Ionica Smeets checkt

Ionica Smeets (38) is wiskundige en moeder van Tex (7) en Rifka (2). Elke maand checkt ze de zin en onzin van opvoedfabels en -feiten: hoef jij dat niet meer te doen.

Laatst barstte ik op mijn werk in tranen uit. We kregen een training over de balans tussen werk en privé. Ik had al een beetje ongemakkelijk gegrinnikt toen ik ‘eigen tijd’ op het bord zag staan. Eigen tijd? Wanneer deed je dat precies?
 

Dagindeling

Even later moest ik beschrijven hoe mijn week eruitzag. Eens kijken: ’s ochtends is Han al naar zijn werk als ik met Tex en Rifka opsta. Ik douche snel, kleed Rifka aan, jaag Tex onder de douche, smeer boterhammen plus lunchpakketjes en probeer de krant te lezen terwijl ik met de kinderen aan tafel ontbijt. Dan fiets ik langs kinderdagverblijf en school.

Als ik rond negen uur achter mijn bureau neerplof, heb ik er voor mijn gevoel al een halve dag opzitten. Dan werken, werken en nog eens werken. Om half zes fiets ik naar huis met in mijn tas werk dat eigenlijk die dag nog af moet. Thuis duik ik gelijk de keuken in, zodat het eten klaar is als Han rond zes uur thuiskomt met de kinderen. We eten met zijn vieren, doen daarna nog een spelletje of kijken het Jeugdjournaal en stoppen samen de kinderen in bed met verhaaltjes en liedjes.

Terwijl Han de keuken opruimt, kruip ik achter mijn laptop om nog wat te werken. Om kwart voor tien zitten we samen op de bank en doen we nog iets samen voor we rond half elf uitgeput in bed duiken. Het weekend is een chaos van uitjes met de kinderen, familie afspraken, huishouden, af en toe een beetje romantiek en ook nog wat werk.

Na deze beschrijving vroeg iemand wanneer ik nou precies tijd voor mezelf had. En toen moest ik huilen. Vervolgens hoorde ik hoe sommige anderen elke week uren voor zichzelf hadden. Er moest iets veranderen.
 

Me-time

Die avond zat ik weer achter mijn laptop. Deze keer om uit te zoeken wat de wetenschap zegt over tijd voor jezelf. Als ik dan toch iets ga veranderen, dan wel graag onderbouwd. Psycholoog Almuth McDowall deed onderzoek naar me-time. Haar belangrijkste aanbevelingen: je hebt helemaal niet elke dag me-time nodig en je hoeft die tijd niet alleen te besteden. Me-time kan ook tijd met je familie of vrienden zijn. Als je maar iets doet wat je zelf leuk vindt en waar je bewust voor kiest.

Toen ik daarover nadacht, besefte ik dat ik superveel me-time heb. De avonden aan tafel met zijn vieren, de uitjes in het weekend, de uren met Han. Ik ben in mijn vrije tijd weinig alleen, maar ik geloof dat ik dat ook niet anders zou willen. Bovendien heb ik op mijn werk best wat tijd waar ik heerlijk alleen zit, bijvoorbeeld als ik zoals nu een column schrijf.

Die huilbui en mijn zoekwerk hebben iets veranderd. Niet hoe ik mijn tijd indeel. Wel dat ik ineens een stuk blijer ben met mijn volle dagen.

 

Als je ook iets gecheckt wilt hebben: mail ionicacheckt@kekmama.nl


Dit artikel staat in Kek Mama 12-2017.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Je sterk houden als je verdrietig bent: veel moeders doen het om hun kinderen te beschermen. Maar Karen Johnson, een Amerikaanse blogger en moeder van drie, verbergt haar emoties niet langer.

'Ik leer mijn kinderen dat zelfs de sterkste mensen huilen', schrijft ze op Scary Mommy.

 

Leugen

‘Ik las een interview met Angelina Jolie, waarin ze zei dat ze na de scheiding met Brad onder de douche huilde. Niet voor het oog van haar kinderen, want die moesten denken dat alles goed zou komen’, vertelt Karen. ‘Dat raakte me. Als moeder begreep ik haar – het is toch onze taak om onze kinderen te troosten? Te zeggen dat ze niet bang moeten zijn en dat alles goed komt, zelfs als dat niet zo is?’
Karen herinnert zich dat ze een paar jaar geleden met haar drie kinderen – toen 6, 4 en 2 – in de kelder ging schuilen voor een tornado. ‘Mijn man was niet thuis en ik fluisterde tegen de kinderen: ‘Het komt allemaal wel goed.’ Wat een leugen was, want ik had geen idee. Maar ik dacht: als moeder moet je soms tegen je kinderen liegen om je werk als mama goed te doen.’

 

Lees ook:
Moeders huilen niet: 'Ik vind het moeilijk om mijn kinderen mijn tranen te laten zien' >


 

De waarheid van het moederschap

Inmiddels ziet Karen het anders. ‘Op een dag zagen mijn kinderen me breken. Ze zagen dat ik bang was en dat ik huilde. Ik zei niet dat alles goedkwam. En dat was goed – want weet je wat ik de afgelopen jaren van het moederschap en het huwelijk heb geleerd? Dat het oké is – zelfs noodzakelijk – dat mijn kinderen andere gevoelens bij mij zien dan geluk, vreugde en geduld.’
Karen vindt nog steeds dat moeders sterk, betrouwbaar en geruststellend moeten zijn voor hun kinderen. ‘Maar het is net zo belangrijk dat mijn kinderen weten dat hun moeder menselijk is. Iemand die gevoelens heeft, die soms even breekt, maar ook weer opkrabbelt. Hoe kan ik ze leren dat het goed is om emoties te hebben, als ik die zelf niet uit? Laatst huilde ik, maar daarna waste ik mijn gezicht en stond ik er weer. Dát is de moeder die ik wil zijn. Iemand die haar kinderen soms de waarheid laat zien van het moederschap. Ik wil dat ze weten dat zelfs op hun ergste dagen de wolken zullen verdwijnen en de zon zal doorbreken. Dat ze oké zullen zijn en dat zelfs de sterkste mensen huilen.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

moeders-altijd-boos

Er zijn van die dagen dat je kind maar één sok hoeft te laten slingeren voordat de stoom uit je oren vliegt. En zo vreemd is dat helemaal niet: blogger Karen Jonson legt op Scary Mommy uit waarom.

‘Boosheid komt altijd voort uit een andere emotie’, schrijft ze.

 

Onderzoek

Karen vervolgt: ‘In dit onderzoek wordt uitgelegd dat boos worden vaak een onderliggende oorzaak heeft: je voelt je onbegrepen, onbelangrijk, onzichtbaar of machteloos tegenover anderen. En vervolgens moeten de mensen van wie je houdt het ontgelden.’ Volgens de blogger is praten de beste manier om hier als moeder mee om te gaan. ‘Vertel waar je behoefte aan hebt, zodat je niet hoeft te exploderen om één klein ding.’

 

Lees ook
'Ik vertel mijn kind liever wat er in míj omgaat dan boos te worden' >

 

'Rondje lopen'

Of, schrijft Karen verder, ‘Loop een rondje buiten, haal een frisse neus en bedenk wat het probleem is: ben je oververmoeid? Heb je te veel aan je hoofd? Houden je kinderen zich niet aan hun afspraken? Zet voor jezelf op een rij wat jou boos heeft gemaakt en kijk wat je hiertegen kunt doen. Niemand verdient het om te leven in een huis vol boosheid - je gezin niet en jij niet. Máár: accepteer ook dat je af en toe je dag niet hebt.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >