Kleuters zijn nieuwsgierig en onvoorspelbaar. Soms lopen ze weg, en dan sta je als ouder ineens oog in oog met paniek en zorgen. Het overkwam de 36-jarige Bregje toen haar kleuter besloot weg te lopen van school.
Lees verder onder de advertentie
Bregje (36) is moeder van Benjamin (net 4): “Ik had net even een rustig moment voor mezelf, een kopje koffie in mijn hand en het geluid van een stil huis, Totdat ik ineens beweging zag in de deuropening. Een klein hoofdje verscheen, gevolgd door een guitige glimlach. En nog één: zijn vriendje. Mijn hart sloeg een slag over. Daar stond mijn kleuter, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. ‘Mama, ik moet even plassen,’ zei hij. Ik voelde hoe mijn adem stokte. Hoe kon hij hier nu staan? Hij hoorde toch op school te zijn?
Lees verder onder de advertentie
Nieuwsgierige kleuter
Even terug naar het begin. Benjamin zit sinds kort op de basisschool, een kleine 400 meter verderop. Dichtbij, zou je denken. Maar wanneer je vierjarige besluit weg te lopen, voelt die afstand ineens gigantisch. Benjamin is niet stiekem of ondeugend, hij is gewoon een ontzettend nieuwsgierige kleuter. Het liefst ontdekt hij alles, van de hoekjes in ons huis tot de insecten onder een steen. Maar dat hij zomaar van school naar huis zou komen lopen, dát had ik nooit verwacht.
Later hoorde ik dat hij met zijn vriendje in de sportzaal had gestaan. Op een of andere manier zijn ze via de nooddeur naar buiten geglipt. Ik stel me voor dat hij dacht: huis is dichtbij, daar kunnen we wel even heen. Voor hem onschuldig, voor mij ronduit beangstigend. Want op het moment dat ik ze zag staan, voelde ik een golf van opluchting én paniek tegelijk. Opluchting dat hij veilig voor me stond. Paniek bij de gedachte dat hij zomaar alleen over straat had gelopen. Mijn hart bonsde in mijn keel, mijn handen trilden. Toch knikte ik rustig en zei alleen: ‘Oké, dat kan, maar daarna brengen we jullie weer terug naar school.’
Lees verder onder de advertentie
Ik nam hun kleine handjes in de mijne en liep met hen terug. Terwijl we over straat liepen, voelde ik hoe mijn gedachten alle kanten opgingen: Hoe kon dit gebeuren? Waarom had niemand dit gezien?
Niet gemist
Toen we het schoolplein opliepen, bleek dat de juf de kleuters nog niet eens had gemist. Op het moment dat ze ons zag, verstarde ze. Ze schrok zichtbaar, sloeg een hand voor haar mond en bood wel duizend keer excuses aan. Ik zag in haar ogen dat ook zij zich rot was geschrokken. Toch bleef er bij mij een knoop in mijn maag zitten.
Lees verder onder de advertentie
Gratis MOSZ leren tas
Abonneer voordelig en krijg een gratis MOSZ tas t.w.v. €119,95
Aangeboden door:
Nieuwe fase
Het beeld van mijn zoontje in de deuropening, zijn guitige glimlach en die ene zin – ‘Mama, ik moet even plassen’ – staat op mijn netvlies gebrand. Het was een moment van schrik, opluchting en verwarring tegelijk. En ergens ook het besef: we zijn weer een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin mijn kleuter steeds zelfstandiger wordt, maar waarin ik ook moet leren omgaan met de schrik die dat soms met zich meebrengt. Eén ding weet ik zeker: dit hoop ik echt nooit meer mee te maken.”
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
De oppas blijkt ziek, precies op de dag dat Lenneke een sollicitatiegesprek had. Alle back-ups waren niet beschikbaar. Zo laat nog afzeggen, was geen optie. Toen zat er nog maar een ding op…
Verdrietig nieuws uit de familie van Snoop Dogg. Zijn jongste kleindochter is op slechts tien maanden leeftijd overleden. Het nieuws werd gedeeld door zijn dochter Cori Broadus, de moeder van het meisje.
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.