Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën. Zo legt een nieuwe studie nu een opvallend verband met de darmgezondheid van kinderen.
Een blootstelling aan PFAS tijdens de zwangerschap en de vroege kinderjaren kan resulteren in darmontstekingen bij kinderen. Zo’n darmontsteking kan op de lange termijn het risico op aandoeningen zoals de ziekte van Crohn, colitis ulcerosa en darmkanker vergroten.
Eerder onderzoek liet al zien dat PFAS bij volwassenen in verband worden gebracht met darmontstekingen. Dit is echter het eerste onderzoek dat kijkt naar de gevolgen voor kinderen tijdens hun ontwikkeling. Onderzoekers van de Icahn School of Medicine at Mount Sinai in New York volgden een grote groep moeders en hun kinderen vanaf de zwangerschap of kort na de geboorte, totdat de kinderen elf jaar oud waren. Daaruit bleek dat kinderen die rond de geboorte aan hogere hoeveelheden PFAS waren blootgesteld, ook vaker tekenen van darmontstekingen lieten zien.
“Het inzicht dat moeder-kindparen al zo vroeg in het leven van het kind worden blootgesteld aan deze zeer giftige chemicaliën – en dat dit leidt tot darmontstekingen op latere leeftijd – is een zeer belangrijke bevinding,” aldus onderzoeker Vishal Midya, co-auteur van de studie. “Er is op dit gebied nog veel onbekend, en er is een gebrek aan besef van hoe belangrijk de vroege levensfase is voor het latere ontstaan van inflammatoire darmziekten.”
PFAS zijn stoffen die door mensen worden gemaakt. Ze komen van nature niet in het milieu voor. Fabrieken die (producten met) PFAS maken, stoten de stoffen wel uit in het milieu. Daardoor komt PFAS in de lucht, het water en de bodem terecht. Ook komen de stoffen in het milieu door het gebruiken van PFAS-houdende producten, zoals bijvoorbeeld blusschuim.
Dat PFAS in het milieu terechtkomen, is om verschillende redenen een probleem. PFAS bestaan uit heel sterke moleculen en ze breken niet af. Daarnaast verspreiden PFAS zich vaak makkelijk. Zo komen ze op allerlei plekken terecht en kunnen ze worden opgenomen door planten en dieren. Dit kan schadelijk zijn voor de planten en dieren in de natuur. Omdat PFAS niet afbreken, hopen de stoffen zich ook op in de voedselketen. Via drinkwater en voedsel komen ze uiteindelijk ook in ons lichaam terecht. Als er lange tijd veel PFAS in je lichaam zitten kan dit schadelijk zijn voor je gezondheid. De stoffen worden in verband gebracht met gezondheidsproblemen als een verhoogd cholesterol gehalte, een verminderde werking van het immuunsysteem, leverschade en een verhoogd risico op nier- en teelbalkanker.
Het is al langer bekend dat PFAS schadelijk kunnen zijn voor kinderen in de groei. Blootstelling tijdens de zwangerschap of de eerste levensjaren wordt in verband gebracht met verschillende gezondheidsproblemen, zoals problemen met de voortplanting en ADHD.
Volgens de onderzoekers kunnen moeders zelf maatregelen nemen ter bescherming van hun kinderen. Zo kunnen ze waterfilters gebruiken die PFAS verwijderen, biologische producten kopen en waterafstotende kleding en vlekbestendige middelen mijden.
Zorgwekkend: PFAS kunnen deze invloed hebben op de botten van je kinderen
Bron: The Guardian
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
