Bron: Unsplash
Hanna’s dochter Eva (5) is lactose-intolerant, iets dat op zich al erg vervelend is, maar sinds Eva op school zit, merkt Hanna dat haar dochter vrijwel geen enkele traktatie kan eten en dat zit haar behoorlijk dwars.
“Het begon allemaal op de verjaardag van Tim, een jongen uit de klas van mijn dochter Eva. Tim werd zes en zoals dat gaat op kinderfeestjes, brachten ouders traktaties mee naar school. Nou houd ik van traktaties, net als elk ander kind en volwassene ook, denk ik. Maar hier zit ‘m ook het probleem: Eva is lactose-intolerant. Dat betekent dat ze geen melkproducten mag hebben, anders eindigt het in buikpijn en ellende. Tim trakteerde chocolademuffins, iets dat Eva dus niet mag en daar was ze erg verdrietig over.
Vanaf dat moment ging het me opvallen dat ze bijna geen enkele traktatie die wordt uitgedeeld kan eten. Terwijl ik wel in de groepsapp heb aangegeven dat Eva lactose-intolerant is. Nu snap ik wel dat niet iedereen rekening houdt met de voedingsbehoeften van elk kind uit de klas. Maar hey, dit is niet zomaar een voorkeur of zo. Het is een kwestie van gezondheid. Ik heb het hier niet over een “ik lust geen broccoli” situatie. Ik heb het over een “ik krijg fysieke klachten als ik melk consumeer” situatie.
Het voelt gewoon alsof mensen niet echt nadenken over wat ze meenemen. Het lijkt soms alsof lactose-intolerantie niet serieus wordt genomen. Alsof het iets is wat je gewoon aan de kant kunt schuiven omdat het niet zo vaak voorkomt. Nou, nieuwsflits: het komt vaker voor dan je denkt. En het is geen grapje. Het is niet alleen maar ‘o jee, ik krijg buikpijn’. Het kan echt serieus zijn.
Ik heb het gevoel dat ik een beetje een zeikerd ben als ik er telkens over begin. Maar aan de andere kant denk ik, waarom moet ik me zo voelen? Waarom is het zo’n big deal om een paar traktaties mee te nemen die iederéén kan eten? Het is niet dat ik vraag om een exclusieve, alleen-voor-Eva gemaakte traktatie. Nee, gewoon iets wat iedereen kan eten.
Dus ja, ik zit hier een beetje mee. Ik weet niet goed hoe ik ermee om moet gaan. Moet ik het gewoon negeren en Eva elke keer teleurstellen? Of moet ik erop blijven hameren, in de hoop dat mensen uiteindelijk wel zullen begrijpen waarom dit belangrijk voor ons is?”
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
