Kek Mama columnist en vader Jan Heemskerk spaart ons niet, en zichzelf nog minder. Hij legt het ons nog één keer uit. Deze maand: dochters.
Zoals jullie weten ben ik de trotse vader van drie zoons. En moet ik het dus doen zonder dochters. Zo is het leven. Als ze maar gezond zijn, zeg ik altijd. Desondanks: veel mensen vinden dat zielig voor mij, ik schijn heel wat te missen. Maar ik heb er persoonlijk niet zo’n last van dat ik geen dochters heb. Mevrouw Heemskerk wel een beetje. Die doet nog weleens leentjebuur bij vrienden, om hier en daar wat dochters te knuffelen, te vlechten en andere meisjesdingen mee te doen. Mijn vrouw, die had nog wel een dochter willen hebben. Ik denk: vooral om dingen voor te kopen. Kleren en spulletjes. Gedoetjes en rommeltjes. Dat je voelt: hadden wij een dochter gehad, waren we allang aan de bedelstaf. Ik zit er dus niet zo mee. Dat ik geen dochters heb. Ik zie er verder ook de aardigheid niet zo van, om eerlijk te zijn. Ik bedoel: ik heb niks tegen meisjes. Heus niet.
Ik constateer alleen dat het minivrouwen zijn, met minivrouwenstreken. Zo kunnen ze heel goed gemene dingen over andere meisjes zeggen. Nuffig hun neusje ophalen. Schril schreeuwen en stampvoetend huilen. Dat soort dingetjes. Emotionele dingetjes. Hysterische dingetjes. Jongens zijn ook niet alles, hoor, maar ze zijn in elk geval overzichtelijk. Het zijn minimannen: simpele wezens met grove emoties (boos, blij, verdrietig) die gemakkelijk zijn te managen (“Ben je verdrietig, jongen?” “Ja, pap.” “Zakje chips?” “Ja!”). Jongens doen wat je zegt, en zo niet, doen ze na enig opvoedkundig geweld alsnog wat je zegt. En dragen je dan geen kwaad hart toe, want ze hadden erom gevraagd. Jongens zijn de top, qua kinderen.
Ik vraag dan ook weleens aan die vaders van dochters: “Wat is er precies zo leuk aan dochters?” Want ik ben van goede wil en wil me graag laten overtuigen. “Dat valt niet uit te leggen”, zeggen ze dan. “Dat moet je meemaken. De liefde van een dochter voor haar vader laat zich met niets vergelijken, zo mooi. Je weet niet wat je mist.” Het meest concrete dat ik er ooit heb kunnen uitsleuren is: ze doen zo goed hun best op school. Ik hoorde van de week mevrouw Heemskerk onze jongste zoon uitleggen waarom hij de disco op zeilkamp nu nog stom vindt, maar over een paar jaar niet meer, want: “Dan heb je belangstelling voor meisjes”.
Hij keek er bedenkelijk bij, alsof hij zich zoiets belachelijks niet kon voorstellen. Maar zijn moeder heeft gelijk: zijn broers moesten op die leeftijd ook niets van meisjes weten, maar hebben allebei inmiddels vaste verkering. En ik? Ik vind het heel gezellig dat ik schoondochters heb. Want die zijn niet mijn zorg, maar die van mijn zoons. En die van hun vaders. De arme drommels.
Jan Heemskerk (53) is radiopresentator en tv-maker, theaterkneus en boekenschrijver, maar eerst en vooral vader van drie prachtzoons bij twee vrouwen. Je mag hem natuurlijk altijd mailen: jan@kekmama.nl
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
