Op het laatste moment nog naar de supermarkt moeten of met honger bij je schoonouder wachten op eten. Er kan wat mis gaan bij zo’n kerstdiner.
Lees verder onder de advertentie
Nikki (31), moeder van Juna (5) en Dot (3): “Een paar jaar achter elkaar hadden we een kerstbrunch gehad bij mij schoonouders. Toen we weer werden gevraagd te komen eten, om 13:00 uur, namen mijn man, zwager, schoonzus en ik aan dat het wederom om een brunch zou gaan. We hadden alle vier expres niet ontbeten of geluncht.
Lees verder onder de advertentie
Het werd almaar later en later, maar op wat knabbeltjes en kerstkransjes na verscheen er niks op tafel. Zo rond een uur of 16:00 uur, dook mijn schoonmoeder de keuken in. Toen realiseerden we ons dat waarschijnlijk dit jaar de uitnodiging voor het kerstdiner gold. We barstten van de honger. Pas toen ’s avonds de eerste gang werd geserveerd, biechtten we op dat dit ons ontbijt was.”
Renée (34), moeder van Sanne (6) en Max (5): “Mijn man en ik werken allebei in de zorg. Vorig jaar hadden we het idioot druk gehad en zulke lange dagen gemaakt, dat we pas de dag voor kerst om 17:00 uur in de middag boodschappen konden doen.
Maar toen we de plaatselijke supermarkt binnenstapten voor benodigdheden op het kerstdiner, bleken alle schappen leeggeroofd. Ik kon niets feestelijks voor het ontbijt meer vinden, noch iets waarmee we konden gourmetten. Alleen nog een paar verdorde tomaten en kilo’s speklappen. Ik grabbelde een macaronipakket bij elkaar, een pak sap en twee rollen beschuiten.
Lees verder onder de advertentie
De volgende dag zaten we dus niet aan de traditionele gourmet, maar bij de McDonald’s en tweede kerstdag aten we saaie macaroni met blokjes ham. De kinderen vonden het een tópkerst.”
Denk je iets liefs te doen, is je schoonmoeder er al een heel jaar boos om. Annet can’t win. Je leest het hier.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.