Romee pufte de weeën weg op het feest van haar vader: ‘Mijn opa had het al die maanden voorspeld’

Bevallingsverhaal Beeld: Laura Grootentraast Fotografie
Melanie Borgman
Melanie Borgman
Leestijd: 8 minuten

Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.

Lees verder onder de advertentie

Hoeveelste kindje: 2e
Welke termijn: 40 weken + 2 dagen
Duur van de bevalling: 8 uur
Waar: Thuis

Heb je je voorbereid op de bevalling? En zo ja, hoe?

Al tijdens de voorbereiding op de bevalling van mijn eerste zoon (Luca, 2021) heb ik alle boeken, video’s en blogs gelezen en podcasts geluisterd met betrekking tot bevallen. Ik heb me volledig gestort op het fysieke en theoretische aspect: wat gebeurt er in mijn lichaam, wat gebeurt er met de baby en hoe kan ik daar invloed op hebben?

Lees verder onder de advertentie

In 2021 waren thuisbevallingen in bad, met muziek, geuren en zoutlampjes 😉 nog niet heel populair. Gelukkig was mijn verloskundige net zo enthousiast als ik.

Deze voorbereidingen heb ik herhaald bij de voorbereiding op de geboorte van Alfie. Een aantal jaar later waren er nieuwe video’s, podcasts, onderzoeken en mooie boeken die ik allemaal heb bestudeerd en bekeken. Ik vond dit ook enorm leuk om te doen.

Hoe verliep de bevalling?

Heb je even, haha! Mijn uitgerekende datum was 20-6-2025. Eén dag vóór de verjaardag van mijn vader, die op dat moment 60 jaar zou worden en dit vierde met een beachparty aan huis. En daarvoor is het belangrijk om te weten dat ik met mijn ouders en mijn opa op één erf woon. Mijn opa (nu 89) heeft vanaf het begin van de zwangerschap gezegd dat ik bezig zou zijn met weeën wegpuffen, terwijl de rest van de familie een biertje dronk op papa’s feest.

Lees verder onder de advertentie

Omdat het weer discutabel bleek, gaf ik aan dat het prima was als papa zijn feest tegenover ons huis en onze schuifpui in een van de schuren hield, in plaats van achter op het erf. Hij twijfelde, want wat als opa wel gelijk had? Dan was een beetje privacy voor mij toch wel prettig. Toch drukte ik hem op het hart dat het prima was, want wat was nou de kans dat ik dan zou bevallen?

Op de avond voor papa’s feest begon het een beetje te rommelen: lichte buikpijn. Ik verloor toen ook mijn slijmprop. In de nacht werden de weeën – het waren nog krampen – regelmatiger. Ik sliep er wat doorheen.

De dag erna begonnen de voorbereidingen voor papa’s grote feest. Mijn zussen, hun partners en zelfs schoonouders waren er al om te helpen. Ondertussen pufte ik her en der wat weeën weg, maar ik kon me nog prima redden. De verloskundige die Luca heeft gehaald – een oud-schoolgenoot, hoe leuk – had dienst en besloot even langs te komen. Vooral voor de gezelligheid en om even te kijken hoe ik woon. We deden alle controles en het zette nog niet echt door.

Lees verder onder de advertentie

Ondertussen keek ik in mijn kast wat ik de avond van het feest aan zou doen, want ik had totaal geen rekening gehouden met het feit dat ik naar het feest zou gaan. Ik had gedacht dat ik al bevallen zou zijn.

We aten met z’n allen Chinees en een kwartier voor aanvang besloot ik toch een jurk uit de kast te trekken die nog nét dicht paste en maakte ik me op. We maakten met z’n allen wat leuke foto’s, maar de weeën werden zo sterk dat ik tijdens het maken van de foto’s moest stoppen, me even moest focussen en ze weg moest puffen. Mijn zussen lagen dubbel van het lachen terwijl ik aan het puffen was. Ondertussen kwamen er steeds meer feestgangers die verrast vroegen hoe het ging. Als ik ze vertelde dat de bevalling gestart was, keken ze me verdwaasd aan en lachten naar me, terwijl ik ondertussen weer weeën wegliep te puffen.

Na drie kwartier merkte ik dat ik toe was aan alleen zijn. Ik wilde mijn jurk uit, mijn make-up eraf en gewoon rust. Ik werd letterlijk gek van alle prikkels, geluiden en geuren.

Zo vorderde de avond en kwam Tim af en toe even kijken – of hapjes brengen – hoe het ging. Ondertussen bewoog ik veel, keek ik heerlijk Bridgerton en pufte ik weeën weg terwijl ik met Rosie de hond aan het knuffelen was. Het was heel chill. Op een gegeven moment zat ik op de wc, terwijl er achter mij een volkszanger (surprise-act) de longen uit zijn lijf zong en mijn wc-plafond liet trillen.

Lees verder onder de advertentie

Rond 02:00 uur stapte ik onder de douche, waar ik uren onder stond. Tim stapte net zijn bed in. Het water hielp enorm tegen de oplopende pijn. Ik begon de weeën te timen en terwijl ik urenlang appte met mijn vriendin Paula, die net bevallen was, bleek dat ze wel heel snel en regelmatig kwamen. Ik wilde absoluut niet te vroeg bellen, maar besloot op enig aandringen van Tim en Paula toch maar de verloskundige in te schakelen. Tim was enorm ondersteunend, rustig en vol vertrouwen. Hij zette het bad op, liet het vollopen en ik ging vol zelfvertrouwen door met ademen, puffen en bewegen.

Tekst gaat verder onder de afbeelding

Bevalling bad
Beeld: eigen foto

Eenmaal vroeg in de ochtend, toen iedereen zijn roes uitsliep, werd Luca wakker. Hij kwam bij me zitten en vertrok even later naar mijn zus, die in de caravan op het erf sliep. Daardoor kon ik me weer volledig focussen en had ik op een gegeven moment zo’n enorme persdrang, al dacht ik dat het nog niet zover was.

Lees verder onder de advertentie

De verloskundige hield zich enorm op de achtergrond en gaf aan dat ik mijn lichaam moest volgen en zelf heel goed voelde wat ik moest doen. Wat een cadeau was zij. Na een paar keer persen voelde ik het hoofdje van Alfie en heb ik hem op handen en knieën geboren zien worden. Het voelen van zijn hoofdje met mijn handen kan ik nog elke dag terughalen.

Hoe heb je de bevalling ervaren?

Fantastisch! Het was grappig door de voorspelling van mijn opa, het feest op het erf, de rust en het vertrouwen die ik voelde en de controle die ik gedurende de hele bevalling heb gevoeld en gehad. Tim vervulde zijn rol als ondersteunende en liefdevolle partner fantastisch en ik heb ook veel vertrouwen gekregen door mijn verloskundige. Tuurlijk was het ook enorm pijnlijk en dacht ik op het einde even dat ik doodging!

Lees verder onder de advertentie

Wat was de eerste gedachte die je had toen je kindje was geboren?

OMG, het is me weer gelukt! Hopelijk komt die placenta gauw, haha!

Hoe kijk je achteraf terug op je bevalling?

Fantastisch. Het was exact zoals ik het had beschreven in mijn geboorteplan, maar dan nog mooier, grappiger en ook wel pijnlijker. Want de pijn van de weeën vergeet je gek genoeg toch weer snel.

Wat zou je andere vrouwen die gaan bevallen willen meegeven?

Lees je enorm goed in in het fysieke aspect van bevallen: alle hormonen, houdingen en alle scenario’s die er kunnen ontstaan. Kijk video’s en vlogs en luister naar podcasts over alle soorten bevallingen: thuisbevallingen, bevallingen in het ziekenhuis en keizersnedes.

Zorg ervoor dat je weet wat je wilt bij elk mogelijk scenario – ook het worstcasescenario – en waar je voor kunt kiezen. Neem je partner hierin mee en zorg dat je bespreekt én oefent wat zijn rol wordt. Steek je kop niet in het zand, juist niet als je angstig tegenover een bevalling staat. Ik denk dat ik door alles wat ik heb gezien, gelezen en gehoord enorm goed voorbereid was op het theoretische aspect van bevallen. Deze voorbereiding gaf mij zelfvertrouwen en het gevoel dat, wat er ook gebeurde, ik exact wist wat ik wilde.

Lees verder onder de advertentie

Ik zag mezelf absoluut thuis bevallen in bad, net als de eerste keer. Ik wist dat ik dat kon en dat vertrouwen heb ik meegenomen. Tuurlijk voelde ik af en toe ook angst en onzekerheid, want alles kan anders lopen dan je hoopt, maar ook dat voelde voor mij oké. Gevoelens van angst probeerde ik aan de kant te zetten en juist om te zetten naar een positief gevoel. Want angst gaat je niks brengen tijdens een bevalling, behalve stress, wat op een negatieve manier invloed heeft op jou, je lichaam en je baby.”

Ook redacteur Melanie deelde haar bevallingsverhaal. Haar eerste kindje werd zeven weken te vroeg geboren, precies op de dag dat zij en haar man het geregistreerde partnerschap zouden aangaan. Hier lees je haar bevallingsverhaal.

Voeg ons toe als voorkeursbron

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail