column-malu

Zo’n moeder zal ik nooit worden, riep Malu als andere ouders vertelden dat ze hun kind om de haverklap voor een schermpje zetten. Hooguit een halfuur per dag was de afspraak: Mack (2) moest maar leren om met blokken te spelen en kleurplaten te maken.

Naïef. En natuurlijk weet ik nu wel beter, want net als menig ouder ben ik niet gezegend met een kind dat zich uren vermaakt op een speelkleed. Daarbij weet ik hoe pittig het kan zijn om een peuter - vooral na een nacht met hooguit drie uur slaap - non-stop te entertainen. Dat halfuurtje schermtijd werd dus al gauw opgerekt en toegegeven: vanaf dat moment hebben we de teugels flink laten vieren.

Article continues after the ad

 

De hele dag

Soms stond de televisie de hele dag aan. Weliswaar niet alleen op kinderprogramma’s, maar ook een muziekvideo op YouTube of de verleiders van Temptation Island vond Mack veel interessanter dan zijn complete wagenpark. Tijdens het spelen keek hij altijd met een schuin oog naar dat enorme beeldscherm. 

 

Lees ook
15x de leukste tweets van ouders over schermtijd >

 

Het moest anders

Vriend en ik vonden dat het anders moest, maar steeds wanneer we afspraken de tv nu echt uit te zetten, kwam er weer wat tussen. Tot we door de coronamaatregelen in één klap aan huis gekluisterd waren en (behalve werk) veel minder om handen hadden. Toen wisten we: nu is het moment. 

 

We spraken af dat de tv tot eind van de middag uit moest staan. Vanaf 16.00 mocht hij weer aan (want: kooktijd, plus: laten we wel realistisch blijven), zodat er geen peuter aan mijn bovenbeen zou hangen als ik net een gloeiendhete pan wilde afgieten. 

 

En zo geschiedde. 

 

Driftbui

De eerste twee dagen waren drama. Mack raakte zo in de stress toen hij zag dat de televisie niet aan was, dat hij meerdere keren in een driftbui bleef hangen. Maar toen we eenmaal door die zure appel heen waren, ging het al snel beter. 

 

Mack is sinds het schermtijdlimiet veel vrolijker. Hij lacht meer, huppelt het huis rond en speelt met speelgoed waar hij voorheen geen oog voor had. Hij lijkt veel alerter op wat er om ‘m heen gebeurt en kan zichzelf beter én langer vermaken. Natuurlijk is Mack intens gelukkig als-ie om 16.00 uur Peppa Pig op het scherm ziet, maar toegegeven: ik vind dat nu ook wel even lekker. Kan ik na een dag blokken bouwen rustig door m’n pannen roeren en naar de wc zonder dat er peutervuistjes tegen de deur kloppen. Win-win.

 

Meer persoonlijke verhalen lezen? Volg Kek Mama op Facebook >