Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: wat kan er nou helemaal misgaan?
Mark: “Zul je heel erg goed opletten dat er niks misgaat met Ko en Toon?” Ik: “Eh, ja, tuurlijk.” Mark: “En dan bedoel ik écht goed opletten hè.” Ik zucht, rol met m’n ogen. Wat denkt hij nou. Ik ben toch hun móeder. En wat kan er nou helemaal misgaan tijdens een weekendje weg met familie en zonder Mark.
Nou, hij weet wel wat. Van de trap vallen, zoekraken, op een tafelpunt knallen, onder een auto lopen. “Terwijl jij een eind weg kletst en niks ziet.” Hij heeft een punt. Laatst nog werd Toon bijna aangereden door een fiets terwijl ik de wereld doornam met een buurvrouw. En onze nieuwe weekendtraditie – apenkooien op en rond de bank – neemt Mark me ook niet in dank af. Terwijl afgelopen zondag Toon hoog op de rugleuning was geklommen, klopte hij uitnodigend op de bank naar Ko: “Titten.” Een topzwaar schilderij schoof griezelig heen en weer achter hun rug. Ko maakte vanaf de bank snoekduiken richting kleed. Mark zag het aan en vertrok licht wanhopig naar boven. Dat het echt niet kon en “levensgevaarlijk” was. Achteraf lachen we om dat woord, al meent-ie het.
Ik mompel doorgaans lafjes “Niet op het tafeltje/ de stoel/ het bed staan, jochie”. Drink koffie, lees wat en sus mezelf met iets quasipedagogisch als “ze moeten hun grenzen leren ontdekken”. Zoiets las ik laatst en dat kwam me enorm goed uit. Tot Ko eergister na lang aandringen in z’n eentje (of nou ja, met míjn telefoon) een blokje om mocht Pokémonnen. Echt niet verder. Zo terug zijn. En niet oversteken. Ik fabriekte zandbaktaarten met Toon en wachtte. En vond dat blokje nogal lang duren, te lang eigenlijk. Dus sprintte ik uiteindelijk met het zweet op m’n rug de buurt door. Niet om die hoek, niet om die hoek, waar dan?! Ko trof ik relaxed slenterend, ietwat uit de richting en geen besef van links en rechts. Levensgevaarlijk.
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.
Een snoepje minder in de eerste levensjaren zou tientallen jaren later mogelijk verschil kunnen maken voor de gezondheid van je hersenen.
