Het einde van het schooljaar is in zicht en in die laatste dagen bedenken veel ouders op het laatste moment dat ze nog een cadeautje voor de leerkracht van hun kroost willen kopen of maken. Het aanbod juffencadeaus en meestercadeaus is groot, maar wat is nou echt leuk om te krijgen? En wat niet?
Lees verder onder de advertentie
We vroegen het Mirthe (34), een juf van een basisschool in Noord-Holland. Mocht je van plan zijn een theemok met daarop ‘liefste juf’ te kopen? Lees dan vooral even verder.
Een kast vol ‘liefste juf’ mokken
Mirthe staat al jaren voor de klas en heeft dus ook al de nodige cadeautjes in ontvangst mogen nemen. Als ervaringsdeskundige deelt ze ons de do’s: wat geef je wel? En de don’ts: laat dat maar lekker in de winkel staan.
Nog wel even een kleine side note van Mirthe voordat we de tips delen: “Elke leerkracht is dankbaar voor een lief gebaar, ook al kom je toch met een zoveelste theedoos met foto aanzetten. Een schooljaar lang heeft je kind bij ons in de klas gezeten en als ouders daarvoor een cadeautje willen geven, vind ik dat alleen maar heel erg lief. Lees de tips dus wel met een kleine knipoog.”
Cadeautjes die weer verdwijnen, zijn wat mij betreft het beste: denk aan kaarsen of handzeep. Dat laatste is ook altijd handig voor in de klas.
Een cadeaukaart of strippenkaart van de plaatselijke ijswinkel: wordt meestal leuk verpakt met een hoorntje, dus het geeft leuk en de meeste mensen houden wel van een ijsje in de zomer.
Bloembollen: hartstikke leuk, want dit brengt ook later in het jaar nog een lach op je gezicht, als die bollen mooi in bloei staan.
Een stekje van een plant vind ik ook altijd erg leuk: persoonlijk en duurzaam.
Een mooie pen: altijd leuk en handig voor in de klas.
Een leuk kinderboek dat ik in de klas kan voorlezen. Die kan je dan persoonlijk maken door alle namen uit het leerjaar erin te (laten) zetten bijvoorbeeld.
Fles bubbels. Heerlijk, kan ik wel gebruiken na een schooljaar.
Bonnen zijn altijd goed. Misschien niet zo persoonlijk, maar daar kan ik echt wat mee.
Tijdschriften vind ik ook altijd leuk, om in de zomervakantie lekker door te bladeren.
Dit geef je liever niet
Een mok met ‘liefste juf’ erop (of elke andere juffenmok): ik kan er ondertussen een heel keukenkastje mee vullen. Sommige pak ik weer in en geef ik aan m’n stagiaire als ze weg gaat…
Theedozen. Vooral niet die in de categorie live, love, laugh. Maar eigenlijk gewoon überhaupt geen theedoos. Ik heb er inmiddels acht gehad.
Thee is lekker, maar dertig theezakjes met aardbeiensmaak en een foto van de kinderen erop is niet nodig. Geef dan liever verse thee, kunnen we altijd gebruiken in de lerarenkamer.
Sleutelhangers met ‘liefste juf’ of een foto van je kind: ik vind je kind superlief, maar ik hoef hem of haar niet aan mijn sleutelbos. Plus: ik heb ondertussen meer sleutelhangers dan sleutels.
Fotocadeaus met een foto van de klas: superlief, maar ik doe er niets mee.
Chocola. En ik ben gek op chocola, maar je moest eens weten hoeveel chocoladerepen ik mee naar huis sleep na een schooljaar. Helaas eet ik ze ook op, dus sleep ik weer een aantal extra kilo’s mee naar het volgende schooljaar.
Een receptenboek met een recept van elk kind. Echt schattig hoor, maar vaak onleesbaar en verder dan een fruitspies of pannenkoek komt het niet. Bovendien is de plank met kookboeken in de klas ook echt een keer vol als je al jaren voor de klas staat.
Bos bloemen: bloemen zijn prachtig, echt waar. Maar hoe krijg ik al die bossen weer mee naar huis op m’n fietsje?
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]