clustervoedhel borstvoeding
Beeld: Unsplash

De zwangerschapsboeken vertellen niet alles. Dat de tweede nacht met je baby en heel veel daarop volgende dagen vaak marathonsessies borstvoeden zijn, bijvoorbeeld. Moeder Rachel McKenny weet er alles van.

Dat de melkproductie nog niet op gang is en je baby elke seconde aangelegd wil worden. En jou dus honderd keer per nacht wakker maakt. En je dan met van die grote puppy-ogen aankijkt. ‘Moeders zeggen altijd dat je de pijn van een bevalling weer vergeet zodra je kind er eenmaal is, maar hetzelfde geldt voor de pijn van clustervoeden’, schrijft ze op ScaryMommy – typend met haar inmiddels vier weken oude, derde baby aan de borst.

‘Ik was het echt weer vergeten, zo’n pasgeboren baby die uren achter elkaar bij je wil drinken’, bekent Rachel. ‘Die, net wanneer hij eindelijk in slaap lijkt te vallen, weer wakker schrikt en méér wil. En nóg meer. Eindeloos. Er valt niet tegenop te Netflixen of internetten – of tegenop te smeren met verzachtende tepelcrème, trouwens.’

 

Gouden greep

Deze keer was ze er klaar mee. ‘Hartstikke goed dat ziekenhuizen je met je baby laten slapen, om de borstvoeding op gang te brengen. Maar elke keer wanneer ik mijn zoon aanlegde, kreeg ik ook nog naweeën. Na vier uur clustervoeden in de tweede nacht, heb ik de verpleging uitgeput gevraagd om hem anderhalf uur mee te nemen, zodat ik heel even kon slapen.’

Een gouden greep, zegt ze. Want nu haar zoon vier weken oud is, zijn die zogenoemde regeldagen opnieuw aangebroken. ‘Elke avond deze week hebben we uren aan elkaar vast gekoppeld doorgebracht. Ik voed tijdens het avond eten, terwijl ik mijn andere kinderen voorlees, wanneer zij slapen en wanneer ik zelf naar bed wil, maar er geen verpleging meer aanwezig is om mijn kind héél even van me over te nemen (al brengt mijn man me wel heel lief een ijsje en wat water).’
 

Lees ook
Moeder is borstvoeding geven zat: haar foto zorgt voor duizenden reacties >

 

Minder knuffeltijd, graag

Clustervoeden is frustrerend. Het maakt je onzeker of je wel in staat bent je kind te voeden en of je zijn hongersignalen wel goed leest, vindt Rachel. ‘Het lijkt wel alsof de hele wereld alleen nog maar om borstvoeden draait: er zit niks anders op dan helemaal terug te gaan naar de primitieve basis: eten geven en dichtbij je kind zijn.’

Ze vervolgt: ‘Geniet van alle tijd die je nu hebt om met je kind te knuffelen, zeggen mensen dan. Terwijl veel van ons juist snakken naar íets minder knuffeltijd.’ Voel je niet schuldig om de tijd voor jezelf te vragen, vindt ze: ‘Je bent meer dan borst en huidcontact.’

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >