Sara van Gorp is moeder van zoons Ko (9) en Toon (4) en hoofdredacteur van Kek Mama.
“Mam, dat jij dit nog dóet.” Ko kijkt me grinnikend aan terwijl ik probeer hem in z’n spijkerbroek te hijsen. Het is inderdaad absurd, een kind van negen dat nog geregeld wordt aangekleed door z’n moeder. Want: “Jij kunt het zo goed, mam.” Twee jaar geleden ging hij op de camping al elke avond in z’n eentje op de fiets richting douchegebouw. Gewapend met pyjama, handdoek, zeep en tandenborstel. Om een halfuur later trots en met frisse haartjes richting bed en boek te schuiven. Thuis gaat het wat anders. “Ik ben klaar!” klinkt het steevast uit de badkamer. En dan is het dus afdrogen en in een pyjama wurmen. We grinniken samen. Ook wel weer gezellig zo.
De jongens vinden het thuis ‘een heel goed restaurant’ met een ‘goeie ober’. Dat ben ik dus. Die boterhammen met sandwichspread aandraagt als Toon die met smeerkaas niet wenst te eten. En die het rituele weekend ‘verrassingsontbijt’ – een mooi opgemaakt bord met iets bijzonders erbij – desgevraagd ook doordeweeks serveert. (Eerlijk is eerlijk, op haastdagen ontbijten ze gewoon met slurpyoghurt.)
Nu had Ko laatst in de supermarkt ineens een boodschappenlijstje. Want: “Ik ga je verrassen.” De volgende ochtend was hij er als eerste uit om bananendolfijnen met bosbessen te maken voor ons drieën. Had-ie op school gezien bij een traktatie. Waarop Toon een week later, balancerend op een stoel, per se in z’n eentje voor ons zijn lievelingsmix wilde maken (yoghurt met hagelslag en cranberry’s, don’t ask). Intussen wil Ko steeds tassen voor me dragen. En kreeg ik laatst zowaar ongevraagd koffie op bed van de heren, compleet met schilderijtjescadeau. Ik dacht dat ik een pampermoeder was, maar volgens mij zit het gewoon in de genen.
In Kek Mama 05-2019 lees je het verhaal van Joan die het pamperen zo ongeveer uitgevonden heeft. Haar vriend kijkt intussen hoofdschuddend toe. Het nummer koop je hier.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
