Van alle patiënten die jaarlijks in het ziekenhuis belanden met brandwonden, is een kwart tussen de 0 en 4 jaar oud. En natuurlijk hoop je het nooit mee te maken, maar als jouw kind een brandwond oploopt, is het toch fijn om te weten hoe je moet handelen.
Lees verder onder de advertentie
Daarom een paar tips.
Kop thee
Een kop thee die nét binnen handbereik staat, een loeiende kachel, een brandende kaars: met kinderen zit een ongeluk helaas vaak in een klein hoekje – zelfs al doe je als ouder nog zo je best de risico’s te beperken. Maar ook buiten loopt je kind risico op verbranding. Tijdens het stoken van een vuurtje, bijvoorbeeld. En zelfs het sap van een berenklauw kan vervelende brandplekken veroorzaken.
Heeft jouw kind een brandwond, dan is het goed om te weten wat voor soort wond het is. Je hebt:
Eerstegraads brandwonden – hierbij is de huid rood, een beetje gezwollen en pijnlijk. Blaren heeft je kind niet en daarom herstellen deze brandwonden meestal binnen een paar dagen.
Tweedegraads brandwonden – ook hierbij is de huid pijnlijk, rood en gezwollen, maar er zitten ook blaren op. Toch kan je er binnen twee weken al vanaf zijn. Bij grote tweedegraads brandwonden moet je direct met je kind naar het ziekenhuis.
Derdegraads brandwonden – hierbij is de huid grauwwit of zwart. Bij dit soort brandwonden moet je kind meteen naar het ziekenhuis, want je kind zou in een shock kunnen raken.
Behandeling
Koel de brandwond 10 minuten met lauw zacht stromend leidingwater en verwijder zo snel mogelijk kleding en de luier.
Bedek de wond met plastic huishoudfolie, steriel verband of een schone doek.
Smeer niets op de brandwond: zalfjes, balsems of andere middelen maken de wond erger.
Hou je kind warm met een deken.
Waarschuw een arts bij blaren, een open wond en bij elektrisch/chemisch letsel.
Vervoer je kind (indien mogelijk) zittend.
En bekijk ook nog even deze duidelijke uitlegvideo van de Nederlandse Brandwonden Stichting:
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]