Lindsay Neuman zat met haar handen in het haar toen haar zoon geen enkel vast voedsel naar binnen kreeg. Ze vertelt op haar blog hoe ze na lang zoeken dé oplossing vond. ‘Mijn zoon kan nu weer genieten van eten.’
Lees verder onder de advertentie
De zoon van Lindsay was drie jaar oud toen bij hem een ernstige ontsteking van de slokdarm geconstateerd werd. ‘Dat betekende dat hij alleen vloeistoffen naar binnen kreeg’, vertelt ze. ‘Hij dronk alleen maar melk en gepureerd voedsel. Als ik hem vast voedsel aanbood, stikte hij er bijna in en bleef hij vervolgens de hele nacht wakker.’
Lees verder onder de advertentie
Likken of kussen
Lindsay schakelde arts na arts in, maar dat mocht niet baten. ‘Ik kreeg te horen dat veel kinderen kieskeurige eters zijn.’ Uiteindelijk kwam ze terecht bij een voedingstherapeut. ‘Dat bleek dé oplossing. Mijn zoon was inmiddels doodsbang voor eten, maar de therapeut leerde hem om eten te zien als iets leuks.’
Lees verder onder de advertentie
Nog meer persoonlijke verhalen lezen? Neem een abonnement op Kek Mama >
Haar zoon leerde spelenderwijs hapjes te nemen, bijvoorbeeld met hulp van een kaartspel. ‘Hij werd aangemoedigd om thuis het aantal hapjes te eten dat op de kaart stond. Ook leerde de therapeut hem om voedsel te ontdekken, door het aan te raken, likken of kussen.’
Overwinning
Al snel zag Lindsay verandering: ‘Hoewel het eten thuis een uur duurde, begon mijn zoon steeds meer eten te verdragen. Natuurlijk waren er dingen waarvan hij buikpijn kreeg of alsnog moest overgeven – zo heb ik geleerd dat ik hem geen verse groenten of fruit kan geven en dat hij ziek wordt van kraanwater. Maar over het algemeen maakte hij enorme stappen.’
Volgens Lindsay is het hele gezin dankzij de voedingstherapie dichter bij elkaar gekomen. ‘Hij moedigt zijn zussen ’s avonds zelfs aan om iets te proberen: ‘Al is het maar één hapje!’ Elk beetje eten dat hij nu neemt, zie ik als een kleine overwinning. Ik had zelfs tranen in mijn ogen toen hij laatst voor het eerst muesli at.’
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]