Beeld: Getty
Opvallend nieuws over autisme. Uit onderzoek blijkt namelijk dat het gedrag van autistische kinderen verbetert wanneer ouders leren om hun kind beter te begrijpen. Zelfs als het kind in kwestie niet in staat was om te spreken of te reageren.
In het onderzoek, dat afgelopen dinsdag gepubliceerd werd in het The Lancet Journal, werd een groep van 152 autistische kinderen zes jaar lang bestudeerd. In diverse sessies van zes weken kwamen de kinderen en ouders twee keer per week op therapie. Daar werden de ouders getraind om het gedrag van hun kind te begrijpen. De onderzochte kinderen waren aan het begin van het onderzoek allemaal twee tot vier jaar oud. Ook hadden ze een zware vorm van autisme. Zo konden ze aan het begin van de studie niet praten of reageren op hun ouders.
De therapie is geen oplossing voor autisme, zo benadrukken de onderzoekers. Ook zal het niet helpen tegen de heftige angst en depressie die een autistisch kind kan ervaren. Toch werd het gedrag van de kinderen anders door de therapie. Tijdens het spelen met de ouders zochten de kinderen zelf contact. Bijvoorbeeld door speelgoed aan te bieden. En dat is voor veel ouders al een fantastische vooruitgang. Op de lange termijn is er nog meer goed nieuws. Na zes jaar was niet alleen de communicatie met de ouders verbeterd, ook de interactie met leeftijdsgenootjes ging steeds beter. Aan het einde van de rit vertoonde 46% van de 152 kinderen geen ernstig autistisch gedrag meer.
Of deze therapie ook in Nederland beschikbaar komt, is nog onbekend.
Bron: NU.nl
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
