Steffi de Pous (38) heeft een relatie met Adil en is moeder van Ceas (4), Umi (3) en de pasgeboren Omar.
Lees verder onder de advertentie
Steffi zette in 2016 met een vriendin Because We Carry op, een stichting waarmee ze vluchtelingen op Lesbos helpt, vaak op een praktische manier. Zo zamelde ze met hulp van vrijwilligers onder meer draagdoeken, buggy’s en slaapzakken in en staat ze gezinnen bij in het kamp.
Moeders voor moeders
“Bij Because we Carry werken alleen maar vrouwen. Eerst schaamde ik me er een beetje voor; ik wil niemand uitsluiten. Maar op deze manier werkt het voor mij heel fijn. Bij vrouwen is er instant begrip. Als ik tegen een collega zeg: moet je je voorstellen hoe het is om 46 uur met één luier te doen, dan begrijpt ze me meteen. Want moeders weten dat alle kinderen hetzelfde zijn, hun behoeftes zijn universeel.
Alle moeders die ik op het eiland Lesbos heb gesproken, zijn gevlucht voor de toekomst van hun kinderen. Omdat ze niet willen dat hun zoon of dochter hetzelfde overkomt wat hun is overkomen. Ze willen dat hun kind veilig is, dat het naar school kan. Zo logisch; dan hoef ik niet eens te horen wat ze hebben meegemaakt.
Meer verhalen van moeders over alles dat met mombracing te maken heeft lees je hier.
Because We Carry
Zes jaar geleden heb ik Because We Carry opgezet. Het was helemaal niet de bedoeling om er een echte stichting van te maken. Ik begon met het helpen van mensen, anderen hielpen mee, steeds meer, en ineens moest ik papierwerk bij een notaris gaan regelen.
De laatste jaren heb ik een meer begeleidende rol gekregen en ben ik minder actief op het eiland zelf. Ik ben zes jaar ouder en drie kinderen rijker – ik ben net iets minder flexibel. En gelukkig zie ik vrouwen binnen de stichting aan wie ik veel kan overdragen, die het nog beter doen dan ik. Maar ik kijk wel jaloers naar de meiden op de grond. Jullie doen het mooiste werk wat er is, zeg ik weleens tegen hen.
Het moederschap heeft het werk er voor mij niet makkelijker op gemaakt. Sowieso huil ik veel sneller. En het begrenst me soms, maar tegelijkertijd heeft dat me ook gered. Ik kan 24 uur lang doorgaan, zeven dagen lang, niks aan de hand. Maar nu ik moeder ben, weet ik dat ik ook voor mezelf moet zorgen. Niet altijd die laatste kruimel willen weggeven. Ik heb dat echt moeten leren.
“Nu ik moeder ben, weet ik dat ik ook voor mezelf moet zorgen”
Toen Umi zeven weken was, ging ze al mee naar Lesbos. Ik hou niet kolven en sjeesde daarom voor de voedingen van het kamp naar huis. Zat ik daar met mijn kind, een shot oxytocine, terwijl ik even daarvoor nog in de hectiek zat. Dat waren de meest confusing momenten van mijn leven. Alsof ik van de vijfde versnelling naar in-z’n-vrij ga, met uitzicht op een groen grasveld. Gekkenwerk. Al snel leerde ik: als ik meer tijd voor mezelf neem, dan hebben mijn kinderen daar meer aan. Ik doe wat ik kan. En dat blijft lastig; ik wil ook bij mijn kinderen zijn. De tijd gaat zo snel. Helemaal als je een missie hebt.
Nieuwe inzichten
Een van mijn doelen is om de wereld iets gezelliger en fijner maken. Daarvoor is meer bewustzijn nodig en dat begint met kennis over een ander. Daar wil ik aan bijdragen. Geef me 24 uur met iemand die tegen vluchtelingen is en ik weet zeker dat ie tot een ander inzicht zal komen. Ik snap dat niet iedereen hiernaartoe kan komen, ik leef niet in een sprookjeswereld. Maar we moeten inzien dat vluchtelingen geen andere mensen zijn; ze zijn net zoals mijn buren hier in Amsterdam. Ik ga niet preken, maar ik zal constant verhalen vertellen over de mensen die ik heb ontmoet. Omdat zij dat zelf niet kunnen.”
Dit artikel staat in de Kek Mama Mombracing Special 2022.77% van de moeders in Nederland heeft te maken met momshaming, blijkt uit onderzoek van Kek Mama. Dat vond de redactie zó schokkend, dat ze een campagne is gestart: Kek Mama lanceert mombracing, de tegenhanger van momshaming, en roept alle moeders op om elkaar voortaan te steunen in plaats van te bekritiseren.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
Iedereen heeft wel een gewoonte van zijn partner waar-ie zich groen en geel aan ergert. Een natte handdoek op bed, sokken naast de wasmand of een leeg melkpak terug in de koelkast. Maar de man van Talisia (36) maakt het volgens haar wel heel bont.
Vijftien jaar samen, getrouwd én ouders van zoontje Tobi (1): Nina Warink (30) en Kelvin Boerma (30), beter bekend als Kalvijn, zijn nog altijd dolgelukkig met elkaar. Maar hoe houd je de liefde leuk als je al zo lang samen bent én er een kleintje rondhuppelt?