Beeld: Canva
Boosheid hoort bij opgroeien. Net als frustratie, teleurstelling en grote emoties waar kinderen soms nog geen woorden voor hebben. En daar spelen ouders een grote rol in.
Veel ouders vragen zich af hoe ze hun zoon het beste kunnen leren omgaan met boosheid. Want voelen mag, maar wat doe je er vervolgens mee? Experts zeggen dat ouders een belangrijke rol spelen in hoe kinderen, en misschien nog wel meer jongens, leren omgaan met die emoties.
Boos zijn is niet per se slecht. Sterker nog, het is een heel normale reactie van ons lichaam. Volgens psycholoog Steven Meyers is boosheid eigenlijk gewoon een reactie op een bedreiging. Je lichaam maakt adrenaline aan, je hartslag gaat omhoog en je systeem schakelt over op de bekende fight-or-flight stand. En dat mag er dus gewoon zijn. “Ouders moeten hun kinderen de tools geven om hun gevoelens te begrijpen, en dat moet op dezelfde manier worden ontwikkeld als het begrijpen van andere ingewikkelde en abstracte concepten”, zegt Meyers. Oftewel: omgaan met emoties is iets wat kinderen moeten leren. Net als lezen, fietsen of veters strikken.
Er bestaan veel clichés over emoties bij jongens en meisjes. En hoewel ieder kind natuurlijk anders is, zien experts wel bepaalde patronen. Meyers vertelt dat jongens hun frustratie vaker naar buiten laten zien, bijvoorbeeld door te schreeuwen of fysiek te reageren. Meisjes richten die gevoelens juist vaker naar binnen, wat kan leiden tot zelfkritiek of sombere gevoelens. Dit is natuurlijk geen regel. Maar het kan wel helpen om gedrag beter te begrijpen.
Een van de belangrijkste dingen die je als ouder kunt doen als je een zoon hebt die snel fysiek wordt bij boosheid? Je kind helpen herkennen wat hij eigenlijk voelt. “De eerste stap bij het omgaan met stress en woede is je kind te helpen herkennen wat er aan de hand is en zich erin in te leven”, zegt therapeut Kelsey Torgerson Dunn. Het helpt kinderen om na te denken over wat er binnenin hen gebeurt.
Als een kind boos wordt, kan de eerste reactie zijn om afstand te nemen. Maar volgens experts kan het juist helpen om even nabij te blijven en te kalmeren. “Boosheid kan jonge kinderen overweldigen. Ze zijn niet altijd in staat zichzelf te kalmeren en redelijker te worden”, zegt Meyers. Door zelf rustig te blijven, laat je zien hoe je met emoties kunt omgaan. Dat is misschien wel de belangrijkste les van allemaal.
Rustig reageren betekent trouwens niet dat alles maar mag. “Er zijn consequenties nodig als woede overgaat in agressie”, vertelt Meyers. Hij gebruikte daarbij vaak een simpele zin: “Je kunt voelen wat je wilt voelen, maar je kunt niet altijd doen wat je wilt doen. Het belangrijkste om te onthouden: boosheid hoort bij opgroeien. Maar leren wat je met die gevoelens doet? Dat is een vaardigheid waar kinderen hun hele leven iets aan hebben.
Naast boosheid onder jongens is er ook vaak mom-rage. Hoe dat ging voor Marloes? Je leest het hier.
Bron: Huffpost
Haar man werkt hard en kreeg eindelijk die promotie, voor de droombaan waar hij het allemaal voor deed. Maar ja. Lotte zag het niet zitten.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Janna en haar gezin waren net verhuisd en sloten zich aan bij een nieuwe kerk. Al gauw maakte Janna vriendinnen. Dacht ze.
Marousha dacht dat ze zich goed had voorbereid op haar zwangerschap, de bevalling en de kraamweek, maar met één ding had ze geen rekening gehouden.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
