De zwangerschapsboeken vertellen niet alles. Dat de tweede nacht met je baby en heel veel daarop volgende dagen vaak marathonsessies borstvoeden zijn, bijvoorbeeld. Moeder Rachel McKenny weet er alles van.
Lees verder onder de advertentie
Dat de melkproductie nog niet op gang is en je baby elke seconde aangelegd wil worden. En jou dus honderd keer per nacht wakker maakt. En je dan met van die grote puppy-ogen aankijkt. ‘Moeders zeggen altijd dat je de pijn van een bevalling weer vergeet zodra je kind er eenmaal is, maar hetzelfde geldt voor de pijn van clustervoeden’, schrijft ze op ScaryMommy – typend met haar inmiddels vier weken oude, derde baby aan de borst.
Lees verder onder de advertentie
‘Ik was het echt weer vergeten, zo’n pasgeboren baby die uren achter elkaar bij je wil drinken’, bekent Rachel. ‘Die, net wanneer hij eindelijk in slaap lijkt te vallen, weer wakker schrikt en méér wil. En nóg meer. Eindeloos. Er valt niet tegenop te Netflixen of internetten – of tegenop te smeren met verzachtende tepelcrème, trouwens.’
Gouden greep
Deze keer was ze er klaar mee. ‘Hartstikke goed dat ziekenhuizen je met je baby laten slapen, om de borstvoeding op gang te brengen. Maar elke keer wanneer ik mijn zoon aanlegde, kreeg ik ook nog naweeën. Na vier uur clustervoeden in de tweede nacht, heb ik de verpleging uitgeput gevraagd om hem anderhalf uur mee te nemen, zodat ik heel even kon slapen.’
Lees verder onder de advertentie
Een gouden greep, zegt ze. Want nu haar zoon vier weken oud is, zijn die zogenoemde regeldagen opnieuw aangebroken. ‘Elke avond deze week hebben we uren aan elkaar vast gekoppeld doorgebracht. Ik voed tijdens het avond eten, terwijl ik mijn andere kinderen voorlees, wanneer zij slapen en wanneer ik zelf naar bed wil, maar er geen verpleging meer aanwezig is om mijn kind héél even van me over te nemen (al brengt mijn man me wel heel lief een ijsje en wat water).’
Clustervoeden is frustrerend. Het maakt je onzeker of je wel in staat bent je kind te voeden en of je zijn hongersignalen wel goed leest, vindt Rachel. ‘Het lijkt wel alsof de hele wereld alleen nog maar om borstvoeden draait: er zit niks anders op dan helemaal terug te gaan naar de primitieve basis: eten geven en dichtbij je kind zijn.’
Lees verder onder de advertentie
Ze vervolgt: ‘Geniet van alle tijd die je nu hebt om met je kind te knuffelen, zeggen mensen dan. Terwijl veel van ons juist snakken naar íets minder knuffeltijd.’ Voel je niet schuldig om de tijd voor jezelf te vragen, vindt ze: ‘Je bent meer dan borst en huidcontact.’
Een relatie die goed voelt, geeft energie in plaats van energie te kosten. Het zijn de mensen bij wie je jezelf kunt zijn, bij wie je je gezien voelt en bij wie je na een gesprek vaak net iets lichter de deur uitloopt. Zulke verbindingen zijn waardevol, maar ontstaan niet vanzelf.
Heeft jouw kind op dit moment krentenbaard? Hij of zij is niet de enige. Het aantal kinderen met deze besmettelijke huidziekte is flink toegenomen vorige week.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Ouders willen het goed doen. Liefst overal tegelijk: gezond eten op tafel, genoeg hobby’s, goede schoolprestaties en vooral een blije kindertijd. En zodra er een beetje stilte of verveling ontstaat, voelt dat voor veel ouders als iets dat meteen opgelost moet worden.
Een samengesteld gezin vormen is altijd spannend. Ook voor Ellen Callebout, de partner van Studio 100-baas Gert Verhulst. In de Vlaamse podcast Peter Van de Veire & De Zandloper vertelt ze over het moment waarop ze Viktor en Marie Verhulst voor het eerst ontmoette.