Beeld: Michelle Pfaf
Levi (15) zit in 5 vwo en maakt zich al vanaf jonge leeftijd zorgen over de opwarming van de aarde. In groep 7 van de basisschool begon hij te schrijven over het klimaat. Uiteindelijk werd het een groots project en schreef hij het boek Kinderen voor het klimaat.
Levi: “Ik zat in een speciale klas voor hoogbegaafde leerlingen toen we een vrije opdracht kregen. We mochten zelf een project bedenken om aan te werken. Omdat ik toen al veel nadacht en me ook zorgen maakte over het klimaat, besloot ik daarover te gaan schrijven.
In het begin was het gewoon een schoolproject, maar toen de opdracht klaar was, voelde het nog niet af. In de jaren daarna ben ik er zelf verder aan blijven werken. Ik las veel over het onderwerp, leerde bij en probeerde alles zo goed mogelijk te begrijpen. Uiteindelijk had ik een manuscript in handen. Dat heb ik opgestuurd naar een uitgever, zonder grote verwachtingen, eerlijk gezegd. Ik dacht: misschien doen ze er iets mee, misschien ook niet. Toen ze belden dat ze het boek wilden uitgeven, was ik dan ook echt verrast en heel blij. Ze hadden wat aanpassingen, maar over het algemeen vonden ze het een goed boek. Dat moment vergeet ik niet snel.
Wat me zo bezighield aan het klimaat, was dat het zoiets groots is. Ik hoorde over de stijgende zeespiegel en overstromingen, en daar kon ik soms echt wakker van liggen. Door de jaren heen ben ik daar wel wat rustiger in geworden. Het ligt allemaal veel genuanceerder dan ik toen dacht. Met mijn boek wil ik vooral dat kinderen begrijpen wat er speelt, maar ook voelen: ik kan hier zelf iets in betekenen. Dat het niet hopeloos is. Ik heb daarom bewust gekozen voor een positieve insteek, met veel aandacht voor wat je zelf kunt doen. Er zit ook een hoofdstuk in met praktische tips. Een belangrijk onderwerp daarin is eten. Voedsel is verantwoordelijk voor een groot deel van de wereldwijde CO2-uitstoot. Denk aan productie, vervoer en vooral ook verspilling. Minder voedsel ver spillen kan al enorm helpen. Als kind kun je daar invloed op hebben.
Ik denk zelfs dat je als kind meer invloed hebt op je ouders dan een folder of campagne. Ouders zijn eerder geneigd om iets te veranderen als hun kind erover begint. Dat heb ik thuis ook gemerkt. Ik wilde graag vegetarisch eten, vanwege het klimaat. Dat heeft mijn ouders gestimuleerd om als gezin die keuze te maken. Inmiddels eten we thuis al twee jaar vegetarisch. Verder koop ik tweedehands kleding, dat is goedkoper, beter voor het klimaat en eigenlijk een hele makkelijke keuze om te maken. Juist dat soort dingen hebben een grote impact als veel mensen het zouden doen.
Tegen een kind dat zich zorgen maakt over de toekomst zou ik willen zeggen: het is logisch dat je je zorgen maakt, maar probeer niet bang te worden. Kijk naar wat je zelf kunt doen, hoe klein het ook is. Juist al die kleine stappen samen, maken uit eindelijk het grote verschil.”
Ook tweeling Ellen en Jan (11) maken zich zorgen om het klimaat. Ze wonen met hun ouders, broer en broertje op een akkerbouwbedrijf waar 2 hectare is aangeplant als voedselbos met 5000 bomen en eetbare bloemen en hebben daar grote plannen mee. Hier lees je het hele interview met broer en zus.
Dit artikel verscheen eerder in Kek Mama – The Next Generation.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
