Bron: Canva
Toen Ariane beviel van haar eerste kind, dacht ze één ding zeker te weten: de kraamweek zou haar redding zijn. Lekker cocoonen met haar baby, de kraamzorg die de boel draaiende hield, thee bracht, de was deed, misschien zelfs een keer een boterham met hagelslag smeerde. Spoiler: het liep iets anders.
Ariane, alleenstaande moeder van Kaia: “Toen ik beviel van mijn eerste kind, stelde ik me de kraamweek voor als een warme deken: iemand die zorgt, opruimt, bemoedigt, en vooral structuur aanbrengt in alle nieuwigheid. In werkelijkheid kreeg ik een kraamverzorgster die prachtige kraamrapporten schreef over dingen die ze helemaal niet had gedaan.
De eerste dag was ze vriendelijk, zorgzaam en deed ze moeite. Maar al snel verschoof dat. Ze zei dat ik moest rusten en ging dan zogenaamd het sanitair schoonmaken. Maar als ik daarna naar de badkamer liep, lagen er nog steeds opgedroogde spetters bloed van de bevalling. Dagenlang. De handdoeken in de badkamer roken muf en de vaat stapelde zich op.
In het dossier las ik: ‘Sanitair schoongemaakt, was gedaan, was gevouwen, moeder goed ondersteund’. Op papier leek het een droomweek. In werkelijkheid zat ze met haar telefoon en een kop thee in de keuken. Soms hoorde ik haar zelfs luidruchtig videobellen.
Nog zoiets: ze kwam vaak pas rond half elf binnen, terwijl ik om acht uur al rechtop zat met lekkende borsten en een krijsende baby. De afspraak was tussen 8 en 9. En om twee uur had ze het meestal wel weer gezien. Maar in het rapport stonden steevast acht volle uren. Alsof ze er de hele dag was geweest.
In die kraamweek voelde ik me niet geholpen, maar juist dom. Alsof ik het allemaal verkeerd zag. Ik begon zelfs aan mezelf te twijfelen: was ik te kritisch? Te vermoeid? Te ondankbaar?
Achteraf bleek van niet. Ze deed gewoon haar werk niet. Toen ik er melding van maakte bij het kraambureau, gaven ze aan dat ze met haar gesproken hadden. Wat denk je? Ze ontkende alles! Sterker nog: ze loog alles bij elkaar en claimde dat ik het verzon. En tja, ik kon er niks tegen doen want het was mijn verhaal tegen die van haar. Daarbij kreeg ik te horen dat ik dan mijn handtekening niet onder de uren had moeten zetten. Later viel de factuur natuurlijk gewoon op de mat.
Ik dacht dat de kraamzorg er was om me op te vangen in een kwetsbare fase. Maar ik voelde me vooral alleen. De volgende keer (mocht die er komen) wil ik iemand die écht helpt. Iemand die heerlijke ontbijtjes maakt en het toilet schoonmaakt, zoals ik van vriendinnen hoor. Niet iemand die alleen de papieren invult, doet alsof alles perfect is en er dan vandoor gaat.”
Ellen wilde geen kraamzorg. Hier lees je waarom.
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Olivia, wiens zoon zonder vragen de creditcard van haar broer has gebruikt voor een online spel.
Prachtig babynieuws in de familie Bauer! Jan Bauer (24), zoon van zanger Frans Bauer, is voor het eerst vader geworden.
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
Je hoopt natuurlijk dat jouw liefdesverhaal stand blijft jouden. Maar de realiteit (en het leven met kinderen, slaaptekort en wie-de-vuilnis-buiten-zetdiscussies) is soms een stuk weerbarstiger. En als ouders uit elkaar gaan, blijft dat niet zonder gevolgen – ook niet op de lange termijn, blijkt uit nieuw onderzoek.
