Beeld: Getty
Beeld: Getty

Jenna (36), geeft parttime les in geschiedenis. Ze is getrouwd met Sander, moeder van Jack (7) en Moon (3) en won zes maanden geleden €100.000 in de loterij.

“Toen ik dat enorme bedrag op mijn computerscherm zag staan, heb ik wel even het huis bij elkaar gegild. Je hoort weleens dat het winnen van een grote prijs voor mensen een traumatische gebeurtenis is. Er bestaan zelfs lotgenotenbijeenkomsten voor. Nu kan ik me voorstellen dat een miljoen je leven op z’n kop zet. Mijn prijs is natuurlijk geen bedrag om je baan voor op te zeggen – er ging ook nog eens 29 procent belasting af – maar met dik zeventigduizend euro was ik gewoon heel, heel erg blij.

 

Tussen de knutsels

Ik kwam er trouwens pas vijf weken na de trekking achter. Ons winnende lot lag namelijk verfomfaaid tussen de stapels tekeningen en knutsels van de kinderen. Sander klaagde altijd dat ik in ieder lullig krabbeltje een kunstwerk zie en daarom nooit wat weggooi, maar daarover heb ik hem sinds die dag niet meer gehoord.

 

Ludiek geintje

Mijn prijs was wel een beetje traumatisch voor iemand anders: het nichtje dat mij het lot cadeau deed voor mijn 35e verjaardag. Ik heb zelf nog nooit aan een kansspel meegedaan. Voor mij is dat zoiets als een paraplu meenemen als het weerbericht nul procent kans op regen voorspelt. Natuurlijk besefte zij dat er een miniem kansje op een wel héél gul gebaar inzat. Maar daar ga je echt niet van uit als je niet met lege handen op iemands feestje wil komen en daarom nog even snel het pompstation induikt voor een ‘ludiek geintje’ – zoals zij het zelf omschreef.

 

Vloeken in je lekkende tentje

Gelukkig gaat het om een familielid met wie we goed bevriend zijn. Mijn nichtje en haar man hebben een beter inkomen dan wij én ze gunnen ons gezin alles; ik kan me voorstellen dat de vriendschap met een niet-bloedverwant toch wel een deukje oploopt. Dat je op vakantie die winnende vriendin vervloekt als je ’s nachts in een lekkend tentje zit en weet dat zij op hetzelfde moment een fles champagne ontkurkt in haar vakantievilla. Maar toch: het eerste grote bedrag dat we uitgaven was voor mijn nicht: vijfduizend euro voor een complete make-over van haar tuin, inclusief houten tuinhuisje waarin zij en haar man om en om uitslapen na een gebroken nacht.

 

Geen Chaneltas

Ze heeft duizend keer gezegd dat het echt niet had gehoeven, dus ik ga ervan uit dat ze niet jaloers is of zich ongemakkelijk voelt. Wel merk ik dat ik gesprekken over geld en uitgaven met haar een beetje vermijd. Ook heb ik nog geen echt exorbitante, in het oog springende dingen gekocht, een tas van Chanel of zo. Daarvoor voel ik me toch een beetje te bezwaard, denk ik.

 

Financiële zorgen

Met het geld hebben we onze schulden afgelost. Vijf procent van onze hypotheek, zodat ons huis niet meer onder water staat. Een lening bij mijn vader van drieduizend euro voor de verbouwing van ons huis. En onze Volvo, die we op afbetaling hadden gekocht. Ik weet niet of je nu zoveel gelukkiger wordt van meer geld, maar wel dat financiële zorgen aardig op je gemoed kunnen drukken. Mijn vriend had kort voor die mooie dag in november moeten instemmen met een kleine salarisverlaging omdat het architectenbureau waarvoor hij werkt te weinig grote opdrachten binnenkrijgt.

Ik realiseer me dat wij het ook zonder die prijs goed hadden: op de school waar ik werk zijn er kinderen die nooit met vakantie gaan. Toch was het ons vóór de prijs nog nooit gelukt de buffer op te bouwen die het Nibud adviseert. Die is er nu wel, en dat is een last van onze schouders.

 

Van ons vieren

Als ik het over de prijs heb, spreek ik steeds over ‘we’, hoewel het geld strikt genomen alleen van mij is. Sander en ik zijn niet getrouwd, maar ik zie het geld als iets dat van ons vieren is. Toen ik nog geen vaste aanstelling had als leerkracht, droeg ik een tijd lang veel minder bij aan het huishouden dan Sander. Ik ben opgevoed met het devies dat je nooit afhankelijk moet zijn van een man, dus ik had daar nogal moeite mee. Met dit geld koop ik dat schuldgevoel met terugwerkende kracht een beetje af. Ik heb Sander een racefiets cadeau gedaan. Voor Jack en Moon reserveer ik vijfduizend euro die ze krijgen als ze achttien zijn, mits ze tot die tijd niet roken en drinken. Nee, we hebben ze niet verteld over de prijs, daarvoor vinden we ze nog te klein. Jack zou tegen zijn vriendjes zeggen dat we schatrijk zijn en Moon zal denken dat we de hele speelgoedwinkel op de hoek kunnen leegkopen. 

 

En dan ook nog een stacaravan

Ondertussen slinkt het saldo op onze bankrekening in rap tempo. Helemaal als we straks ook nog een stacaravan kopen op een camping aan de Noord-Hollandse kust. Iets waar we al jaren van dromen. Ik heb mijn nichtje beloofd dat dat ook een beetje haar eigendom wordt: ze mag ze er altijd vakantie komen vieren. De champagne zal koud staan.

Dit artikel staat in Kek Mama 08-2016.

BN'er-moeders op Instagram

Van groupies, een onesie tot Valentijnsdag met voetbal: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Goeiemorgen...


 

Lief


 

Prachtige foto


 

Samen de wereld ontdekken


 

Jubileum


 

Op standje lam dan maar...


 

Maandag onesiedag


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

oude-versleten-bank-koesteren

Lauren Eberspacher belooft haar partner dat ze ooit die mooie witte bank uit de woonmagazines zullen kopen. Maar zolang er nog kinderen door het huis springen, kunnen ze hier alleen van dromen.

Op Facebook schrijft ze een ode aan de witte bank (én aan haar oude, versleten exemplaar).

 

Sapvlekken

'Lieve man', zo begint Lauren haar bericht. 'Je weet wel, die witte bank uit dat woonmagazine, ooit gaan we hiervoor sparen en kopen we er een. En hij zal schoon zijn. Niet vies van de sapvlekken, appelschillen en melk. Oh, en wanneer er mensen op bezoek komen, hoeven we niet al het speelgoed eraf te gooien: geen barbiearmpjes die in onze rug porren. We gaan gewoon met z'n allen zitten en genieten van het comfort van onze witte bank.'

 

Lees ook
Moet je zien: man stuurt z'n vrouw 'uitdagende' foto's terwijl hij schoonmaakt >

 

'Prachtige stof'

De moeder vervolgt: 'Op een dag voelen we aan de prachtige stof waar we jarenlang van hebben gedroomd en voor hebben gespaard. En dan zullen we de vlekken missen, want geen vlekken betekent dat onze kinderen niet zo klein meer zijn. De armleuningen zijn stevig en de kussens lekker donzig. Ik weet zeker dat het zo comfortabel zal zijn als we dachten, maar toch zullen we terugdenken aan de momenten dat onze kinderen van onze bank afsprongen, deden alsof ze superhelden waren of 'op avontuur' gingen. Ik denk dat we op die dag onze versleten bank missen.'

 

'De mooiste jaren van ons leven'

Daarom wil Laura haar oude bank koesteren, nu het nog kan. 'Laten we de vlekken blijven schrobben en de dekens blijven gebruiken. Laten we blijven knuffelen met onze kinderen en kijken hoe ze op avontuur gaan in onze woonkamer. Omdat de jaren die we met deze versleten bank hebben, ongetwijfeld de meest kostbare, vermoeiende en mooiste jaren van ons leven zullen zijn.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >