Beeld: Getty Images
Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging.
Joyce (29), samenwonend met Jop (34), moeder van Stijn (2,5) en tweeling Lot en Lauren (1).
“Afgelopen zomer zat ik nietsvermoedend in Amsterdam bij mijn tweelingzus, toen mijn vriend Jop belde. Ik moest niet schrikken, alles was goed afgelopen, maar er was wel iets heftigs gebeurd met onze zoon. Wat bleek: Stijn, pas twee jaar geworden, was aan de wandel gegaan.
Voor zijn verjaardag had hij een loopfietsje gekregen. Dat noemde hij zijn motor. Toen Jop Lauren naar bed bracht voor een slaapje, riep Stijn dat hij even boodschapjes ging doen. Prima, dacht Jop. Ook dat speelde hij graag alsof, dan reed hij een extra rondje in de tuin.
“Hij kon Stijn nergens vinden. Wel stond de voordeur wagenwijd open”
Maar toen Jop weer beneden kwam om ook Lot uit de box te pakken, kon hij Stijn nergens vinden. Wel stond de voordeur wagenwijd open. Jop was in totale paniek en rende naar buiten. Alle horrorscenario’s vlogen door zijn hoofd. Hij was vooral bang voor alle vijvers in de buurt. Zowel voor als achter ons huis stikt het van watertjes. Jop klampte voorbijgangers aan of zij soms een jongen op een loopfiets hadden gezien en liep naar mijn neef Bas, die vlakbij woont. Kon hij mee helpen zoeken? Bas was echter zo slim hem eraan te herinneren dat ik in Amsterdam zat en bood aan thuis op de tweeling te gaan passen.
Lees ook – ‘Ik raakte een kind kwijt tijdens het zwemfeestje van mijn zoon’ >
Jop bedacht ineens dat Stijn had gezegd dat hij boodschappen ging doen en racete naar de supermarkt. Maar ook daar geen Stijn. Hij was de wanhoop nabij. Net op dat moment belde mijn moeder hem. Oma Sylvia woont een blok verder achter een basisschool en een eendenvijver; je moet een straat oversteken en langs de vijver lopen om bij haar te komen. Onze peuter dook ineens op voor haar deur: ‘Joehoe, omáááá ben je thuis?’
“De tranen stonden in zijn ogen, van angst en van blijdschap
Stijn had het avontuur van zijn leven gehad. Lekker alleen op pad, op zijn ‘motor’. Bij Jop stonden de tranen in zijn ogen, zowel van angst als van blijdschap. De volgende dag heeft Jop direct een clip als slot op de voordeur geplaatst. Geheel peuterproof.” Dit artikel staat in Kek Mama 10-2022. Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.