Bron: Canva
Toen Ariane beviel van haar eerste kind, dacht ze één ding zeker te weten: de kraamweek zou haar redding zijn. Lekker cocoonen met haar baby, de kraamzorg die de boel draaiende hield, thee bracht, de was deed, misschien zelfs een keer een boterham met hagelslag smeerde. Spoiler: het liep iets anders.
Ariane, alleenstaande moeder van Kaia: “Toen ik beviel van mijn eerste kind, stelde ik me de kraamweek voor als een warme deken: iemand die zorgt, opruimt, bemoedigt, en vooral structuur aanbrengt in alle nieuwigheid. In werkelijkheid kreeg ik een kraamverzorgster die prachtige kraamrapporten schreef over dingen die ze helemaal niet had gedaan.
De eerste dag was ze vriendelijk, zorgzaam en deed ze moeite. Maar al snel verschoof dat. Ze zei dat ik moest rusten en ging dan zogenaamd het sanitair schoonmaken. Maar als ik daarna naar de badkamer liep, lagen er nog steeds opgedroogde spetters bloed van de bevalling. Dagenlang. De handdoeken in de badkamer roken muf en de vaat stapelde zich op.
In het dossier las ik: ‘Sanitair schoongemaakt, was gedaan, was gevouwen, moeder goed ondersteund’. Op papier leek het een droomweek. In werkelijkheid zat ze met haar telefoon en een kop thee in de keuken. Soms hoorde ik haar zelfs luidruchtig videobellen.
Nog zoiets: ze kwam vaak pas rond half elf binnen, terwijl ik om acht uur al rechtop zat met lekkende borsten en een krijsende baby. De afspraak was tussen 8 en 9. En om twee uur had ze het meestal wel weer gezien. Maar in het rapport stonden steevast acht volle uren. Alsof ze er de hele dag was geweest.
In die kraamweek voelde ik me niet geholpen, maar juist dom. Alsof ik het allemaal verkeerd zag. Ik begon zelfs aan mezelf te twijfelen: was ik te kritisch? Te vermoeid? Te ondankbaar?
Achteraf bleek van niet. Ze deed gewoon haar werk niet. Toen ik er melding van maakte bij het kraambureau, gaven ze aan dat ze met haar gesproken hadden. Wat denk je? Ze ontkende alles! Sterker nog: ze loog alles bij elkaar en claimde dat ik het verzon. En tja, ik kon er niks tegen doen want het was mijn verhaal tegen die van haar. Daarbij kreeg ik te horen dat ik dan mijn handtekening niet onder de uren had moeten zetten. Later viel de factuur natuurlijk gewoon op de mat.
Ik dacht dat de kraamzorg er was om me op te vangen in een kwetsbare fase. Maar ik voelde me vooral alleen. De volgende keer (mocht die er komen) wil ik iemand die écht helpt. Iemand die heerlijke ontbijtjes maakt en het toilet schoonmaakt, zoals ik van vriendinnen hoor. Niet iemand die alleen de papieren invult, doet alsof alles perfect is en er dan vandoor gaat.”
Ellen wilde geen kraamzorg. Hier lees je waarom.
Toen dochter Melody uit de kast kwam, was voor vader Jörgen meteen duidelijk dat zijn liefde en steun voor haar nooit ter discussie zouden staan, zo vertelt hij tijdens een interview met Libelle.
Even snel een appje beantwoorden tijdens het spelen, nog één keer je mail checken aan tafel of gedachteloos door je telefoon scrollen terwijl je kind een verhaal vertelt.
Voor het eerst sinds de bekendmaking van haar relatiebreuk met Rico Verhoeven laat Naomy van Beem van zich horen.
Spaar je ieder jaar een mooi bedrag bij elkaar om belastingvrij aan je kind te schenken? Dan is het slim om de plannen van de overheid in de gaten te houden.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar […]
