Beeld: Canva
Leerlingen van juf Francien, beter bekend als @internetjuf, kregen onlangs een les die ze waarschijnlijk niet snel vergeten. Niet uit een boek, maar uit haar eigen leven.
Aan het begin van de les besloot ze openhartig te vertellen waarom ze die dag eigenlijk liever thuis was gebleven.
“Ik heb niet heel veel zin om hier vandaag te zijn”, begint ze. Daarna deelt ze direct de reden: “Omdat ik gisteren voor de vijfde keer een miskraam heb gehad.” Ze legt haar klas uit wat dat precies betekent. “Een miskraam betekent dat je zwanger bent en dat je de baby verliest en dit was gisteren dus weer het geval.”
Juf Francien vertelt zonder omwegen hoe haar dag ervoor eruitzag. “Je moet wachten tot het eruit komt.” Daardoor bracht ze uren door op het toilet, terwijl ze lichamelijk en emotioneel een zware periode doormaakte.
Toch stond ze de volgende dag weer voor de klas. Niet omdat het makkelijk was, maar omdat ze uit ervaring weet dat contact met anderen kan helpen. “Maar ik heb wel geleerd dat als je voor de klas staat of onder de mensen blijft, dat je sneller weer oké bent.” Dat betekent volgens haar niet dat verdriet geen ruimte mag krijgen. Integendeel. “Ik weet ook dat als je je vervelend voelt of er gebeurt iets heel rots, dat het heel lekker is om een paar uur in bed te gaan liggen, te slapen, Netflix te kijken, te gamen en alle zakken chips en chocola op te eten die thuis aanwezig zijn.”
Volgens Francien is het belangrijk om jezelf die eerste momenten van verdriet te gunnen, maar daarna ook weer verbinding te zoeken. “Maar daarna is het wel belangrijk dat je naar een van je vrienden gaat, iemand belt of even bij je ouders bent.” Zelf deed ze dat op haar eigen manier. “Ik heb gisteren mijn hele vriendengroep gefacetimed vanaf de wc. Je kunt dan ook maar beter lachen terwijl je daar toch zit.”
Met haar verhaal wilde de juf haar leerlingen ook iets leren over emoties. Vooral over het belang van verdriet toelaten in plaats van wegstoppen. “Er is een heel groot deel van deze groep die ergens heel goed in is: niet huilen. Ik noem geen namen.” Vervolgens merkt ze op dat ze vooral veel jongens bedoelt.
Volgens haar werkt het onderdrukken van verdriet uiteindelijk averechts. “Dan vermijd je iets en dan komt het er op een later moment uit.” Daarom moedigt ze haar leerlingen aan hun emoties juist toe te laten. “Als je meteen huilt, ben je het ook meteen aan het verwerken. Dus het is eigenlijk heel gezond”, sluit ze af terwijl ze start met de opdracht van de dag: emoties oprakelen die er bij sommige leerlingen er al heel lang zitten.
Tekst gaat verder onder video
Ben je trouwens ook benieuwd wat leraren écht willen (maar niet altijd durven zeggen) dat kinderen en ouders doen? Je leest het hier.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: TikTok
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
