Alles voor die kleine draken, zelfs als dat betekend dat jij met een spuughekel aan tenten gaat kamperen of ineens vertrekt naar een all-inclusive resort. Wie weet, misschien blijkt het anders dan verwacht.
Laetitia (36) is gescheiden en moeder van Sergio (9) en Milan (8):
“Kamperen? Ik moest er niet aan denken. Maar de jongens zeurden me al jaren de oren van het hoofd. Al hun vriendjes gingen ’s zomers naar de camping, waarom ‘moesten’ wij altijd maar naar ‘zo’n saai hotel’? ‘Laat het ze een keer ervaren’, zei een vriendin, ‘ze komen er vanzelf wel van terug als ze in de stromende regen een geul rond de tent moeten graven.’
Omdat ik kamperen in mijn eentje als leek een wat al te groot avontuur vond, besloot ik een alleenstaandencamping te boeken in Italië. Ik reed er met lood in mijn schoenen naartoe, maar hé, alles voor mijn kinderen. Een ontvangstcomité van alleenstaande vaders keek toe hoe ik puffend op oncomfortabele laarzen onze rolkoffers over het grasveld naar onze bungalowtent zeulde.
Toen ik hulp van een van de vaders afwimpelde, beloofde hij een plekje bij het avondeten voor me apart te houden. Het Avondeten. Met z’n allen, dus. Inwendig kreunend stemde ik toe, waar was ik in hemelsnaam aan begonnen?
“We beleefden twee weken lachen, genieten en relaxen in een zomerse roes”
Maar ik zat nog niet of de flessen rosé werden in sneltreintempo aangerukt. De kinderen hadden binnen een uur een schare vrienden gemaakt en waren in geen velden of wegen meer te bekennen. We beleefden twee weken lachen, genieten en relaxen in een zomerse roes en ik besloot dat ik nooit meer anders wilde. En die ene behulpzame vader? Die nam ik na afloop mee naar huis.”
Lees ook – Parels van campings ontdekken: ‘We kamperen al bijna vijf jaar in Nederland’ >
Dyane (42) is gescheiden en moeder van Tycho (12) en Suus (14):
“Acht en tien waren mijn kinderen, toen ik twee jaar na de scheiding besloot dat ik lang genoeg had zitten kniesoren. We moesten eruit, de kinderen en ik. De zon voelen, onze band als nieuwbakken gezin van drie verstevigen.
Ik had er eigenlijk geen geld voor, maar nood breekt wet. En zo boekte ik een voordelig all-inclusive resort in Griekenland. Waterpark erbij, eten en drinken volledig verzorgd; het zou twee weken bijtanken worden.
“Resultaat: twee kinderen die de hele vakantie mokkend op hun iPads zaten”
Fout gedacht. Want dat waterpark was maar een paar uur leuk en voor de kidsclub voelden mijn kinderen zich te oud. Uitjes naar historische steden waren stom en spelletjes doen wilden ze al helemaal niet. Resultaat: twee kinderen die de hele vakantie mokkend op hun iPads zaten en een moeder die niet kon ontspannen. Na twee weken snakte ik naar een volwassen gesprek.
Sindsdien boek ik alleen nog gezinscampings. Daar zijn de kinderen van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in geen velden of wegen te bekennen, en kom ik in alle rust aan mijn boeken toe – en soms een leuke barman.”
Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen:
*Goedkoper dan in de winkel
*Lees elke maand als eerst Kek Mama
*Gratis verzonden
Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
