Beeld: Getty Images
Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging.
Joyce (29), samenwonend met Jop (34), moeder van Stijn (2,5) en tweeling Lot en Lauren (1).
“Afgelopen zomer zat ik nietsvermoedend in Amsterdam bij mijn tweelingzus, toen mijn vriend Jop belde. Ik moest niet schrikken, alles was goed afgelopen, maar er was wel iets heftigs gebeurd met onze zoon. Wat bleek: Stijn, pas twee jaar geworden, was aan de wandel gegaan.
Voor zijn verjaardag had hij een loopfietsje gekregen. Dat noemde hij zijn motor. Toen Jop Lauren naar bed bracht voor een slaapje, riep Stijn dat hij even boodschapjes ging doen. Prima, dacht Jop. Ook dat speelde hij graag alsof, dan reed hij een extra rondje in de tuin.
“Hij kon Stijn nergens vinden. Wel stond de voordeur wagenwijd open”
Maar toen Jop weer beneden kwam om ook Lot uit de box te pakken, kon hij Stijn nergens vinden. Wel stond de voordeur wagenwijd open. Jop was in totale paniek en rende naar buiten. Alle horrorscenario’s vlogen door zijn hoofd. Hij was vooral bang voor alle vijvers in de buurt. Zowel voor als achter ons huis stikt het van watertjes. Jop klampte voorbijgangers aan of zij soms een jongen op een loopfiets hadden gezien en liep naar mijn neef Bas, die vlakbij woont. Kon hij mee helpen zoeken? Bas was echter zo slim hem eraan te herinneren dat ik in Amsterdam zat en bood aan thuis op de tweeling te gaan passen.
Lees ook – ‘Ik raakte een kind kwijt tijdens het zwemfeestje van mijn zoon’ >
Jop bedacht ineens dat Stijn had gezegd dat hij boodschappen ging doen en racete naar de supermarkt. Maar ook daar geen Stijn. Hij was de wanhoop nabij. Net op dat moment belde mijn moeder hem. Oma Sylvia woont een blok verder achter een basisschool en een eendenvijver; je moet een straat oversteken en langs de vijver lopen om bij haar te komen. Onze peuter dook ineens op voor haar deur: ‘Joehoe, omáááá ben je thuis?’
“De tranen stonden in zijn ogen, van angst en van blijdschap
Stijn had het avontuur van zijn leven gehad. Lekker alleen op pad, op zijn ‘motor’. Bij Jop stonden de tranen in zijn ogen, zowel van angst als van blijdschap. De volgende dag heeft Jop direct een clip als slot op de voordeur geplaatst. Geheel peuterproof.” Dit artikel staat in Kek Mama 10-2022. Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Voormalig rolstoeltennisster Esther Vergeer (44) kreeg kort na de geboorte van haar dochter een kankerdiagnose, dat vertelt de topsporter in een interview met Vriendin.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.