Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Gisteren, toen ik mijn uniform inleverde op precies dezelfde plek waar ik het een half jaar eerder nog met trots had opgehaald, werd ik overspoeld door het besef: dit is definitief. En alles waar je woorden als permanent, voor altijd, nooit meer of das war einmal aan vast kunt plakken, vind ik van nature lastig. Ik ben ooit gestopt met roken door er niet het stoplabel op te plakken, maar gewoon te denken: nu even niet.
Maar daar, op Schiphol-Oost, was ik getuige van mijn eigen onomkeerbare keuze. En toen de baliemedewerkster, uit pure nieuwsgierigheid, vroeg of het mijn eigen beslissing was om te stoppen, nam mijn ego het even over en zei ik trots: ‘ja!’
Dat mijn zelfvertrouwen daar aan de balie, ondanks mijn innerlijke verdriet, de overhand wist te nemen, was onder andere omdat, sinds mijn coming-out om na vier maanden te stoppen met dit tot de verbeelding sprekende beroep, men mij louter heeft bejubeld om mijn stoere keuze.
Kennelijk is de stekker uit iets trekken voor veel mensen een dappere daad. Ik heb me de afgelopen weken vooral een lafaard gevoeld. Niet omdat ik niet achter mijn keuze stond, maar omdat die oude twijfel, die ik als vrouw vaak voel, weer even naar de oppervlakte kwam. En omdat de langspeelplaat in mijn hoofd overuren maakte met mantra’s als ‘Had ik niet langer moeten volhouden?’, ‘Wie stopt er nou met zo’n kans?’ en ‘Weet je het echt, echt, echt zeker?’
Waarom vinden we stoppen eigenlijk zo moeilijk? Waarom blijven we zo vaak hangen in banen, relaties, levens die ergens onderweg niet meer zijn gaan kloppen? Is het omdat we er al zoveel in hebben geïnvesteerd? Onze tijd en energie hebben gegeven, of omdat het zelfs onze identiteit is binnen gekropen? Want dan zou stoppen betekenen dat het allemaal voor niets is geweest. En dat is precies dat supergekke spanningsveld wat ik voel. Van binnen twijfel ik enorm, maar ben ik ook zeker, maar van buitenaf krijg ik louter applaus.
Als ik alles heb ingeleverd, van mijn ovenhandschoenen tot aan de glanzende speldjes met daarop ‘Cabin Crew’, voel ik ook iets dat lijkt op opluchting. En durf ik mezelf weer te vertrouwen dat ik echt de goede keuze heb gemaakt.
Als ik me omdraai om voor eens en voor altijd dit avontuur achter me te laten, zie ik een ex-collega met prachtige zilveren lokken een paar gympen passen. Ze kijkt me aan en zegt dat het, na veertig (!) jaar op hakken te hebben gewerkt, tijd werd om wat liever voor haar voeten te zijn. Maar dat ze er wel twee jaar voor nodig heeft gehad om daar aan toe te geven. Ze lacht die bekende lach die alleen een echte stewardess heeft. Maar ik denk de vermoeidheid er doorheen te zien sijpelen en vraag me af hoe vaak zij met de gedachte heeft gespeeld om te stoppen.
Hoe dan ook, ik vind haar dapper, omdat blijven soms net zoveel lef vraagt als stoppen.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
We vroegen jullie op Instagram wat jullie van het tropenrooster vinden. En of jullie een mening hebben!
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Bridget Maasland geeft haar volgers een kijkje in een moeilijke periode binnen haar gezin. De presentatrice deelt een kwetsbare foto van haar moeder Elly, die in bed ligt, en vertelt dat de afgelopen weken erg zwaar zijn geweest.
