jennie-lena

Zangeres en the Voice-finaliste Jennie Lena (38) wil best een nieuwe liefde in haar leven. Eentje die echt voor haar en Charlie (3) gaat.

Jennie zingt al haar hele leven, maar Nederland leerde haar pas echt kennen toen ze dit jaar de finale van The Voice of Holland haalde. Nu werkt ze in Los Angeles aan een album, gaat ze binnenkort naar New York voor een reeks concerten en dan is ze ook nog moeder van driejarige Charlie. “Mijn ex Mark en ik doen het echt samen als co-ouders. Toen ik zwanger werd nam ik me voor: wat er ook tussen haar vader en mij speelt, ik ga mijn kind daar nooit mee lastigvallen. Ik wil dat ze relaxed opgroeit en weet dat het goed zit tussen papa en mama.

 

'Alle shit wordt uitvergroot als je een kind hebt' 

Ik weet nog dat mijn ouders bijna gingen scheiden toen ik een jaar of tien was. Dat was zo onveilig, soms voel ik dat nog.” Jennie en Mark vinden het niet moeilijk goed contact te hebben. “Het was niet dat we elkaar iets hadden aangedaan, dat een van ons een jarenlange affaire had of zo, het was gewoon op. Hij was degene die de stekker eruit trok. Dat vond ik heavy. Zeker met zo’n jong kind – Charlie was anderhalf. Ik had het wel langer vol willen houden, terwijl ik eigenlijk ook wel wist dat het niet langer ging. Mark en ik waren uit elkaar gegroeid. Als je een kind krijgt, wordt alle shit uitvergroot. Waar we vroeger nog romantisch bij een glas wijn over het leven zaten te filosoferen, stonden we nu de boodschappenlijst aan elkaar door te blèren.”

 

Survivalmodus

Wereldschokkend vond ze het, een kind krijgen. Het overviel haar. “De eerste maanden na Charlies geboorte stond ik vooral in de survivalmodus.” Lachend: “Ik was zo kwaad op mijn vriendinnen, dacht: waarom hebben jullie me niks verteld? Die helse nachten! Het was zo heftig. De eerste drie weken wilde ik haar per se zelf voeden, maar dat lukte niet. Toen dacht ik: dan ga ik kolven en geef ik haar de melk in een flesje, maar met dat apparaat opzetten en schoonmaken was je al een halfuur verder en dan moest de melk nog komen. En Charlie was nog zo klein dat ze na elke vijf slokken in slaap viel. Ik was twee uur bezig met één voeding. En dan moest ze twee uur later alweer drinken. Ik was helemaal van het padje af op een gegeven moment. Raakte zo gestrest dat ik spontaan geen melk meer produceerde. En daar kreeg ik nog meer stress van. Dat ik echt dacht: aaaaaarrrrggg. Pas toen de man van het consultatiebureau zei dat borstvoeding wel leuk moest blijven, durfde ik het op te geven. Mijn vriend riep meteen: ‘Ik ga nu Nutrilon kopen.’ Ik was blij, jongen. Borstvoeding zal heel gezond zijn, dat geloof ik best, maar aan de andere kant: hoe gezond is het als de moeder helemaal kapot gaat?”

 

'Het mocht niet zo zijn'

Vorige week zag Jennie een foto die twee jaar geleden is gemaakt tijdens een uitje met de familie. Haar vader staat erop. En Mark. “Twee heel belangrijke mensen die uit mijn leven zijn verdwenen. Mijn vader is weggevallen door de dood, Mark en ik zijn uit elkaar. Wat kan er in zo’n korte tijd veel veranderen. Hij woont nu samen met zijn nieuwe vriendin. Hij is een top-ex, heel coöperatief en verantwoordelijk. Een lieve man, maar het mocht helaas niet zo zijn.”

 

Het hele interview lees je in Kek Mama 13.

Lees hier alle BN'er interviews.

niet-boos-kind-gebeten

'Mijn dochter is geen lieverdje', geeft blogger Danielle Sherman-Lazar toe. Dus dat haar peuter door een ander op haar plek wordt gezet, vindt ze helemaal niet erg. Juist goed zelfs.

Op Scary Mommy legt ze uit waarom.

 

'Niet slaan!'

Het begon allemaal toen haar dochter met een auto aan het spelen was: op het moment dat er een meisje naar haar toe kwam om naar de auto te kijken, gaf ze een duw. En vervolgens duwde het meisje terug. Danielle: 'Niet slaan! Riep ik', terwijl ik ze van elkaar losrukte. Mijn dochter reed nietsvermoedend verder en het meisje begon te huilen. Ik troostte haar, liet een andere auto zien en hielp haar erin.'

 

Lees ook
'Kinderen gedragen zich als kinderen en daar is niets mis mee' >

 

'Tranen over haar wangen'

Alles leek goed te gaan. Tot de dochter van Danielle even later met blokken speelde en ditzelfde meisje opnieuw naar haar toe kwam: het meisje duwde, haar dochter duwde terug en vervolgens werd ze in haar arm gebeten. 'Mijn dochters gezichtje vertrok. En terwijl de tranen over haar wangen stroomde, gaf ik haar een knuffel.' Maar toen de vader van het meisje verhaal kwam halen, besloot Danielle eerlijk te zijn. 'Ik heb gezegd dat z'n dochter mijn kind beet, maar ze misdroegen zich allebei. Ik bedoel: mijn dochter was niet onschuldig. Natuurlijk is bijten erger dan duwen, maar ze zaten allebei fout.'

 

'Ze heeft haar lesje geleerd'

Vervolgens legde de blogger haar dochter uit dat wanneer je iemand pijn doet, je ook iets terug kunt verwachten. 'En weet je? Misschien heeft ze haar lesje nu eindelijk geleerd, want sindsdien is ze niet meer zo agressief geweest. Daarom ben ik niet boos dat ze is gebeten.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Bankrekening zwanger na affaire Australiër
Beeld: Unsplash

Sophie (38), rechercheur bij de Nationale Politie (27 uur per week), single en moeder van zoon Morris (2).

“In mijn tienerjaren zaten mijn ouders in de bijstand. Als ik met een dubbeltje te weinig wisselgeld terugkwam van de boodschappen, had ik een probleem. Er was nooit ergens geld voor. Ik nam me voor dat ik mijn zaken later goed zou regelen.

 

Spaarrekening

Op mijn negentiende opende ik een beleggingsspaarrekening voor het kind dat ik ongetwijfeld snel zou krijgen. Van dat geld zou mijn zoon of dochter dan zo rond anno nu kunnen gaan studeren. Dat duurde allemaal ietsje langer. Tijdens mijn laatste relatie kreeg ik twee miskramen. Omdat de tijd begon te dringen en ik daarna geen leuke man tegenkwam, was ik me serieus aan het verdiepen in het krijgen van een kind met twee homoseksuele mannen.

 

Affaire met knappe Australiër

En toen ontmoette ik Brian, een knappe Australiër die een paar weken in Nederland op vakantie was. We kregen een affaire, maar ik kwam er snel achter dat hij en ik bij elkaar pasten als suiker en peper. Laid back was nogal zwak uitgedrukt. Zijn ouders hebben later tegen me gezegd: dank je wel dat je ons een kleinzoon hebt gegeven, anders was het er nooit van gekomen. Want ja, ik raakte zwanger. ‘Ruïneer ik je leven als ik besluit het te houden?’ vroeg ik hem. Zijn antwoord was gelukkig ‘nee’. Ik zou de volledige voogdij krijgen over Morris, en afzien van alimentatie.
 

Lees ook
'Voor ik het wist, zat ik hartstochtelijk met een vrouw te zoenen' >

 

De familie van zijn vader

Brian keerde terug naar Byron Bay en ik beviel een paar maanden later van onze zoon. Mijn beste vriend was erbij, hij is de peetvader van Morris. Een deel van het spaargeld dat ik voor Morris opzij had gelegd, is inmiddels opgegaan aan een reis naar het land van zijn vader, afgelopen winter. Brians moeder is blind: ik gunde het haar dat zij zo snel mogelijk haar kleinzoon in haar armen kon houden. Morris lijkt veel op zijn opa, weet ik nu ook, en die kennis is waardevol. Ik vind het belangrijk dat mijn zoon ook de familie van zijn vader leert kennen, ook omdat de mijne piepklein is. Mijn vader is begin dit jaar overleden. Naast mijn moeder, mijn broertje en een oom, heb ik niemand.

 

'Mam, ik vertrek naar Australië'

Volgend jaar wil ik weer naar Australië. Dat kost me alleen al € 2800 aan tickets. Dat probeer ik bij elkaar te sprokkelen door maandelijks een deel van de alleenstaanden toeslag opzij te leggen. Brian heeft vrede met de marginale rol die hij speelt in het leven van zijn zoon. En ik met mijn leven als alleenstaande moeder. Ik heb het niet slecht, ook financieel niet. Ik bereid me nu al voor op de dag dat mijn zoon zegt: ‘Mam, ik vertrek naar Australië.’ Ik zou hem niet tegenhouden. Je moet iets over hebben voor het leukste kind van de wereld.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >