Of het vermoeidheid of pure verstrooidheid is: de kans dat je een keer een opvoedblunder begaat is vrij groot, weten deze ouders.
Lees verder onder de advertentie
Inge (37):
“Als mijn buurvrouw en ik met onze kinderen naar de speeltuin gaan, nemen we vaak de halve straat mee. Kunnen wij prima handelen. En daar hoeven we verrassend weinig voor te doen: zij spelen, wij kletsen bij op een kleedje. Het gaat altijd goed. Na een middag spelen trommelen we alle kinderen weer op, snel scannen en tellen, niemand zijn fietssleutel kwijt, dan kunnen we dus op naar huis.
Lees verder onder de advertentie
Vergeten
Tot ik op een middag een van de kinderen nogal bedenkelijk naar het lege zadeltje voor op mijn fiets zag kijken, voor ze zachtjes zei: ‘Ehh Inge, volgens mij vergeten we iets.’ Ai, daar had mijn dochter moeten zitten. Heel ver waren we overigens niet gekomen zonder haar. Toen ze ons zag vertrekken, zette ze een keel op. Tot we thuis waren, heeft ze zitten krijsen dat we haar waren vergeten. En ik dacht nog wel dat we alle koppies hadden geteld. Eén, twee… te veel om te tellen dus.”
“Op de bso waar ik werk, gaan we nog weleens met de hele bende op pad. Met veertig kinderen en zes begeleiders is dat best een uitdaging, zeker als we de tram pakken.
Laatst gingen we naar een speeltuin. Ik slaakte een zucht van verlichting toen ik iedereen op zijn stoeltje had geparkeerd. Net voor de deuren dichtgingen, zag ik vanuit mijn ooghoek een kleuter opstaan. Die had blijkbaar buiten iets zien liggen wat hij moest oprapen of zo.
“Voor ik er erg in had stond het kind buiten en sloten de deuren”
Lees verder onder de advertentie
Voor ik er erg in had stond het kind buiten, sloten de deuren en gingen we met 39 kinderen op pad. Bij de volgende halte ben ik uit de tram gesprongen en heb een sprintje getrokken. Het jochie zat keurig op de stoep te wachten.”
Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.