Beeld: Canva
Denk je iets liefs te doen, is je schoonmoeder er al een heel jaar boos om. Annet can’t win.
Annet, getrouwd, moeder van drie kinderen: “Vorig jaar dachten mijn schoonzus en ik – naïef, optimistisch en blijkbaar met de kerstvrede in ons hart – dat we samen het kerstdiner gingen aanpakken. Mijn schoonmoeder klaagde namelijk al járen dat ze ‘alles altijd alleen moest doen’ met kerst.
Nu hebben we niet per se de beste band van de wereld met onze schoonmoeder. Het is een moeilijk mens, laten we het daarop houden. Maar omdat ze elk jaar zo klaagt, dachten wij: Laat ons dit jaar helpen. Sterker nog: laat ons gewoon álles regelen. Het was echt goed bedoeld. Maar ik geloof dat ik nog nooit zo fout heb gezeten.
Dit jaar was kerst bij ons, stuurde ik in de familieapp. Dat schoonzus en ik alles zouden regelen. We kwamen aan met boodschappentassen, schorten en enthousiasme. Drie grote fouten, zo bleek. Mijn schoonmoeder kwam verhaal halen, maar wij wisten haar af te poeieren. Tot het daadwerkelijke kerstdiner. Ze stond in de deuropening met een blik die ik alleen eerder heb gezien toen iemand per ongeluk haar porseleinen servies uit 1953 in de vaatwasser stopte.
Wij waren op dat punt nog steeds optimistisch. ‘We regelen dit jaar alles! Jij hoeft alleen maar te zitten en te genieten’, jubelde ik. Nou. Dat had ik dus niet moeten zeggen. Ze werd pisneiding. Ze begon te tieren dat ze ik haar wegzette als een oud, nutteloos wijf die nergens meer voor deugde.
Haar woorden, niet de mijne. In nog geen halve minuut tijd werden we beschuldigd van: haar aan de kant zetten, haar bejaard verklaren (laten we eerlijk zijn, dat ís ze ook), haar recepten stelen (en fout bereiden), haar tradities verwoesten én haar levensdoel afpakken.
Maar goed, kerst, vrede op aarde, haar zoons wisten haar te kalmeren en namen haar mee naar de woonkamer. Wij bakten verder. Een stuk minder optimistisch, dat wel. Het eten kwam op tafel, iedereen at alsof het kerstmis was (gelukkig), maar de sfeer was… gespannen. Er kon geen complimentje vanaf. Ze zat nukkig te doen tot ze weer naar huis ging. Het was de meest beroerde kerst allertijden.
Fast forward naar dit jaar: mijn schoonmoeder is nog steeds verontwaardigd over ‘die kerst dat ze aan de kant werd gezet’. Ze verweeft het werkelijk in álles. Nog steeds! Ik: ‘Zal ik koffie zetten?’ Zij: ‘Ach ja, want jullie vinden toch dat ik niks meer kan.’ Hulp aanbieden wordt meteen afgeserveerd door de opmerking dat ze aan de kant is gezet.
Maar oh wee als je niks uitvoert. Ook dan heeft ze uiteraard wat te klagen. Maar dit jaar ga ik me niet meer branden aan het maken van het kerstdiner. Dan krijg ik liever op mijn kop dat ik ‘nooit wat doe’, dan dat ik me heb uitgesloofd in de keuken en vervolgens alleen maar bagger over me heen krijg. Denk ik.”
Romy had op een andere manier een aanvaring met haar schoonmoeder. Terwijl ze naakt onder de kerstboom lag… Je leest het hier.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Het is belangrijk dat je kind leert zijn of haar grenzen aan te geven. Hier 5 zinnen die je kind helpen om voor zichzelf op te komen.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
