Mariëtte Middelbeek is auteur en columnist en mamavlogger voor Kek Mama. Samen met haar man Erik heeft ze zoon Casper en dochter Nora.
Er zijn van die zegeningen waarbij je nooit uitgeteld raakt. Gezonde kinderen, dierbaren die er gewoon nog zijn, geen zorgen over geld – de clichés zijn op dit gebied talrijk. Een zeer prominente plek op deze lijst kan wat mij betreft worden gereserveerd voor een goede oppas.
Van een lieve vriendin kreeg ik ooit de tip om ruim te investeren in oppas-contacten, zodat bij een avondje weg altijd wel iemand kan. Dat bleek een gouden advies, al heeft de investering zich beperkt tot twee – maar wel twee heel leuke. Een van hen redde tijdens de schoolsluiting al mijn mentale gezondheid en kreeg bovendien Casper wél gemotiveerd voor zijn rekenwerk. De ander is een lieve schat wier nummer ik, nu alles weer opengaat, onder speeddial heb.
Lees ook
Oppas regelen? Zo doe je dat >
Vorige week kwam zij. Ik ken mijn kinderen langer dan vandaag en had ze dus streng toegesproken: je gaat luisteren, je gaat geen rare woorden zeggen en als je in bed ligt, ga je slapen. Ik had er wat dreigementen aan gehangen op het gebied van het inperken van schermtijd om mijn woorden kracht bij te zetten.
Toen ik ’s avonds thuiskwam en vroeg hoe het gegaan was, bleek mijn tweetal zich van z’n meest bijzondere kant te hebben laten zien. Ze hadden geen rare woorden geroepen en waren ook gaan slapen, maar op luistergebied waren nog wat verbeterpunten.
Bovendien bleek dat ze de oppas hadden ontslagen en met z’n tweeën op de iPad in de weer waren geweest om op Bol.com een nieuwe aan te schaffen. Ik wist niet of ik moest lachen of huilen. Als ik vroeger als kind een oppas had, ging ik zo’n beetje alvast in bed liggen om het haar makkelijk te maken, maar dat gen heb ik kennelijk niet doorgegeven.
De volgende ochtend sprak ik de kinderen streng toe. Ik verzon een camera waarmee ik alles kon zien en toen de oppas de avond erop weer kwam – het was een drukke week op etentjesgebied – hield ik mijn hart vast. Gelukkig bleken mijn nieuwe dreigementen gewerkt te hebben, kon de bestelde Bol-oppas retour afzender en kan ik nog steeds speeddialen als het nodig is. Een hele opluchting, en weer een zegening erbij op mijn lijst.
Deze column staat in Kek Mama 10-2021.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.