Of je nu een baby, peuter, kleuter of tiener hebt: moeders kunnen altijd hulp gebruiken, schrijft blogger Jorrie Varney op Scary Mommy. En ze vindt dat te weinig mensen zich hier van bewust zijn.
Lees verder onder de advertentie
‘Wanneer je net een baby krijgt, wordt er van alle kanten hulp aangeboden, maar zodra je kind groter wordt, is dat over.’
Kraamtijd
Jorrie spreekt zelf uit ervaring: ze kreeg tijdens de kraamtijd tig mensen over de vloer die haar wilden helpen. Goedbedoeld, maar toch had de blogger hier moeite mee. ‘Ik wilde gewoon een paar weken rust. Niet dat mijn kind door iedereen vastgehouden zou worden en dat ik werd overweldigd door al het bezoek.’ Pas toen alles na de hectiek begon te landen, kreeg Jorrie zin om andere mensen te spreken en haar hart te luchten. Maar juist tóen gaven ze niet thuis.
Ze vervolgt: ‘Mensen stonden in de rij om aan mijn pasgeboren baby te ruiken, maar niemand bracht me een ovenschotel toen mijn peuter vorig jaar weigerde zindelijk te worden. Niemand bood aan mijn was op te vouwen toen mijn kind vorige week ziek was en ik het gevoel had dat mijn wereld op z’n kop stond.’ Oké, deze voorbeelden zijn misschien wat aangedikt geeft Jorrie toe, en natuurlijk hoeft niemand haar was te doen, maar ze had wel wat emotionele steun kunnen gebruiken.
Lees verder onder de advertentie
Aan het lachen maken
‘Het moederschap is nu eenmaal zwaar. Of je nu een baby, peuter of een tiener hebt’, schrijft de blogger verder. ‘En op de momenten dat het onmogelijk voelt om na het struikelen weer op te staan, hebben moeders hulp nodig. Even iemand die je vertelt dat je geweldig bezig bent, je aan het lachen maakt of je een handje helpt, zodat we weer energie krijgen voor de volgende dag.’
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.