Chantal: “Mijn zoon Finn (17) werd vroeger gepest en had lange tijd weinig vrienden. Dus toen hij voorstelde om een vriend naar onze camping in Spanje te laten komen, vond ik dat meteen leuk. Uiteindelijk nodigden we twee vrienden uit. Maar tijdens de vakantie begon er iets te knagen.
Lees verder onder de advertentie
Finn wordt binnenkort achttien en ik ben ontzettend blij met de vrienden die hij nu heeft. Juist omdat hij vroeger werd gepest en weinig aansluiting vond, vond ik het een leuk idee toen hij vroeg of Daan (18) een paar dagen naar onze camping in Spanje mocht komen. Omdat Finn, Daan en Lucas (18) eigenlijk altijd met zijn drieën zijn, nodigden we Lucas ook uit.
Zo fijn mogelijk
Mijn man en ik wilden het de jongens zo comfortabel mogelijk maken. We regelden een grotere tent en kochten een extra luchtbed. Hun verblijf betaalden wij, net als het eten en de uitjes. We namen ze ook mee uit eten en betaalden dat met liefde. Wij hadden ze tenslotte uitgenodigd.
Lees verder onder de advertentie
Daan en Lucas kwamen later met het vliegtuig naar Spanje. Voor vertrek werd er nog een tas bij ons afgegeven met de vraag of wij die alvast met de auto konden meenemen. Ik dacht nog: hoeveel spullen heb je nodig? Maar vooruit, wij reden toch die kant op.
Ook voor de terugreis hoefden ze niets te regelen. Ze konden met ons meerijden naar Nederland. Met mijn man en mij en drie grote jongens zat de auto behoorlijk vol, maar het paste. Ik vond dat allemaal geen probleem. Tot ik merkte hoe vanzelfsprekend het voor hen leek te zijn.
Geen hulp
Iedere ochtend haalde ik brood voor iedereen. Niemand bood een keer aan om dat van me over te nemen. Na het eten stond ik vervolgens iedere avond de afwas te doen, terwijl de jongens lekker in hun campingstoel bleven zitten. Blijkbaar verschenen die broodjes iedere ochtend magisch op tafel en verdween de afwas ’s avonds op dezelfde manier.
Lees verder onder de advertentie
Bij mijn eigen kinderen vind ik het belangrijk dat ze zelf zien wat er moet gebeuren. Ik wil niet hoeven zeggen dat je een theedoek kunt pakken als iemand staat af te wassen. Zeker niet als je bijna achttien bent. Als Finn bij een ander gezin te gast is, verwacht ik ook dat hij uit zichzelf aanbiedt om te helpen.
Maar Daan en Lucas zijn natuurlijk niet door mij opgevoed. Misschien zijn zij gewend dat iemand het gewoon vraagt als er iets moet gebeuren. En daar begon het bij mij te schuren. Want ik vroeg ze inderdaad niet om te helpen. Ik bleef afwassen en hoopte ondertussen dat een van hen zelf een keer zou opstaan.
Lees verder onder de advertentie
Een klein gebaar was genoeg geweest
Na de vakantie kwam daar nog iets bij. We kregen geen bedankje van de jongens en ook hun ouders stuurden geen berichtje. Ik verwacht echt niet dat twee jongens van achttien ons als dank uitgebreid mee uit eten nemen. Al zou ik van mijn eigen kinderen wel verwachten dat ze iets terugdoen als een ander gezin zo veel voor ze regelt.
Lees verder onder de advertentie
Bij Daan en Lucas had ik een veel kleiner gebaar al genoeg gevonden. Een ochtend brood halen, een avond de afwas doen of gewoon even zeggen: bedankt dat we mee mochten. Het gaat me niet om het geld. We hebben ze zelf uitgenodigd en alles met liefde betaald. Het gaat me erom dat je laat merken dat je beseft dat zoiets niet vanzelfsprekend is.
Ik zou Daan en Lucas zo weer welkom heten. Ik ben vooral blij dat Finn na die moeilijke jaren zulke goede vrienden heeft. Tegelijkertijd blijf ik twijfelen. Had ik gewoon moeten zeggen dat ik wilde dat ze mee zouden helpen? Dan hadden ze dat waarschijnlijk zonder problemen gedaan. Maar ergens denk ik ook: moet je dat bij jongens van achttien echt nog vragen?
Lees verder onder de advertentie
Dus ik gooi het even in de groep. Moet ik een volgende keer duidelijk uitspreken wat ik van ze verwacht, of mag je van achttienjarigen verwachten dat ze zelf zien wanneer ze een handje kunnen helpen en laten merken dat ze iets waarderen? Tips zijn welkom!”
Soms botsen verwachtingen binnen een familie net zo hard. Emma baalt ervan dat niemand haar zoontje te logeren wil hebben, terwijl opa en oma daar heel duidelijke grenzen over hebben. Hoe ga je daarmee om? Je leest haar dilemma hier.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Vader worden is één ding, maar ontdekken wat voor vader je wilt zijn, is soms een heel proces. André Hazes kijkt in De kapper van de sterren van LINDA. openhartig terug op de eerste jaren met zijn zoon Dré.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Een nieuwe liefde vinden is nog niet zo eenvoudig, zeker als je precies weet wat je zoekt. Monique Westenberg zoekt een nieuwe liefde en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek: haar vriendin gaat op Instagram op zoek naar een geschikte man voor haar.
Sommige uitspraken van je kind vergeet je niet snel. Zeker niet als ze laten zien hoe goed ze jou eigenlijk in de gaten houden. Monica Geuze (31) werd onlangs verrast door een bijzonder lief voorstel van haar dochter Lizzy (8).
In elk gezin wordt weleens gekibbeld. Over rondslingerende sokken, de vaatwasser of wie er nou eigenlijk aan de beurt is om de boodschappen te doen. Niks aan de hand, zou je denken. Maar voor kinderen kan zo’n onschuldige discussie een stuk groter voelen. Want wat als papa en mama straks niet meer samen willen zijn?