Veel Nederlandse gezinnen maken zich zorgen om het coronavirus, blijkt uit onderzoek van het Zilveren Kruis. 48 procent van de ouders met basisschoolkinderen geeft zelfs aan meer stress te voelen sinds er maatregelen zijn getroffen door het kabinet.
Lees verder onder de advertentie
“Deze situatie is voor iedereen in Nederland uniek en brengt voor elk individu eigen uitdagingen met zich mee”, legt GZ-psycholoog Gijs Coppens uit. “Maar vooral bij gezinnen kunnen de uitdagingen groot zijn. Het feit dat je continu op elkaars lip zit, kan voor velen zeer stressvol zijn. In een normale situatie zijn eigen activiteiten buitenshuis, zoals school, sporten en werk, een belangrijk onderdeel van de gezinsdynamiek. We missen nu die natuurlijke balans tussen wel en niet samenzijn.”
Nu de meeste kinderen thuiszitten, komen er voor ouders natuurlijk veel extra taken op hun bordje. Het helpen met schooltaken brengt voor 37 procent van de ouders met basisschoolkinderen druk met zich mee. Nog meer ouders (43 procent) geven aan zich zorgen te maken over de combinatie van het schoolwerk van de kinderen en hun eigen werk. Deze groep heeft dan ook moeite om een balans te vinden tussen werk en het gezinsleven. Ook het stressniveau ligt voor ouders met kinderen in deze leeftijdscategorie flink hoger dan bij ouders met jongere of oudere kinderen: 48 procent tegenover 38 procent). Het gevolg: deze ouders hebben meer last van een korter lontje dan ouders die geen kinderen op de basisschool hebben.
Lees verder onder de advertentie
Tips
Ervaar jij door de coronamaatregelen ook veel stress? Dan heeft Coppens een paar tips voor je: “Om de sfeer goed te houden in huis moeten gezinnen op zoek naar manieren om elkaar toch de ruimte te geven. Het belangrijkste hierin is structuur aanbrengen in de dag en niet teveel afwijken van het normale ritme. Maar plan ook bewust momenten dat gezinsleden zich terug kunnen trekken of even alleen kunnen zijn. Het werken in shifts is hiervoor een goede oplossing. Eén ouder let op de kinderen zodat de ander in alle rust kan werken of ontspannen.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.