Beeld: Unsplash
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week: Liz (28) vraagt zich af of ze op vakantie de juiste keuze heeft gemaakt.
Liz (28): “Vorige maand gingen we voor het eerst met onze baby van zes maanden op vakantie. We hadden een kamer op de derde verdieping van een prachtig hotel met een riant zwembad. Mijn vriend en ik waren door het dolle heen toen we erachter kwamen dat het bereik van onze babyfoon het redde van de kamer tot aan het zwembad. Ons zoontje doet nog twee lange dutjes per dag. Zo konden wij tijdens die dutjes lekker aan het zwembad zitten, terwijl hij lekker in de kamer lag te tukken. Ideaal!
Toen ik op de laatste dag van de vakantie een foto op social media plaatste van hoe ik met het schermpje van de babyfoon aan het zwembad lag, kreeg ik tientallen reacties. Van onbekenden, maar ook van vrienden en familieleden. “Laat je je zoontje onbeheerd op de kamer slapen? Zou je dat wel doen?” Ik schrok ervan. Ik zag het kwaad er zelf helemaal niet in.
“Je weet nooit wie er allemaal toegang hebben tot de kamer. Wie zegt dat iemand die kwaad wil niet makkelijk binnenkomt? Of dat het personeel naar binnen gaat?”, zeiden mensen. Ik werd zelfs op artikelen over kinderontvoeringen vanuit hotelkamers en appartementen gewezen. Doodeng! Niet alleen maakten deze reacties me best wel bang, ook ging ik aan mezelf twijfelen. Ben ik nou zo’n ontaarde moeder dat ik mijn zoontje de hele vakantie twee keer per dag alleen heb laten slapen op de kamer? En hoe doen anderen dat dan? Het is behoorlijk zonde van je vakantie om zelf al die uren op de hotelkamer te moeten zitten. We hadden wel een balkon, maar daar scheen de zon amper op. Ik zou bepaald niet blij zijn geweest.
Bij thuiskomst vroeg ik aan mijn moeder hoe ze erover dacht. Zij relativeerde de boel gelijk. “Joh, dat deed ik vroeger ook altijd met jullie. Ik liet jou ook weleens thuis alleen als je sliep. Dan ging ik je zus even uit school halen en bleef jij een kwartiertje alleen. Toen had ik niet eens een babyfoon die ik mee kon nemen en het is altijd goed gegaan.” Toch besef ik me dat dat andere tijden waren. Daarom zou ik best willen weten: vinden jullie dat dit tegenwoordig nog kan?
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]