Beeld: Kek Mama
Janna en haar gezin waren net verhuisd en sloten zich aan bij een nieuwe kerk. Al gauw maakte Janna vriendinnen. Dacht ze.
Janna, getrouwd, moeder van twee kinderen (1 en 3): “Ik dacht dat ik een leuke club mom friends had gevonden. Je weet wel: kinderen van dezelfde leeftijd, beetje samen klagen over slaaptekort, playdates regelen en ondertussen koffie drinken. Je moet het maar vinden, na een verhuizing. Ik was in mijn nopjes dat het mij gelukt was.
We leerden elkaar kennen via de kerk waar we toen naartoe gingen. Het klikte eigenlijk meteen en ik vond het oprecht gezellig met ze. Geen oppervlakkig gedoe, gewoon fijne vrouwen met wie ik dacht: yes, dit zijn mijn mensen. We kregen een goede band en zagen elkaar regelmatig, ook buiten de kerk.
Totdat mijn man en ik na een paar maanden besloten dat deze kerk toch niet helemaal bij ons paste. Geen drama, geen groot afscheid, we zijn gewoon… gestopt met gaan en gaan nu naar een andere kerk in de buurt.
Ik ging er volledig vanuit dat de vriendschappen zouden blijven bestaan. We wonen tenslotte vlak bij elkaar en het contact was altijd leuk. Dus ik appte wat af, stelde voor om koffie te drinken of de kids samen te laten spelen. Maar de reacties bleven uit. Of waren heel afstandelijk.
Tot het uiteindelijk wel duidelijk werd: als je niet meer naar “hun” kerk gaat, hoor je er blijkbaar ook niet meer bij. Eh, sorry? Sinds wanneer zijn we weer op de middelbare school beland? Ik moet eerlijk zeggen: het stelde me best teleur. Niet omdat ik nou per se bij die groep móést horen, maar omdat ik dacht dat we elkaar leuk vonden om wie we zijn. Niet om waar we op zondag zitten. Blijkbaar dus wel. Tijd om nieuwe mom friends te zoeken.”
Kek Mama redacteur Elsemieke vraagt zich ook af hoe je nieuwe vrienden maakt als volwassene. Al haar hoop is gevestigd op haar zoon, die nu naar school gaat. Je leest hier hoe dat uitpakt.
Haar man werkt hard en kreeg eindelijk die promotie, voor de droombaan waar hij het allemaal voor deed. Maar ja. Lotte zag het niet zitten.
Het moederschap is prachtig, vervullend… en soms gewoon keihard overleven. En toch fluisteren veel ouders hun uitputting liever weg dan dat ze hem hardop uitspreken. Want toegeven dat je eraan onderdoor gaat? Dat voelt al snel als falen.
Je kent het wel. Je gaat “even langs” bij je ouders en voor je het weet zit je weer in een soort auditie van je leven: “Werk je nog steeds daar?” “Is dat wel handig met de kinderen?” “Je ziet er moe uit…”
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
