Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (12) en Phaedra (9). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Ik heb nooit begrepen waarom ouders het leuk vonden om te trouwen met hun kinderen erbij. Sterker nog: toen ik met mijn partner trouwde, hadden we een kindvrije bruiloft. Uit deze beslissing ontstond natuurlijk meteen een familierel, want een verre neef had al kinderen en weigerde te komen als zij niet mee mochten. Pff, kinderachtig, vind je niet?
Inmiddels zijn we ruim een decennium verder en ben ik gezegend (ja, ik gebruik hier een groot woord, want we moesten ons vijf jaar door ivf ploeteren om tot ons grut te komen) met twee kinderen. En ik ben gek op ze, maar ik kan ook uitkijken naar het moment dat ze in bed liggen. De rust die dan als een deken over het huis valt, is bijna oorverdovend. Even later hoor ik de afwas roepen, maar je snapt ‘m.
Goed, omdat ik mijn inner-feminist tegenwoordig volledig de ruimte geef, wil ik graag mijn eigen achternaam terug. Nou, dat klopt niet helemaal, want ik wil eigenlijk eerst mijn meisjesnaam en dan zijn achternaam. Na avonden debatteren en misschien wat spontane fellatio is het me gelukt om hem ervan te overtuigen ook zijn naam te veranderen. Althans, om mijn achternaam achter die van hem te zetten. Tjakka.
Lees ook – Patricia vraagt zich af: ‘Waarom heb ik de achternaam van mijn man aangenomen?’ >
Zo blij als een kind leek het me leuk om deze wijziging ceremonieel aan te pakken. Mijn eerste gedachte was om hem opnieuw ten huwelijk vragen, maar als snel diende zich een betere kans aan. We gaan deze zomer namelijk naar Las Vegas. Hoe leuk zou het zijn als Elvis ons opnieuw in de echt zou verbinden? Ik met een hoed op en mijn partner die met Elvis down the aisle loopt. Lekker gek.
Maar we zijn niet meer ‘alleen’ zoals bij de eerste keer. We hebben natuurlijk twee nazaatjes. En ineens werd ik zo blij van de gedachte dat zij getuigen zouden zijn van dit circus. Het is toch mooi dat je als mens zó anders in de wedstrijd kan staan?
“Ineens werd ik zo blij van de gedachte dat mijn kinderen getuigen zouden zijn van dit circus”
I know, ervaring doet een hoop met eens mens, maar toch. Ik zou niets liever willen dan dat zij erbij zijn als papa en mama opnieuw voor elkaar kiezen… Wil je de columns van Patricia liever luisteren? Dat kan hieronder, op Spotify. Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.