
Toen ik nog borstvoeding gaf, was het geen issue. En tot de kinderen twee waren, wilde ook ik ze liever geen vlees geven. Soms gaf ik ze wel potjesvoeding waarin ei was verwerkt, wanneer mijn man niet keek. Maar sinds Adila naar school gaat en bij vriendjes speelt, botsen mijn man en ik steeds vaker. Hij geeft onze dochters het liefst hun eigen trommeltje met verantwoorde voeding mee, en instrueert andere ouders wat ze onze kinderen wel en niet mogen geven.
Ik vind dat te ver gaan. Niet alleen vanwege de – in mijn ogen – noodzaak van dierlijke producten, maar ook omdat ik andere ouders, school en opvang niet wil opzadelen met gedoe. De kinderen worden niet ziek als ze dierlijke producten eten, het is puur een overtuiging van mijn man. Mochten de meiden zijn levensstijl willen overnemen, zodra ze oud genoeg zijn om daar kritisch over na te denken, dan is dat hun goed recht. Tot die tijd heb ik er net zoveel over te zeggen als mijn man, vind ik.
Mijn man laat het onderwerp ondertussen zodanig escaleren, dat ik bang ben dat dit binnenkort ons huwelijk kost. Als hij geen enkel compromis wil sluiten, moet ik mijn dochters dan gewoon maar stiekem wat dierlijks toeschuiven, af en toe?”
Meer dilemma’s? Volg ons op Facebook.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
