Beeld: Canva
Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging.
Fonske (37), alleenstaande moeder van Rein (4) en Siem (2).
“Samen met een groep vriendinnen, allemaal moeders met kinderen rond de leeftijd van twee tot vier, maakten we in de meivakantie een uitstapje naar de dierentuin.
Ik was net gescheiden en kon wel een verzetje gebruiken. Met Siem in de buggy en Rein enthousiast springend om me heen liepen we naar het olifantenverblijf. We hadden al best lang bij de olifanten staan kijken toen we besloten naar het speeltuintje te verhuizen. Ik riep Rein dat hij mee moest komen maar checkte niet of hij dat deed, omdat hij meestal goed luistert.
Door de emotionele, stressvolle relatiebreuk was ik niet helemaal mezelf en dus ook niet oplettend genoeg. Ik had Rein nog niet gemist toen mijn mobiel ging. Een voor mij onbekend nummer.
Het duurde even voordat ik begreep wat de lieve Belgische vrouw die belde bedoelde toen ze vroeg of ik soms een kind kwijt was. Ze vertelde me dat ze mijn zoon in zijn uppie had gevonden bij de olifanten. Ze had hem gevraagd naar zijn moeder en hij wist niet waar ik was. Wel had ze het telefoonnummer ontdekt dat ik ’s morgens op zijn handje had geschreven.
Ik kon wel door de grond zakken. Ik vroeg een vriendin op Siem te letten en rende vliegensvlug terug naar de Aziatische zoogdieren. Daar stond Rein, relaxed, vol van de jumbo’s. Ik bedankte de vriendelijke vrouw voor haar hulp en keerde met mijn kind én met het schaamrood op mijn kaken terug naar onze groep.
Rein had totaal geen last van het voorval. Ik wel. Ik voelde me vreselijk schuldig en kreeg met terugwerkende kracht angst voor wat er had kunnen gebeuren. Sindsdien heb ik oog voor twee en houd mijn kroost goed in de gaten. Alhoewel, laatst stond ik met Rein naast me op de markt en bekeek spulletjes op een kraam. Ik keek op: wég was hij. In een tijdsbestek van maximaal dertig seconden! Toen raakte ik in paniek. Eerst in de dierentuin en nu weer? Bleek hij onder het zeil van de marktkraam te zijn gekropen.”
Liever het zekere voor het onzekere? Dan kun je met een Apple AirTag via GPS je kind tracken. Handig verwerkt in een horlogeband of broekhanger. Je shopt ze hier.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.