Ballet voor meisjes en voetbal voor jongens? Actrice Halle Berry wil niet dat haar zoon opgroeit met genderstereotypen. ‘Ik ga vaak met hem dit soort gesprekken aan.’
Lees verder onder de advertentie
Halle Berry is moeder van een zoon (7) en een dochter (12). Vooral met haar zoon heeft ze regelmatig gesprekken over zaken die door de samenleving worden gezien als typische jongens- of meisjesdingen. ‘Dan vraag ik hem: waarom is dat iets voor meisjes? Of waarom is dat een meisjeskleur?’
Ze hoopt haar zoon daarmee aan het denken te zetten. ‘Ik merk namelijk dat hij zich soms superieur voelt ten opzichte van meisjes. En als dat soort gevoelens weer opspelen, vraag ik hem waarom zij minder zijn dan hij.’
Die gesprekken zijn niet altijd makkelijk, zegt ze. ‘Maar het is mijn taak om hem op te voeden. Ik moet hem duidelijk maken dat het niet zo zwart-wit is. Als we een toekomst willen die anders is, waarin gender minder een rol speelt, moet je thuis al die gesprekken aangaan.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.