Beeld: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week: de tienjarige dochter van Marije (38) wil niets liever dan uit logeren bij vriendinnetjes. Er is alleen één probleem: zodra het bedtijd is, wil ze naar huis. En dus zit Marije wéér midden in de nacht in de auto.
Marije: “Als mijn dochter wordt uitgenodigd voor een logeerpartijtje, begint ze ongeveer drie dagen van tevoren al met aftellen. Pyjama mee, tandenborstel in de tas, favoriete knuffel erbij en natuurlijk veel te veel snoep. Ze heeft er zóveel zin in dat ik iedere keer denk: dit keer gaat het lukken. En eerlijk gezegd verheug ik me stiekem ook een beetje op zo’n avond. Niet omdat ik haar het huis uit wil hebben, hoor. Maar één kind minder aan tafel en de volgende ochtend niet om zeven uur ‘mam, wat gaan we doen?’ horen, is ook weleens lekker. Alleen duurt die rust nooit lang.
De eerste uren gaat het namelijk altijd fantastisch. Ik krijg foto’s doorgestuurd waarop ze pizza eten, een film kijken en met z’n allen in hun pyjama zitten. Mijn dochter straalt. Niets aan de hand. Tot het tijd is om te slapen.
Dan komt er een berichtje van de moeder van haar vriendinnetje dat mijn dochter me mist. En voor ik het weet, belt de moeder van haar vriendinnetje met mijn snikkende dochter naast zich. Of ik haar toch wil komen ophalen. Dus stap ik weer in de auto
De eerste keer vond ik dat natuurlijk helemaal niet erg. Ze had het geprobeerd, vond het spannend en wilde naar huis. Prima. De tweede keer dacht ik: kan gebeuren. Maar inmiddels zijn we een behoorlijk aantal nachtelijke autoritjes verder.
Het gekke is dat ze een paar weken later gewoon wéér dolgraag wil logeren. Als ik haar eraan herinner dat ze de vorige keer om half één huilend naar huis wilde, zegt ze vol overtuiging: ‘Maar nú lukt het echt!’ En dan kan ik toch geen nee zeggen? Want ik wil haar ook niet het gevoel geven dat ze niet mág proberen iets spannend te vinden. Misschien is dit juist iets wat ze een paar keer moet oefenen voordat het lukt.
Maar ondertussen weet ik precies hoe het gaat. Zij vertrekt dolenthousiast met haar slaapzak onder haar arm en ik ga die avond naar bed met één oog open en mijn telefoon op maximaal volume.
Mijn man vindt dat we er maar eens mee moeten stoppen. Volgens hem moeten we gewoon zeggen dat logeren voorlopig niet kan. ‘Ze is er blijkbaar nog niet aan toe’, zegt hij.
Een vriendin vindt juist dat ik haar een keer níét moet ophalen. Volgens haar weet mijn dochter inmiddels dat mama toch wel komt zodra ze naar huis wil en krijgt ze daardoor niet de kans om door dat moeilijke moment heen te komen.
Maar dat vind ik ook weer wat. Als mijn kind midden in de nacht verdrietig belt en echt naar huis wil, ga ik dan serieus zeggen: succes ermee, tot morgenochtend? Dat krijg ik niet over mijn moederhart.
Dus inmiddels twijfel ik bij iedere nieuwe uitnodiging. Blijf ik haar laten proberen en accepteer ik dat ik voorlopig de nachtelijke taxiservice ben? Zeg ik dat logeren pas weer mag als ze wat ouder is? Of moet ik inderdaad één keer duidelijk maken dat opgehaald worden midden in de nacht geen standaard onderdeel van een logeerpartij is?
Ik wil haar niet dwingen ergens te blijven waar ze zich niet fijn voelt. Maar om nou iedere paar weken om één uur ’s nachts in mijn joggingbroek door de wijk te rijden, begint ook een beetje vermoeiend te worden. Dus: wat zouden jullie doen? Logeren voorlopig verbieden, een keer niet ophalen of gewoon blijven rijden totdat het vanzelf wél lukt?”
Sommige ouders zijn op een gegeven moment helemaal klaar met het logeerdrama. Deze moeder trok zelfs een duidelijke grens: haar dochter mag niet meer uit logeren – en daar heeft ze een goede reden voor.
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Video
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
In het gezin Jelies wordt aan tafel niet alleen gegeten, maar ook regelmatig gesproken over opvoeding en school.
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
