Fotografie: Kee & Kee
Kirsten Schilder is getrouwd met zanger Nick Schilder en moeder van Nikki, Julian en Jackie. Daarnaast is ze oprichter van Making Memories.
Soms heb je van die momenten waarop alles ineens een beetje kantelt. Niet omdat het je overkomt, maar juist terwijl jij dacht alles keurig onder controle te hebben, komt er een opmerking voorbij die je compleet verrast. Zoals die van mijn bijna 13-jarige zoon Julian, die mij met één zin ineens in een heel ander licht zette.
We keken samen Voetbalouders, die heerlijke serie waarin Ilse Warringa op geniale wijze de rol van Marenka vertolkt. Ilse, bekend van De Luizenmoeder, is meester in het oprekken van het alledaagse. Ze vergroot stereotype types uit met zoveel flair, dat ze pijnlijk herkenbaar worden: de driftige ouder, de bemoeizuchtige, de negatieve zuurpruim, de overbezorgde en natuurlijk de ietwat irritante.
Ik betrapte mezelf erop dat ik diep onder de indruk was van haar. Hoe ze ieder personage iets herkenbaars meegaf. Zelfs ik herkende me in allemaal een beetje. Tot Julian me na de laatste aflevering aankeek en droogjes zei: “Ma, jij lijkt echt op haar.” Bam. Die zag ik niet aankomen.
Ik bedoel, het kan niet aan de lange blonde vlechten liggen, noch aan haar kledingstijl hoewel ik, als niet-Volendamse, toch altijd wel een beetje “anders” lijk te zijn dan de rest. Misschien is het mijn eeuwige regelneef-gedrag: altijd aan het organiseren, aan het rennen, zonder ooit echt iets op de rit te hebben. De moeder die na al die jaren nog steeds niet weet op welk veld er gespeeld wordt. Die in de groeps-app nét iets te enthousiast reageert en daardoor misschien stiekem ook wel een tikkie irritant gevonden wordt.
Julian keek me verbaasd aan. “Hoezo neem je dit zo serieus?” vroeg hij. “Ik bedoelde het goed! Jij bent toch altijd positief? Je wordt nooit echt boos, dat zeggen zelfs mijn vrienden. En je bent bij elke wedstrijd.” Hij vond het juist lief, dat ik elk vriendinnetje van zijn zus begroet met “lieverd”, omdat ik het simpelweg echt hele leuke meiden vind.
Tóch blijft het hangen. Als ik weer eens als enige reageer in de meiden-app van Jackie’s klas. Of als ik mijn vriendinnen een herinnering stuur om nu een datum te prikken, anders zien we elkaar wéér pas na de herfstvakantie. Of als ik met volle overtuiging zeg: “Wat klinkt het mooi samen!” wanneer Julian met Nick achter de piano zit. En ik met een knipoog toevoeg dat hij dit muzikale talent natuurlijk van míj heeft. Waarop Julian zegt: “Weet je wat ik van jou heb? Mijn liefde voor chocomelk. Dat dronk jij toch elke dag toen je zwanger was?”
Tja. Als Ilse Warringa in het volgende seizoen met een beker chocomelk aan het veld staat, dan is het voor Julian helemaal duidelijk. Dan is “Ma” niet langer gewoon een afkorting van mama, maar een directe verwijzing naar Ma-renka. En dan bén ik het gewoon: de moeder die een beetje veel wil, een beetje weinig structuur heeft, soms wat rommelig is en nét niet helemaal in het stramien past, maar ach, wie doet dat wel?
En eerlijk? Ik zou het voor geen goud anders willen. ‘Ma’ zijn is zo gek nog niet.
Meer lezen van Kirsten? Hier vind je haar andere columns.
Veel mensen vragen zich weleens af of hun partner hen over jaren nog steeds aantrekkelijk zal vinden. Zeker na kinderen, stress, ouder worden of lichamelijke veranderingen kan die onzekerheid behoorlijk groot worden.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Eileen, die een Tikkie stuurde naar een vriendin die haar als gratis opvang beschouwde.
De zesjarige Lío, zoon van Lil Kleine en Jaimie Vaes, laat de laatste tijd mooie ontwikkelingen zien in zijn spraak. Waar hij door een vorm van non-verbaal autisme jarenlang nauwelijks verbaal communiceerde, lijkt daar nu voorzichtig verandering in te komen.
Iedere relatie heeft wel eens een moment waarop je denkt: oké, en nu? Of het nou je partner is, je moeder, je vriendin of die ene collega die je normaal prima trekt behalve tijdens Teams-meetings, relaties kunnen ingewikkeld zijn.
Simone de Bruijn verwondert zich vaak over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Het leven reikt in die zin elke keer weer iets aan. Soms zijn het alledaagse dingen, zoals de vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. […]
Even je moeder vragen om op te passen? Oma Moniek doet het met alle liefde, maar haar dochter maakt wel héél vaak gebruik van de gratis oppasoma.
