De jongste zoon van Wendy Wisner is zeven geworden, en opeens realiseert ze zich: de tijd met kleine kinderen is voorbij.
Lees verder onder de advertentie
Aanvankelijk had ze het niet zo door, hoe groot haar kinderen werden, schrijft ze in een blog. Ze waren net verhuisd, er was een nieuwe klas, en voor haar jongste moest daar ook nog iets met een kinderfeestje mee. Alles verliep voorspoedig, tot het – dagen ná het feest – opeens tot haar doordrong: haar jongste, zevenjarige zoon, was zo klein niet meer.
Lees verder onder de advertentie
Toen diezelfde zoon na een avond uit – één van de eerste waarbij ze zich niet schuldig voelde omdat ze haar kinderen achterliet bij haar moeder – Wendy zó hard vastklampte dat ze stikte, realiseerde ze zich: dit is het dus, één van de laatste momenten van zijn klein-zijn. Ze wiegde hem tot hij in slaap viel.
Prepuber
‘Ik probeerde me te herinneren wanneer ik zijn twaalfjarige broer zo in slaap gesust had. Omdat hij me zo gemist had na een sporadische avond uit. Waarschijnlijk was-ie ook zo oud, rond een jaar of zeven’, schrijft Wendy. ‘Daarna werd hij een ogenrollende prepuber, die me weliswaar nog steeds keihard nodig had, maar niet meer op zo’n fysieke manier.’
Lees verder onder de advertentie
Er is namelijk één wezenlijk verschil, vindt ze: ‘Een kind van zeven past nog in je schoot. Zegt dat-ie je mist en huilt in je oksel. Het ligt dichterbij een kind van vijf of zes, dan bij een kind van negen of tien. Ja, mijn zoon van zeven is groot, maar stiekem nog een kleintje – met zijn grotendeels ongewisselde gebit.
Terwijl ze hem in haar armen hield, na die avond uit, zou ze zweren dat ze zijn babylucht nog rook. ‘Hij is mijn laatste baby, en misschien was dit wel het laatste moment ooit dat hij zich door me in slaap liet wiegen’, schrijft ze. Dus houdt ze nog even vast aan deze tijd voor zo lang het nog kan. ‘Omdat ik zijn moeder ben, en niet anders kan.’
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.