Beeld: Shutterstock
Een dagje Utrecht met kinderen sluit je natuurlijk het allerlekkerst af in een pannenkoekenrestaurant. De vijf leukste op een rijtje.
Middenin de stad, aan de Oude Gracht, kun je in een oude werfkelder kiezen uit wel meer dan tachtig pannenkoeken. Een auto- of zeerover pannenkoek, bijvoorbeeld, en nog fijner: talloze hartige varianten voor de ouders. Er is trouwens met 180 zitplaatsen plek zat, en bij mooi weer kun je aan de gracht eten.
Het ligt even buiten het centrum, maar ín het Máximapark en het oogt als een theehuis uit een sprookje. Bij Anafora is het extra lekker eten na een bezoek aan de naastgelegen Bosspeeltuin, en het restaurant heeft nog een duurzaam tintje ook.
Lees ook:
23x de leukste pannenkoekenrestaurants voor kinderen >
De naam zegt het al: aan het randje van Park Oog in Al ligt een heerlijk landhuis, waar je de hele dag terecht kunt voor Amerikaanse pannenkoeken, tosti’s en ander kindvriendelijk eten. Er is gelegenheid genoeg om te spelen, en in het weekend komt regelmatig een verhalenverteller langs. Trouwens, op woensdag eten kinderen tot twaalf jaar er een driegangenmenu voor € 7,50.
Wanneer de open haard weer aan kan, is het bij Guusje extra gezellig. In dit knusse eetcafé barst het van de spelletjes, én pannenkoeken. Met een knisperend vuur op de achtergrond alles wat je nodig hebt in de herfst. O, en die pasta Popeye misschien, die ook op het menu staat.
Oké, we hebben een beetje gesmokkeld. Theehuis Rhijnauwen ligt eigenlijk net buiten Utrecht, in Bunnik. Maar wel middenin het bos, aan het water, en dat willen we je niet onthouden. Hun biologische pannenkoeken zijn indien gewenst ook eiwit-, gluten-, en/of melkvrij te krijgen, en dan die heerlijke speeltuin buiten…
Meer tips voor uitjes? Volg ons op Facebook.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.
