Ionica Smeets (38) is wiskundige en moeder van Tex (7) en Rifka (2). Elke maand checkt ze de zin en onzin van opvoedfabels en -feiten: hoef jij dat niet meer te doen.
Laatst barstte ik op mijn werk in tranen uit. We kregen een training over de balans tussen werk en privé. Ik had al een beetje ongemakkelijk gegrinnikt toen ik ‘eigen tijd’ op het bord zag staan. Eigen tijd? Wanneer deed je dat precies?
Even later moest ik beschrijven hoe mijn week eruitzag. Eens kijken: ’s ochtends is Han al naar zijn werk als ik met Tex en Rifka opsta. Ik douche snel, kleed Rifka aan, jaag Tex onder de douche, smeer boterhammen plus lunchpakketjes en probeer de krant te lezen terwijl ik met de kinderen aan tafel ontbijt. Dan fiets ik langs kinderdagverblijf en school.
Als ik rond negen uur achter mijn bureau neerplof, heb ik er voor mijn gevoel al een halve dag opzitten. Dan werken, werken en nog eens werken. Om half zes fiets ik naar huis met in mijn tas werk dat eigenlijk die dag nog af moet. Thuis duik ik gelijk de keuken in, zodat het eten klaar is als Han rond zes uur thuiskomt met de kinderen. We eten met zijn vieren, doen daarna nog een spelletje of kijken het Jeugdjournaal en stoppen samen de kinderen in bed met verhaaltjes en liedjes.
Terwijl Han de keuken opruimt, kruip ik achter mijn laptop om nog wat te werken. Om kwart voor tien zitten we samen op de bank en doen we nog iets samen voor we rond half elf uitgeput in bed duiken. Het weekend is een chaos van uitjes met de kinderen, familie afspraken, huishouden, af en toe een beetje romantiek en ook nog wat werk.
Na deze beschrijving vroeg iemand wanneer ik nou precies tijd voor mezelf had. En toen moest ik huilen. Vervolgens hoorde ik hoe sommige anderen elke week uren voor zichzelf hadden. Er moest iets veranderen.
Die avond zat ik weer achter mijn laptop. Deze keer om uit te zoeken wat de wetenschap zegt over tijd voor jezelf. Als ik dan toch iets ga veranderen, dan wel graag onderbouwd. Psycholoog Almuth McDowall deed onderzoek naar me-time. Haar belangrijkste aanbevelingen: je hebt helemaal niet elke dag me-time nodig en je hoeft die tijd niet alleen te besteden. Me-time kan ook tijd met je familie of vrienden zijn. Als je maar iets doet wat je zelf leuk vindt en waar je bewust voor kiest.
Toen ik daarover nadacht, besefte ik dat ik superveel me-time heb. De avonden aan tafel met zijn vieren, de uitjes in het weekend, de uren met Han. Ik ben in mijn vrije tijd weinig alleen, maar ik geloof dat ik dat ook niet anders zou willen. Bovendien heb ik op mijn werk best wat tijd waar ik heerlijk alleen zit, bijvoorbeeld als ik zoals nu een column schrijf.
Die huilbui en mijn zoekwerk hebben iets veranderd. Niet hoe ik mijn tijd indeel. Wel dat ik ineens een stuk blijer ben met mijn volle dagen.
Als je ook iets gecheckt wilt hebben: mail ionicacheckt@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 12-2017.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Video
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
In het gezin Jelies wordt aan tafel niet alleen gegeten, maar ook regelmatig gesproken over opvoeding en school.
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
