Juf Ilva: ‘Het kleuterbrein heeft nu eenmaal duidelijkheid nodig en dit opvallende attribuut helpt daarbij’

juf ilva Eigen beeld

Ilva Kuijpers (29) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.

Lees verder onder de advertentie

Het schooljaar is alweer in volle gang. Toch is het voor sommige kinderen na zo’n vakantie weer even wennen dat ze de juf moeten delen met zo’n twintig andere kinderen. Ik ben helaas niet altijd beschikbaar voor een vraag, een opmerking of gewoon een verhaal over de hond van je opa die op de verjaardag van je tante… ach, je snapt het wel. In een combinatiegroep 1/2 komt het bovendien regelmatig voor dat ik lesgeef aan de ene groep, terwijl de andere groep zelfstandig moet spelen of werken. En dan kan het zomaar gebeuren dat je nét op dat moment iets heel belangrijks te vertellen hebt. Over dat korstje op je knie bijvoorbeeld, dat er inmiddels al een week zit, maar toch echt even genoemd moet worden.

Lees verder onder de advertentie

Bloemenkrans

Natuurlijk mogen de kinderen altijd hun ei bij mij kwijt. Maar er zijn momenten waarop dat wel kan en momenten waarop dat even niet kan. En dat laatste blijkt voor sommige kleuters nog best een uitdaging. Om het wat duidelijker te maken, heb ik op de momenten waarop ik écht niet beschikbaar ben een bloemenkrans gaan dragen. Een lekker opvallende, visuele verandering aan mijn uiterlijk. Want ja: het kleuterbrein heeft nu eenmaal duidelijkheid nodig.

“Ik mag niet naar de juf, want ze heeft haar bloemenkrans om!”

Lees verder onder de advertentie

Boodschap voor de klas: als de juf haar bloemenkrans draagt, is ze er alleen voor de kinderen in de kleine kring. Trouwens, ik zoek nog naar een wat hippere versie dan zo’n carnavaleske bloemenkrans, dus als iemand nog briljante inspiratie heeft… drop het vooral even in de reacties!

Goede opvoeding

Afgelopen donderdag was ik met groep 2 vol overgave bezig met een fijne motorische oefening: borduren. Iets dat met een clubje van vijf- en zesjarigen op zichzelf al een behoorlijke topsport is. In al die opperste concentratie had ik totaal niet door dat er een collega vanaf het schoolplein op het raam stond te tikken. Ze werkte die dag niet, maar kwam snel even wat spullen ophalen. Toen ik haar niet hoorde, seinde ze wild naar een kleuter die vlak bij het raam zat om mij aan te tikken. De kleuter liep heel weifelend mijn kant op, maar bleef halverwege abrupt staan. Hij keek naar mijn hoofd, schudde bedenkelijk zijn hoofd en rende snel terug. Waarna hij op vol volume door het glas schreeuwde: ‘IK MAG NIET NAAR DE JUF, WANT ZE HEEFT HAAR BLOEMENKRANS OM!’

Lees verder onder de advertentie

Nadat mijn collega het maar bij de buren probeerde en de deur daar wél keurig werd opengemaakt, stak ze grijnzend haar hoofd om de hoek. ‘Zo hey, Ilva… Wat heb jij je kinderen goed opgevoed!’ riep ze. Ik zat nog met een borduurnaald in mijn hand en keek haar vrij schaapachtig aan: ‘Hè, hoezo dan?’ Lachend vertelde ze hoe ze minstens vijf minuten heeft staan zwaaien en ijskoud werd geweigerd vanwege mijn bloemenkrans. We konden er allebei smakelijk om lachen: het pedagogische middel voor uitgestelde aandacht werkt dus uitstekend voor kleuters, maar sommige collega’s moeten nog met uitgestelde aandacht leren omgaan 😉

Meer lezen van Juf Ilva? Je vindt haar andere columns hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail