Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: wat kan er nou helemaal misgaan?
Mark: “Zul je heel erg goed opletten dat er niks misgaat met Ko en Toon?” Ik: “Eh, ja, tuurlijk.” Mark: “En dan bedoel ik écht goed opletten hè.” Ik zucht, rol met m’n ogen. Wat denkt hij nou. Ik ben toch hun móeder. En wat kan er nou helemaal misgaan tijdens een weekendje weg met familie en zonder Mark.
Nou, hij weet wel wat. Van de trap vallen, zoekraken, op een tafelpunt knallen, onder een auto lopen. “Terwijl jij een eind weg kletst en niks ziet.” Hij heeft een punt. Laatst nog werd Toon bijna aangereden door een fiets terwijl ik de wereld doornam met een buurvrouw. En onze nieuwe weekendtraditie – apenkooien op en rond de bank – neemt Mark me ook niet in dank af. Terwijl afgelopen zondag Toon hoog op de rugleuning was geklommen, klopte hij uitnodigend op de bank naar Ko: “Titten.” Een topzwaar schilderij schoof griezelig heen en weer achter hun rug. Ko maakte vanaf de bank snoekduiken richting kleed. Mark zag het aan en vertrok licht wanhopig naar boven. Dat het echt niet kon en “levensgevaarlijk” was. Achteraf lachen we om dat woord, al meent-ie het.
Ik mompel doorgaans lafjes “Niet op het tafeltje/ de stoel/ het bed staan, jochie”. Drink koffie, lees wat en sus mezelf met iets quasipedagogisch als “ze moeten hun grenzen leren ontdekken”. Zoiets las ik laatst en dat kwam me enorm goed uit. Tot Ko eergister na lang aandringen in z’n eentje (of nou ja, met míjn telefoon) een blokje om mocht Pokémonnen. Echt niet verder. Zo terug zijn. En niet oversteken. Ik fabriekte zandbaktaarten met Toon en wachtte. En vond dat blokje nogal lang duren, te lang eigenlijk. Dus sprintte ik uiteindelijk met het zweet op m’n rug de buurt door. Niet om die hoek, niet om die hoek, waar dan?! Ko trof ik relaxed slenterend, ietwat uit de richting en geen besef van links en rechts. Levensgevaarlijk.
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Er is een trend gaande. Wolletjes. Zo worden kledingstukken en dekentjes van wol genoemd door de moeders die zich erg met deze trend bezighouden.
