Beeld: Getty
Beeld: Getty

Rian (38) leende geld van haar schoonouders, Inge (40) leende geld uit aan haar zus en Tessa (46) aan een vriendin. En daar hebben ze nu nog spijt van.

Inge (40, getrouwd, moeder van twee dochters en een zoon): 
“Mijn zus belde me jankend op. Ze wist zelf ook niet hoe ze het zover had laten komen, maar ze had schulden. Veel ook. Bijna drieduizend euro. Deels bij webwinkels, deels bij haar huurbaas. Die laatste deed nu moeilijk en ze had snel duizend euro nodig, anders zou ze haar huis uit worden gezet. Ik was in shock. Mijn zus, de keurige verpleegkundige, leek haar zaken altijd zo goed op orde te hebben. Niet dus.

 

Duizend euro werd vijftienhonderd

Ik aarzelde geen moment en maakte duizend euro naar haar over. Ik appte erachteraan dat er geen haast was. Zie maar wanneer je het kan terug betalen, schreef ik. Ik had echt met haar te doen. Ze was pas gescheiden en stond er alleen voor met haar dochter van zes. Omdat haar ex het op alle fronten liet afweten, kon ze nu minder uren werken, want ze moest voor haar kind zorgen. Ik begreep wel dat ze haar kop misschien een beetje in het zand had gestoken. Het was ook moeilijk allemaal. Duizend euro werd vijftienhonderd, en toen tweeduizend. Dat was mijn eigen maximum, ik had niet veel meer op mijn spaarrekening en mijn man begon ook moeilijk te kijken. We moesten zelf nog wel op vakantie, merkte hij op. En mijn zus verdiende weliswaar minder dan voorheen, maar toch nog steeds genoeg om haar huur te betalen? Dat vond ik eerlijk gezegd ook wel vreemd.

 

Eigen spaargeld was niet genoeg

Tot ik bij haar thuis was en mijn oog viel op een mail die uitgeprint op haar bureau lag. Van ene Hugo. Niet netjes, maar ik las hem. Hij bedankte haar voor de heerlijke nacht en het geld. Kon hij weer even vooruit en spullen kopen voor het grote meesterwerk dat hij blijkbaar ging fabriceren. Ik confronteerde mijn zus ermee en ze biechtte het meteen op. Ja, ze had het moeten zeggen. En nee, ze had nooit geld aan mij mogen vragen. Maar Hugo, hij was zo geweldig. Een kunstenaar, zo anders dan haar dominante ex. Hugo was vrij, en creatief, en een rijzende ster in kunstenaarsland. Hij had gewoon nog wat tijd nodig voordat hij echt zou doorbreken. Tijd en, nou ja, geld. Zelf had ze al haar spaargeld al aan hem gegeven, maar dat was niet genoeg.

 

Naar mijn geld kon ik fluiten

Woedend ging ik naar huis. Naar mijn geld kon ik fluiten, dat wist ik meteen. Mijn zus belde me die avond 22 keer, maar ik nam mooi niet op. De volgende dag belde ik haar terug om haar de huid vol te schelden. Ik had zelfs mijn vakantie ervoor af willen zeggen, heb mijn zoon een goedkopere fiets voor zijn verjaardag gegeven. Het is nu bijna een jaar geleden en nog steeds is onze relatie flink bekoeld. Het gaat niet eens om het geld, maar dat ze heeft gelogen. En o ja, het is uit met die Hugo.”


 

Tessa (46, getrouwd, moeder van een zoon en een dochter):  
“In het kort ging het zo: mijn vriendin Wendy ging scheiden, vond vrijwel meteen een ander en terwijl de rekeningen van de echtscheidingsadvocaat nog niet waren betaald, moest er alweer een bruiloft gepland. Ik vond het snel, maar ach, ik gunde het haar en het waren natuurlijk mijn zaken niet. De bruiloft mocht € 6000 kosten. Ze zouden het klein houden. Toen ze aan kwam zetten met namen van livebands en me de folder van een kasteeltje liet zien, leek het budget me aan de krappe kant. Maar goed, das was niet mijn probleem. Dacht ik.

 

Moeilijk bruiloft cancelen

Tot Wendy een week voor de bruiloft ’s avonds voor mijn deur stond. Ze had een probleempje. Want ze had wat rekeningen die ze niet kon betalen en als ze dat niet deed, had ze geen trouwlocatie, geen band en bleef de bar gesloten. Alleen de benodigde vijfduizend euro waarmee het budget was overschreden, die had ze niet. Ik wel. Dus leende ik het haar. Want ik gunde haar toch haar nieuwe liefde, vroeg ze me. Achteraf gezien vind ik dat best laag: dat ze gunnen en betalen gelijkstelde. En ook dat ze me confronteerde met een voldongen feit. Ik kon haar moeilijk de bruiloft laten cancelen. Maar ja, vijfduizend euro is veel geld, zeker als je, zoals ik, net een eigen onderneming bent begonnen.

 

Nog een keer bijspringen

Ik had eigenlijk gedacht dat ik het binnen een maand wel terug zou hebben, al was dat natuurlijk naïef want waar zouden ze zo snel zo veel geld vandaan halen? De bruiloft is nu al acht maanden geleden en ik heb driehonderd euro teruggekregen. Zelf moet ik nu zuinig aan doen en dat irriteert me. Vorige week belde Wendy. Zij en haar man wilden zo graag op huwelijksreis, maar ze hadden geen geld. Of ik nog een keer kon bijspringen. Toen heb ik bijna de hoorn erop gegooid.”


 

Rian (38, getrouwd, moeder van een zoon): 
“Leen nooit van je schoonouders. Hebben wij wel gedaan en man, wat heb ik een spijt. Mijn man wilde een opleiding volgen, maar de €2400 die daarvoor nodig was, hadden we niet. Schoorvoetend klopte hij aan bij zijn ouders, die geld zat hebben maar toch eerst met elkaar moesten over leggen.

 

Overeenkomst tekenen

Na vier dagen lieten ze weten dat hij het geld wel kon lenen. Eerst kregen we een overeenkomst die we moesten tekenen, waarin we beloofden dat we het geld binnen een jaar zouden terug betalen en als we in gebreke zouden blijven – zo stond het er echt – zou onze auto het onderpand zijn. Ik moest er nog om lachen: die auto is niet eens 2400 euro waard. Je voelt ’m aankomen: ik verloor dat jaar mijn baan, twee honderd euro per maand werd ineens veel geld dat nodig was voor onze hypotheek en we redden het niet binnen een jaar te betalen.

 

Nooit meer goed gekomen

Ik zie mijn schoonvader nog binnen komen, het contract in zijn hand, en ik zie mijn man nog de auto sleutels overhandigen. Absurd, natuurlijk. Nu kon hij niet eens naar zijn werk en onze zoon naar voetbal brengen werd ook een probleem. Na een dag kwam mijn schoonvader tot inkeer en bracht hij de auto terug, maar het is eigenlijk nooit meer goed gekomen tussen ons. Het geld hebben we al schrapend binnen een week na die idiote actie snel terugbetaald, al moesten we er onze kampeervakantie voor annuleren.”

 

Dit artikel staat in de Kek Mama Special over geld.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >