Beeld: Canva
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Wat ze gemeen hebben? Je zag ze in ieder geval niet aankomen.
Jorinde*, samen met Marcel, moeder van twee dochters: “De heisa over de erfenis was al losgebarsten toen mijn moeder nog op haar ziekbed lag. Vreselijk, want mijn vader is ook jong overleden. Waar ik dus zonder broers en zussen als wees achter zou blijven en dát vooral heel heftig vond, vond de rest van mijn familie het blijkbaar belangrijker wie er hoeveel geld zou krijgen.
Mijn ouders hadden het breed, zo simpel is het. Ik ben met luxe opgegroeid en ja, ik permitteer mij ook zeker luxe spullen als ik daar zin in heb. Maar dat komt wel omdat ik altijd veel gewerkt heb en lang heb gestudeerd, net als mijn ouders. Het kwam hen echt niet aanwaaien. Maar nu ze allebei zijn overleden, kwam er ook een huis op de markt wat in deze tijd meer dan een miljoen waard zou zijn. En dan de rest van de erfenis nog. Het ging om veel geld.
Rondom haar sterfbed en vlak na haar overlijden, haakten er ineens allemaal familieleden aan waarmee we al jaren nauwelijks contact hadden. Ze deden alsof ze veel om mijn moeder gaven en haar wilden helpen, maar het was duidelijk genoeg dat het ze alleen om haar geld te doen was. Toen ze eenmaal was overleden, besloot de zus van mijn moeder een rouwadvertentie in de regionale krant te laten zetten, en een in de lokale krant. Mij werd niks gevraagd, ze deed het gewoon.
Toen na de begrafenis via de notaris werd verteld hoe de erfenis verdeeld zou gaan worden, waarbij ik veruit het allergrootste deel zou krijgen, waren veel familieleden zeer gepikeerd. Zo ook de zus van mijn moeder. Ze stuurde mij een Tikkie van maar liefst 550 euro, voor de kosten van de rouwadvertentie. Dat kon ik nu makkelijk betalen van de erfenis, schreef ze erbij. Ik wist niet of ik moest huilen of lachen van het lef van deze vrouw. Eigenlijk weet ik het nog steeds niet. Ik heb de Tikkie maar gewoon betaald en er verder niet op gereageerd. Ik weet wel dat ik haar nooit meer hoef te zien.”
Aline kreeg een tikkie van haar buurvrouw, nadat haar dochter bij haar buurmeisje had gespeeld. Van welgeteld 2,25 euro. Je leest het hier.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
