De zwangerschapsboeken vertellen niet alles. Dat de tweede nacht met je baby en heel veel daarop volgende dagen vaak marathonsessies borstvoeden zijn, bijvoorbeeld. Moeder Rachel McKenny weet er alles van.
Lees verder onder de advertentie
Dat de melkproductie nog niet op gang is en je baby elke seconde aangelegd wil worden. En jou dus honderd keer per nacht wakker maakt. En je dan met van die grote puppy-ogen aankijkt. ‘Moeders zeggen altijd dat je de pijn van een bevalling weer vergeet zodra je kind er eenmaal is, maar hetzelfde geldt voor de pijn van clustervoeden’, schrijft ze op ScaryMommy – typend met haar inmiddels vier weken oude, derde baby aan de borst.
Lees verder onder de advertentie
‘Ik was het echt weer vergeten, zo’n pasgeboren baby die uren achter elkaar bij je wil drinken’, bekent Rachel. ‘Die, net wanneer hij eindelijk in slaap lijkt te vallen, weer wakker schrikt en méér wil. En nóg meer. Eindeloos. Er valt niet tegenop te Netflixen of internetten – of tegenop te smeren met verzachtende tepelcrème, trouwens.’
Gouden greep
Deze keer was ze er klaar mee. ‘Hartstikke goed dat ziekenhuizen je met je baby laten slapen, om de borstvoeding op gang te brengen. Maar elke keer wanneer ik mijn zoon aanlegde, kreeg ik ook nog naweeën. Na vier uur clustervoeden in de tweede nacht, heb ik de verpleging uitgeput gevraagd om hem anderhalf uur mee te nemen, zodat ik heel even kon slapen.’
Lees verder onder de advertentie
Een gouden greep, zegt ze. Want nu haar zoon vier weken oud is, zijn die zogenoemde regeldagen opnieuw aangebroken. ‘Elke avond deze week hebben we uren aan elkaar vast gekoppeld doorgebracht. Ik voed tijdens het avond eten, terwijl ik mijn andere kinderen voorlees, wanneer zij slapen en wanneer ik zelf naar bed wil, maar er geen verpleging meer aanwezig is om mijn kind héél even van me over te nemen (al brengt mijn man me wel heel lief een ijsje en wat water).’
Clustervoeden is frustrerend. Het maakt je onzeker of je wel in staat bent je kind te voeden en of je zijn hongersignalen wel goed leest, vindt Rachel. ‘Het lijkt wel alsof de hele wereld alleen nog maar om borstvoeden draait: er zit niks anders op dan helemaal terug te gaan naar de primitieve basis: eten geven en dichtbij je kind zijn.’
Lees verder onder de advertentie
Ze vervolgt: ‘Geniet van alle tijd die je nu hebt om met je kind te knuffelen, zeggen mensen dan. Terwijl veel van ons juist snakken naar íets minder knuffeltijd.’ Voel je niet schuldig om de tijd voor jezelf te vragen, vindt ze: ‘Je bent meer dan borst en huidcontact.’
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Tijdens de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 brak er brand uit in café De Hemel in Volendam. Melanie Klene (40) overleefde de ramp, maar liep ernstige brandwonden op. Inmiddels is ze moeder van twee zoons (11 en 8). De gebeurtenis is verweven in haar gezin en heeft haar gevormd tot wie ze nu is.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (13). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]