Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging.
Lees verder onder de advertentie
Kim Feenstra (37), moeder van Brooklyn (2):
“Het was een ontzettend drukke dag, waarop ik me echt een heel slechte moeder voelde. Brooklyn was destijds een maand of vier. We gingen een weekendje weg en de auto moest helemaal worden ingepakt. Gelukkig kan hij op onze oprit staan, dus het was steeds maar een klein stukje lopen van de deur naar de auto.
Lees verder onder de advertentie
Er moest een lading spullen mee – je hebt belachelijk veel nodig voor zo’n kleintje. Een kinderwagen, Maxi-Cosi, eten, drinken, noem het maar op. En de hond moest ook nog mee. Ondertussen was ik de hele tijd met Brooklyn bezig. Ik had hem in de Maxi-Cosi in de gang gezet en zou hem als laatste in de auto zetten. Het was één grote chaos.
Duizend keer sorry
Na veel gesjouw en geduw konden we dan eindelijk vertrekken. Ik deed de hond in de auto en gooide de achterklep dicht. Ik stapte in, deed het contact aan en zette de auto in z’n achteruit. Tot ik in mijn achteruitkijkspiegel keek: shit, waar is Brooklyn?! Die stond nog in de gang in z’n Maxi-Cosi op mij te wachten.
“Tot ik in mijn achteruitkijkspiegel keek: shit, waar is Brooklyn?!”
Lees verder onder de advertentie
Zo snel als ik kon rende ik terug en opende de voordeur. Ik zie nog steeds dat gezichtje van hem voor me; hij keek zo lief, zo onschuldig. En hij was blij dat ie mij zag, met z’n grote ogen. Toen voelde ik me wel echt een héle slechte moeder. Ik heb dan ook wel duizend keer sorry gezegd.
Toen ik wegreed – dit keer met baby – moest ik ontzettend hard lachen, maar op het moment zelf voelde ik me verschrikkelijk. Hoe kun je nou je kind vergeten?! Daarna is het me gelukkig nooit meer overkomen. Het gekke is: ik raak al in paniek als ik Brooklyn drie seconden niet zie als we ergens zijn. Dus hoe dit gebeurd kan zijn? Inmiddels heb ik begrepen dat dit iets is wat andere ouders ook weleens overkomt, dat verzacht het leed wat.”
Lees verder onder de advertentie
Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Boomer-ouders waren praktisch ingesteld, niet bezig met ‘overprikkeling’ of schermtijd en vooral met het idee dat kinderen gewoon moesten meedraaien in het gezin.
In huize Jelies is het vaak een kwestie van geven en nemen, maar soms ook gewoon van doorduwen en afwachten. Vooral als de plannen van de één sneller gaan dan die van de ander, kan een simpel gesprek zomaar uitgroeien tot een mini-onderhandeling.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Ze lijken het toonbeeld van een onbezorgd leven: altijd goed gekleed en stralend op foto’s. Demi en Maxime de Boer hebben dat glamoureuze zusjesimago al jaren bij zich. Maar achter die zorgvuldig vastgelegde momenten schuilt een familieverhaal dat, net als bij zoveel anderen, minder strak in de lak zit.