Mary Hens is 94 jaar, heeft drie kinderen, kleinkinderen en woont in een fijn appartement in Voorburg. Toch voelt ze zich elke dag alleen. ‘Mijn contacten verwateren en mijn dagen zijn stil en eenzaam.’
Mary zit vol verhalen. Bevlogen praat ze over haar jeugd in het voormalige Nederlands-Indië. Over haar jaren als onderwijzeres en over de tijd dat ze met haar man in het buitenland woonde. Inmiddels is ze veertig jaar alleen. Haar dochter woont ver weg in Limburg, haar ene zoon in Azië en de andere in Brabant. “Hij komt bijna ieder weekend langs. Maar dan hou je toch nog zes dagen over. Dat kunnen lange dagen zijn.”
Voorheen had ze veel om handen: ze werkte graag in haar bloementuin in de buurt. “Maar nu ik steeds slechter ter been ben, kan ik er niet meer heen. Het zou me ook verdriet doen om te zien dat de boel er onverzorgd bijstaat.’” Ook ging ze regelmatig uit eten met vrienden en vriendinnen. “Daar genoot ik van. Maar als je de negentig voorbij bent, vallen bijna alle leeftijdsgenoten weg. En ik ga niet in mijn eentje naar een restaurant. Dat vind ik niet gezellig.” Ze vervolgt: “Senioren van zeventig en tachtig hebben nog kaartclubjes en spelletjesavonden. Die clubjes hebben zich allang gevormd, dus die zitten niet te wachten op iemand van mijn leeftijd. Begrijpelijk, hoor. Maar daardoor verwateren mijn contacten en worden mijn dagen stil en eenzaam.”
Mary hecht aan haar mailcorrespondentie met een oude vriend in Australië en ook is ze blij met de thuiszorg, maar er gaan toch dagen voorbij dat ze niemand spreekt. Daarom is ze blij met het belletje van de Zilverlijn van het Ouderenfonds, elke donderdag. “De ene keer hebben we het over iets dat in het nieuws is, de andere keer over een boek dat ik lees. Of over dingen die ik vroeger heb meegemaakt. Ik ben een prater, dus ik vind het fijn om mijn verhaal kwijt te kunnen. Soms blijft het bij kletsen, de andere keer gaat het gesprek de diepte in en bespreken we dingen die er wezenlijk toe doen. Als ik dan na een half uurtje de telefoon neerleg, heb ik het idee dat iemand écht interesse voor me heeft gehad. Dat voelt goed.”
De VriendenLoterij en het Ouderenfonds komen in actie tegen eenzaamheid. Met de opbrengst van de VriendenLoterij PrijzenMarathon financiert het Ouderenfonds activiteiten door het hele land waarmee zij de steeds groter wordende groep eenzame ouderen de hand kan reiken. Dus speel van 17 september tot en met 31 oktober mee en help één oudere aan wekelijks sociaal contact.
Goed nieuws! Nou ja, soort van. Het kabinet-Jetten komt met een nieuwe kindregeling waardoor ouders straks meer geld per kind krijgen. Klinkt als een meevaller in tijden waarin een pak hagelslag al voelt als een luxeproduct.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Soms heb je van die televisie-momenten die je raken. Zelfs als je al jaren in het vak zit, zoals Chantal Janzen. In de nieuwste afleveringen van Kopen Zonder Kijken gebeurde precies dat.
Openheid over geld: het blijft een ding. We zijn nieuwsgierig, vergelijken (stiekem) graag en hebben óók allemaal een mening. Lisa Bal – bekend van Een huis vol – besloot het gewoon anders aan te pakken.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
