Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging.
Lees verder onder de advertentie
Kim Feenstra (37), moeder van Brooklyn (2):
“Het was een ontzettend drukke dag, waarop ik me echt een heel slechte moeder voelde. Brooklyn was destijds een maand of vier. We gingen een weekendje weg en de auto moest helemaal worden ingepakt. Gelukkig kan hij op onze oprit staan, dus het was steeds maar een klein stukje lopen van de deur naar de auto.
Lees verder onder de advertentie
Er moest een lading spullen mee – je hebt belachelijk veel nodig voor zo’n kleintje. Een kinderwagen, Maxi-Cosi, eten, drinken, noem het maar op. En de hond moest ook nog mee. Ondertussen was ik de hele tijd met Brooklyn bezig. Ik had hem in de Maxi-Cosi in de gang gezet en zou hem als laatste in de auto zetten. Het was één grote chaos.
Duizend keer sorry
Na veel gesjouw en geduw konden we dan eindelijk vertrekken. Ik deed de hond in de auto en gooide de achterklep dicht. Ik stapte in, deed het contact aan en zette de auto in z’n achteruit. Tot ik in mijn achteruitkijkspiegel keek: shit, waar is Brooklyn?! Die stond nog in de gang in z’n Maxi-Cosi op mij te wachten.
“Tot ik in mijn achteruitkijkspiegel keek: shit, waar is Brooklyn?!”
Lees verder onder de advertentie
Zo snel als ik kon rende ik terug en opende de voordeur. Ik zie nog steeds dat gezichtje van hem voor me; hij keek zo lief, zo onschuldig. En hij was blij dat ie mij zag, met z’n grote ogen. Toen voelde ik me wel echt een héle slechte moeder. Ik heb dan ook wel duizend keer sorry gezegd.
Toen ik wegreed – dit keer met baby – moest ik ontzettend hard lachen, maar op het moment zelf voelde ik me verschrikkelijk. Hoe kun je nou je kind vergeten?! Daarna is het me gelukkig nooit meer overkomen. Het gekke is: ik raak al in paniek als ik Brooklyn drie seconden niet zie als we ergens zijn. Dus hoe dit gebeurd kan zijn? Inmiddels heb ik begrepen dat dit iets is wat andere ouders ook weleens overkomt, dat verzacht het leed wat.”
Lees verder onder de advertentie
Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Een bevalling is een ervaring die alles van je vraagt: je lijf, je hoofd en soms ook je gevoel voor realiteit. En toch doen miljoenen vrouwen het, vaak bewuster en sterker dan ze ooit van zichzelf hadden gedacht.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Van zelf veters strikken tot netjes eten met mes en vork: volgens Supernanny Jo Frost zijn het juist die alledaagse vaardigheden waar steeds meer kinderen moeite mee hebben.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]