Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (12) en Phaedra (9). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Ik heb nooit begrepen waarom ouders het leuk vonden om te trouwen met hun kinderen erbij. Sterker nog: toen ik met mijn partner trouwde, hadden we een kindvrije bruiloft. Uit deze beslissing ontstond natuurlijk meteen een familierel, want een verre neef had al kinderen en weigerde te komen als zij niet mee mochten. Pff, kinderachtig, vind je niet?
Inmiddels zijn we ruim een decennium verder en ben ik gezegend (ja, ik gebruik hier een groot woord, want we moesten ons vijf jaar door ivf ploeteren om tot ons grut te komen) met twee kinderen. En ik ben gek op ze, maar ik kan ook uitkijken naar het moment dat ze in bed liggen. De rust die dan als een deken over het huis valt, is bijna oorverdovend. Even later hoor ik de afwas roepen, maar je snapt ‘m.
Goed, omdat ik mijn inner-feminist tegenwoordig volledig de ruimte geef, wil ik graag mijn eigen achternaam terug. Nou, dat klopt niet helemaal, want ik wil eigenlijk eerst mijn meisjesnaam en dan zijn achternaam. Na avonden debatteren en misschien wat spontane fellatio is het me gelukt om hem ervan te overtuigen ook zijn naam te veranderen. Althans, om mijn achternaam achter die van hem te zetten. Tjakka.
Lees ook – Patricia vraagt zich af: ‘Waarom heb ik de achternaam van mijn man aangenomen?’ >
Zo blij als een kind leek het me leuk om deze wijziging ceremonieel aan te pakken. Mijn eerste gedachte was om hem opnieuw ten huwelijk vragen, maar als snel diende zich een betere kans aan. We gaan deze zomer namelijk naar Las Vegas. Hoe leuk zou het zijn als Elvis ons opnieuw in de echt zou verbinden? Ik met een hoed op en mijn partner die met Elvis down the aisle loopt. Lekker gek.
Maar we zijn niet meer ‘alleen’ zoals bij de eerste keer. We hebben natuurlijk twee nazaatjes. En ineens werd ik zo blij van de gedachte dat zij getuigen zouden zijn van dit circus. Het is toch mooi dat je als mens zó anders in de wedstrijd kan staan?
“Ineens werd ik zo blij van de gedachte dat mijn kinderen getuigen zouden zijn van dit circus”
I know, ervaring doet een hoop met eens mens, maar toch. Ik zou niets liever willen dan dat zij erbij zijn als papa en mama opnieuw voor elkaar kiezen… Wil je de columns van Patricia liever luisteren? Dat kan hieronder, op Spotify. Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
We vroegen jullie op Instagram wat jullie van het tropenrooster vinden. En of jullie een mening hebben!
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.