scheiden niet genoeg geld
Beeld: Unsplash

Laurie (37) ziet al twee jaar geen toekomst meer in haar huwelijk met Michael (35). Alleen, denkt ze: ze kan niet scheiden. “Ik heb geen cent om een nieuw bestaan op te bouwen.”

“Niks heb ik opgebouwd, in de afgelopen vijftien jaar. Níks. Behalve dan een ijzersterke band met mijn twee zonen van negen en zeven. Maar ja, daar betaal je geen huis van, hè?

Michael verdient goed. Hij heeft zijn eigen bouwbedrijf en krijgt al sinds dag één meer opdrachten dan hij tijd heeft. Toen ik tien jaar geleden voor het eerst zwanger raakte, was het dus ook geen enkel probleem dat ik stopte met werken. Heerlijk vond ik het, om fulltime voor de jongens te zorgen. En Michael ook, want die vindt stoeien en voetballen met de kinderen prima, maar de zorgtaken laat hij graag aan mij over.

Natuurlijk had ik toen onze zonen naar de basisschool gingen best een parttime baan kunnen zoeken. Maar we hebben een groot huis, en dat blijft niet vanzelf schoon. Ik vond het wel druk zat, het moederschap en het huishouden, en we hoefden er niks voor te laten. Dus leefden we door op alleen Michaels inkomen, en zorgde ik dat thuis alles op rolletjes liep.

 

Eerst een sixpack, dan een kus

Maar: Michael drinkt vrij veel. Ik vermoed dat hij al een biertje pakt tijdens zijn werk, maar zodra hij rond half vijf thuiskomt, trekt hij hoe dan ook eerst een sixpack open voordat ‘ie de kinderen en mij een kus geeft. Tegen de tijd dat hij het laatste blikje in de vuilnisbak gooit, liggen er al zeker acht in. Dan is er geen normaal gesprek meer met hem te voeren, hij ligt alleen maar zwijgend op de bank.

Hij heeft geen probleem, vindt hij, ik moet gewoon niet zo zeuren. Hij heeft de ontspanning hard nodig, na een dag zware fysieke arbeid. Daar kan ik me wel in verplaatsen, maar ik snap niet waarom het dan zo veel moet zijn. Met elk biertje wordt hij venijniger.

Hulp zoeken, in relationeel óf drankopzicht, wil Michael niet. ‘Dat is voor kneuzen’, zegt hij, wanneer ik dat weer eens opper. Van ons huwelijk is niks meer over. Om vier uur ’s middags word ik al onrustig, in de wetenschap dat hij binnen een halfuur weer binnen stapt. Dan hoop ik maar dat hij gaat voetballen, of afspreekt met vrienden. Al blijft hij in de praktijk meestal thuis, en vouw ik boven was weg of bel met een vriendin, tot het moment dat we gaan slapen.

 

Lees ook:
`Ik blijf bij hem voor het geld` >

 

‘Ik wil niet beknibbelen’

Ik droom van mijn eigen huis, met de kinderen. Van ademruimte en de afwezigheid van Michael. Alleen: ik heb geen cent te makken. Spaargeld hebben we niet, en de wachtlijst voor een sociale huurwoning is zeker twee jaar. Met een parttime baan en alimentatie zou ik officieel moeten kunnen rondkomen, maar dan wel op minimumniveau. Ik heb nauwelijks werkervaring; ik moet onderaan de ladder beginnen. En zo’n huis moet ook nog worden ingericht.

Ik zie enorm op tegen het beknibbelen; betaal ook nog steeds aan mijn studieschuld en een lening bij de bank. Mijn angstbeeld is dat ik aan het eind van de maand de spaarpotten van de kinderen moet omkeren om nog een brood te kunnen kopen. Nu hebben de kinderen alles. Ze zitten op voetbal en karate, gaan net als hun klasgenootjes op vakantie, hebben eigen, gezellige kamers en drie keer per jaar nieuwe schoenen. Dat leven kan ik niet voor ze voortzetten in mijn eentje en Michael ook niet, zelfs al neem ik een baan.

Dus blijf ik, zo lang mijn kinderen nog veel zorg nodig hebben. Als ik nu alvast begin met werken, verdien ik over vijf jaar misschien genoeg om de stap te zetten. Dan zitten de jongens op het voortgezet onderwijs en hebben ze me qua zorg ook minder nodig. De komende jaren overbrug ik wel; zoek ik toch gewoon een baan in de avonduren?”

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >