In deze dagen maken achtstegroepers voor de allerlaatste keer de Citotoets. Handig zo’n toets? Of weet je als ouder zelf wel wat je kind kan?We vroegen jullie mening op social media en die gaven jullie.Ongezouten.
Een greep uit de reacties:
Désirée: “Het is een toetsmoment, zoals er in het leven nog vele zullen komen. Niets mis mee, zolang iedereen blijft onthouden dat het een momentopname is en niet alleszeggend over de capaciteiten van een kind.”
Debora: “Ik vind het een onzinnige toets. De inschrijvingen voor het voortgezet onderwijs zijn al bezig. Hier wordt alleen gekeken naar de citotoetsen en naar de gewone toetsen, waarbij thuis geleerd moet worden, niet.”
Heidi: “Laat kinderen nog even kind zijn, in plaats van ze in hokjes te stoppen – met alle gevolgen van dien. Ze komen toch wel op die plaats waar ze mogen en willen zijn.”
Sandra: “Toetsen krijgen ze hun hele schooltijd, die ‘stress’ kunnen ze best aan. Zolang niemand de kinderen wijs maakt dat het hun hele leven bepaald, komt dat allemaal best goed. Het is maar een toets.”
Miranda: “Een Citotoets op zich hoeft voor mij niet zo. Maar ik vind wel dat de schoolresultaten leidend moeten zijn. Aangezien veel ouders protesteren, blijkt wel dat ze hun kind niet altijd zo goed kennen. Vaak omdat het geadviseerde niveau lager is dan dat de ouders willen. En ouders moeten ook eens gaan beseffen dat VMBO helemaal niet minder is! Altijd maar dat gezeur dat hun kind een hoger niveau moet krijgen. Daar wordt een kind vaak niet echt gelukkiger van als ze de hele tijd op hun tenen moeten lopen omdat ze het niveau amper aankunnen.”
Lees verder onder de advertentie
Lisette: “Al dat gemopper over de Cito is onzin. Het schooladvies is er niet op gebaseerd, dat hebben ze in februari al gekregen en in maart zijn de inschrijvingen al geweest.”
Ilona: “Het is wel prettig om te weten op welk niveau je kind het vervolgonderwijs krijgt, toch? Waar de één uit z’n neus vreet van verveling, kan het voor de ander superintensief zijn. Het probleem zit niet in de toets, maar in de labels die de mensen erop geplakt hebben.”
Sandra: “Cito’s zijn niet nodig, grootste onzin ooit. Ze moeten eens kijken naar de kwaliteiten van de kinderen in plaats van naar taal en rekenen erin stampen. Het is dat mijn kind leerplichtig is, maar het onderwijs doet hem meer schade dan dat hij zich ontwikkelt. Tijd voor ander onderwijs.”
Lees verder onder de advertentie
Jeanine: “Ik denk dat ik weet wat mijn kind kan. Maar ik geeft zelf geen les, dus ik weet ook niet alle resultaten.”
Danielle: “Zo’n toets is onzinnig. Een leerkracht in samenwerking met ouders weet heel goed op welk niveau een kind leert. Zo’n toets is een momentopname, dat niets zegt over hoe het kind zes jaar lang op school heeft gefunctioneerd, waar kinderen tegenaan lopen mentaal of hoe een kind leert. Het probleem is ook dat er vaak blind gestaard wordt op de uitslag. Een kind kan atheneumniveau hebben, maar misschien is een technische opleiding op een lager niveau veel passender. Die kennis haal je niet uit een toets.”
Lees verder onder de advertentie
Anne: “Ik vind het logisch dat kinderen getoetst moeten worden. Ik vind alleen de manier waarop ouders erop reageren soms bizar.”
Inez: “Mijn dochtertje heeft goede rapportcijfers, maar haar Citoscores zijn over het algemeen slecht, ze heeft ADD dus haar concentratie is laag en ik ben van mening dat kinderen niet alleen beoordeeld dienen te worden op hun Cito’s, maar dat er gekeken moet worden naar hun prestaties het gehele schooljaar.”
Emma: “Volgens mij zijn er anders behoorlijk wat ouders met plaatsvervangende zelfoverschatting. Gelukkig zijn die toetsen er om ze een beetje met twee benen op de grond te houden.”
Milou heeft een drukke baan, twee pubers en een agenda die eigenlijk altijd overvol is. Toch verwacht haar broer Thijs dat ze wel even op zijn hond past als hij op vakantie gaat. Wanneer ze voor het eerst nee zegt, reageert hij woedend.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Aukje, die per ongeluk haar twee kinderen heel bruut uit hun Sinterklaasmagie haalde.
Een gezin met één kind kan helemaal compleet voelen, maar soms blijft er voor Monique Hansler (65) toch een verlangen naar meer. Samen met haar partner Peter kreeg ze zoon Mike (33), maar ze had graag nog een tweede kind gekregen.
Als Angela midden in de nacht wakker schrikt van vreemde geluiden beneden, denkt ze meteen aan een inbreker. Ze maakt haar man Guido wakker en samen besluiten ze voorzichtig te gaan kijken. Maar vlak voordat ze de trap aflopen, gebeurt er iets wat ze totaal niet zien aankomen.
Je denkt dat je als moeder inmiddels wel zo’n beetje alles hebt meegemaakt. Van nachtelijke paniekaanvallen tot de meest bizarre situaties waar je kinderen je in weten te slepen. Maar soms gebeurt er iets waardoor je hele gezin compleet op z’n kop staat. En waarbij je achteraf niet weet of je keihard moet lachen, huilen […]