Postnatale depressie wordt vaak gezien als iets dat nieuwe moeders ervaren, maar vaders kunnen ook last hebben van deze gevoelens wanneer ze de nieuwe levensfase van het vaderschap ingaan. Een pilotstudie van de Universiteit van Illinois in Chicago suggereert dat nieuwe vaders ook op de aandoening moeten worden gescreend.
Lees verder onder de advertentie
Dr. Sam Wainwright, assistent-professor kindergeneeskunde vertelt dat veel vaders ook stress ervaren na de geboorte van een baby. Ze zijn bang, worstelen met het combineren van werk en de verantwoordelijkheden van ouders en als partner. “Het gaat vaak niet goed met mannen, maar niemand vraagt ernaar,” aldus Wainwright.
Door middel van interviews en een tool die vaak wordt gebruikt voor het screenen van moeders, onderging een groep vaders dezelfde tests. Ongeveer 30% bleek last te hebben van een postnatale depressie.
“Een vrouw die risico loopt op een postnatale depressie heeft een veel grotere kans om dit te krijgen, als ze ook een depressieve partner heeft,” merkte Wainwright op in een persbericht van de universiteit.
Lees verder onder de advertentie
Structureel racisme en sociale factoren
Bijna 90% van de deelnemers aan het onderzoek kwam uit groepen die te maken kregen met structureel racisme en sociale factoren, zoals misdaad en armoede die de geestelijke gezondheid kunnen verslechteren. Dit heeft er mogelijk toe geleid dat meer mannen positief screenen op depressie, dan in eerdere onderzoeken naar voren kwam.
Lees verder onder de advertentie
“Het doel van het onderzoek is om mannen te helpen gezond te blijven, zodat hun relaties en gezinnen ook gezond zijn,” legt Wainwright uit.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.