Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Gisteren, toen ik mijn uniform inleverde op precies dezelfde plek waar ik het een half jaar eerder nog met trots had opgehaald, werd ik overspoeld door het besef: dit is definitief. En alles waar je woorden als permanent, voor altijd, nooit meer of das war einmal aan vast kunt plakken, vind ik van nature lastig. Ik ben ooit gestopt met roken door er niet het stoplabel op te plakken, maar gewoon te denken: nu even niet.
Maar daar, op Schiphol-Oost, was ik getuige van mijn eigen onomkeerbare keuze. En toen de baliemedewerkster, uit pure nieuwsgierigheid, vroeg of het mijn eigen beslissing was om te stoppen, nam mijn ego het even over en zei ik trots: ‘ja!’
Dat mijn zelfvertrouwen daar aan de balie, ondanks mijn innerlijke verdriet, de overhand wist te nemen, was onder andere omdat, sinds mijn coming-out om na vier maanden te stoppen met dit tot de verbeelding sprekende beroep, men mij louter heeft bejubeld om mijn stoere keuze.
Kennelijk is de stekker uit iets trekken voor veel mensen een dappere daad. Ik heb me de afgelopen weken vooral een lafaard gevoeld. Niet omdat ik niet achter mijn keuze stond, maar omdat die oude twijfel, die ik als vrouw vaak voel, weer even naar de oppervlakte kwam. En omdat de langspeelplaat in mijn hoofd overuren maakte met mantra’s als ‘Had ik niet langer moeten volhouden?’, ‘Wie stopt er nou met zo’n kans?’ en ‘Weet je het echt, echt, echt zeker?’
Waarom vinden we stoppen eigenlijk zo moeilijk? Waarom blijven we zo vaak hangen in banen, relaties, levens die ergens onderweg niet meer zijn gaan kloppen? Is het omdat we er al zoveel in hebben geïnvesteerd? Onze tijd en energie hebben gegeven, of omdat het zelfs onze identiteit is binnen gekropen? Want dan zou stoppen betekenen dat het allemaal voor niets is geweest. En dat is precies dat supergekke spanningsveld wat ik voel. Van binnen twijfel ik enorm, maar ben ik ook zeker, maar van buitenaf krijg ik louter applaus.
Als ik alles heb ingeleverd, van mijn ovenhandschoenen tot aan de glanzende speldjes met daarop ‘Cabin Crew’, voel ik ook iets dat lijkt op opluchting. En durf ik mezelf weer te vertrouwen dat ik echt de goede keuze heb gemaakt.
Als ik me omdraai om voor eens en voor altijd dit avontuur achter me te laten, zie ik een ex-collega met prachtige zilveren lokken een paar gympen passen. Ze kijkt me aan en zegt dat het, na veertig (!) jaar op hakken te hebben gewerkt, tijd werd om wat liever voor haar voeten te zijn. Maar dat ze er wel twee jaar voor nodig heeft gehad om daar aan toe te geven. Ze lacht die bekende lach die alleen een echte stewardess heeft. Maar ik denk de vermoeidheid er doorheen te zien sijpelen en vraag me af hoe vaak zij met de gedachte heeft gespeeld om te stoppen.
Hoe dan ook, ik vind haar dapper, omdat blijven soms net zoveel lef vraagt als stoppen.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Roze beschuit met muisjes voor Patricia Bierings. De realityster, bekend van het achtste seizoen van Married at First Sight, is moeder geworden van haar eerste kindje.
Wie zondag naar buiten kijkt, kan zomaar verrast worden door een opvallend luchtverschijnsel: een gigantische zeppelin die laag over een deel van Nederland vliegt.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun […]
Michelle Walk (33) heeft op Instagram laten weten dat haar zoon Laurens een ernstig ongeluk heeft gehad. De jongen viel bij een zwembad tijdens het spelen bijna vijf meter naar beneden.
Kinderen onthouden niet alleen wat ouders voor hen doen, maar ook hoe ze zich door hun woorden laten voelen. Een opmerking die voor een ouder misschien onschuldig of praktisch bedoeld lijkt, kan jarenlang bij een kind blijven hangen. Zeker wanneer gevoelens regelmatig worden weggewuifd of kinderen het idee krijgen dat ze niet goed genoeg zijn.
Elaine (39) dacht dat ze eindelijk de perfecte man had gevonden: hij was grappig, attent en had precies de juiste dosis zelfvertrouwen. Toch was er één moment tijdens de date waarop de aantrekkingskracht compleet verdween.
